Μ. Τρίτη βράδυ παρακολουθήσαμε την ακολουθία της ημέρας, στον Ι.Ν. της Παντοβασσίλισας στη Ραφήνα, όπου ψάλλεται ο όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης που αφιερώνεται στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47) που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο, και συγχωρέθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Αυτή τη μέρα ψάλλεται ένα από τα πιο γνωστά και δημοφιλή τροπάρια της θρησκευτικής υμνολογίας το τροπάριο της Κασσιανής.
Η γραφή δεν μπορεί να περιγράψει σε πόσο υψηλά επίπεδα έφτασε η απόδοση της βυζαντινής υμνολογίας απ’ τους ιεροψάλτες – δεξιούς κι αριστερούς – με αποκορύφωμα τον πατέρα Δημήτριο που αρχικά κάθισε στο αριστερό ψαλτήρι, καθώς λειτουργούσε ο πατήρ Απόστολος, αλλά πέρασε στο δεξιό για να ψάλει το τροπάριο της Κασσιανής.
Θεέ μου τι υμνωδία, τι υπέροχη απόδοση του τροπαρίου, τι φωνή! Ο πατήρ Δημήτριος σκόρπισε ρίγη θρησκευτικής ανάτασης που έφτασε στο αποκορύφωμα μετά απ’ την υπέροχη υμνωδία των δύο προηγούμενων ωρών.
Θέλουμε να εκφράσουμε ένα ειλικρινές ευχαριστώ στους ιεροψάλτες για την υψηλή απόδοση της βυζαντινής υμνολογίας, που χωρίς να το καταλάβουμε, ανεβάζει το θρησκευτικό μας αίσθημα ψηλά προσπαθώντας ν’ αγγίξει το Θείο.
Αν σήμερα Μ. Τρίτη βράδυ νιώσαμε αυτή τη βαθιά θρησκευτική κατάνυξη, φανταζόμαστε σε τι επίπεδο θ’ ανεβούμε τις ημέρες των Αγίων Παθών.
Καλή Ανάσταση
Καλό Πάσχα
