Κυριακή 22/6 αεροδρόμιο Ρόδου, δρομολόγιο 10 μ.μ. προς αεροδρόμιο Αθηνών. Γίναμε αυτόπτες μάρτυρες του «μαρτυρίου» μιας κυρίας ΑμεΑ που ενημέρωσε τους υπαλλήλους εδάφους της εταιρείας με την οποία ταξίδευε για το πρόβλημά της που δεν της επέτρεπε να παραμένει όρθια χωρίς να πονά.
Κατά κακή τύχη της κυρίας ΑμεΑ η πύλη άνοιξε νωρίς κι έτσι αναγκάστηκε να παραμένει όρθια αφού τόσο οι συνοδοί εδάφους στον έλεγχο των εισιτηρίων, όσο κι οι συνάδελφοί τους στον διάδρομο επιβίβασης πεζή στο αεροπλάνο, απ’ τους οποίους ζήτησε να μπορέσει να καθίσει κάπου, κώφευσαν επιδεικτικά, αντί να σπεύσουν να της φέρουν ένα αμαξίδιο, στο οποίο θα έπρεπε απ’ την αρχή να κάθεται.
Η προσπάθεια που κατέβαλε η εν λόγω κυρία να περιμένει τόση ώρα όρθια στηριζόμενη στο προστατευτικό κάγκελο του διαδρόμου, ήταν εμφανής.
Όταν επιτέλους ξεκίνησε η επιβίβαση η αεροσυνοδός υποδοχής των επιβατών, παρακολούθησε το έντονο «παράπονο» της ΑμεΑ στην συνάδελφό της στο έδαφος και έσπευσε να τη βοηθήσει να επιβιβαστεί.
Ιδιαίτερη μνεία μετ’ επαίνου αξίζει στην αεροσυνοδό, η οποία κατέβηκε τρέχοντας τη σκάλα για να πάει πρώτη στο λεωφορείο ώστε να κρατήσει θέση στην κυρία με το πρόβλημα την οποία έβαλε να καθίσει και μετά γύρισε στη δουλειά της.
Τα δύο πρόσωπα του Ιανού στην ίδια αεροπορική εταιρεία, η οποία καλό είναι να αξιολογεί τις επιδόσεις των υπαλλήλων της.
