Σε ηλικία 91 ετών πέθανε την Κυριακή η Μαρία Νιέβες, μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στην ιστορία του αργεντίνικου τάνγκο, όπως ανακοίνωσαν πηγές από τον χώρο του πολιτισμού στο Μπουένος Άιρες, χωρίς να διευκρινίσουν τα αίτια του θανάτου της. Η Νιέβες, χορεύτρια, χορογράφος και ιστορική μορφή του αργεντίνικου τάνγκο, υπήρξε παιδί μιας οικογένειας σε οικογένεια με περιορισμένα οικονομικά μέσα στο Μπουένος Άιρες. Αυτό ωστόσο δεν την εμπόδισε να συμβάλει καθοριστικά, μαζί με τον σύντροφό της στον χορό και για αρκετά χρόνια και στη ζωή, Χουάν Κάρλος Κόπες, στη διεθνή καθιέρωση του αργεντίνικου τάνγκο.
Το καλλιτεχνικό δίδυμο συμμετείχε σε διεθνείς διαγωνισμούς και ανέβασε παραστάσεις που συνέβαλαν στη διάδοση του χορού σε παγκόσμιο επίπεδο. Η συνεργασία τους ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950. Η προσωπική τους σχέση εξελίχθηκε σε γάμο την περίοδο 1964-1973, ωστόσο παρέμειναν καλλιτεχνικοί συνεργάτες έως το 1997. Η ίδια η Νιέβες είχε δηλώσει αργότερα, με χιούμορ, ότι η ένταση που χαρακτήριζε τη σχέση τους αποτέλεσε παράγοντα που την ώθησε να εξελίξει την τεχνική και την εκφραστικότητά της στον χορό. Ο Χουάν Κάρλος Κόπες απεβίωσε το 2021 από επιπλοκές του κορωνοϊού.
Ο υπουργός Πολιτισμού της Αργεντινής, Λεονάρδο Σιφέλι, απέτισε φόρο τιμής στη Νιέβες, χαρακτηρίζοντάς την «μορφή εκ των ων ουκ άνευ» του αργεντίνικου τάνγκο και «πρέσβειρα» της χώρας σε διεθνές επίπεδο.
Η πορεία της ξεκίνησε από τις συνοικιακές «μιλόνγκας», τις παραδοσιακές αίθουσες χορού, συχνά υπαίθριες, και την οδήγησε σε σημαντικές διεθνείς σκηνές, κατακτώντας θέατρα από το Μπρόντγουεϊ έως το Παρίσι και το Τόκιο. Η Ένωση Ηθοποιών της Αργεντινής τίμησε τη συμβολή του καλλιτεχνικού ζευγαριού, επισημαίνοντας ότι έφεραν «επανάσταση» στο τάνγκο και συνέβαλαν καθοριστικά στη διεθνή του αναγνώριση.
Μαζί με τον Χουάν Κάρλος Κόπες δημιούργησαν και πρωταγωνίστησαν στην παράσταση Tango Argentino, η οποία έκανε πρεμιέρα το 1983 στο Παρίσι και περιόδευσε για περίπου μία δεκαετία σε διεθνείς σκηνές, συμπεριλαμβανομένου του Μπρόντγουεϊ.
Το έργο αυτό αποτέλεσε σημείο καμπής για τη διεθνή καθιέρωση της καλλιτέχνιδας από την περιοχή του Ρίο ντε λα Πλάτα, η οποία δεν είχε παρακολουθήσει ποτέ επίσημα μαθήματα χορού.
Το ξεχωριστό καλλιτεχνικό της ύφος αποτυπώθηκε επίσης στον κινηματογράφο, με συμμετοχές σε παραγωγές όπως οι Assassination Tango (2003), Solamente ella (1975) και Detrás de un largo muro (1958).
Με πληροφορίες από AFP μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ
Μπουένος Άιρες, Αργεντινή
