Πέμπτη, 9 Μαΐου σήμερα, και η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμάει τη μνήμη του Προφήτη Ησαΐα, του Αγίου Χριστοφόρου του Μεγαλομάρτυρα (Πολιούχου Αγρινίου, Πικερμίου), του Αγίου Νικολάου του εν Βουνένοις. Γιορτάζουν επίσης ο Όσιος Ιερώνυμος ο Σιμωνοπετρίτης και ο Όσιος Ιωσήφ της Όπτινα.
Άγιος Χριστόφορος ο Μεγαλομάρτυρας
Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Χριστόφορος καταγόταν από ημιβάρβαρη φυλή και ονομαζόταν Ρεμπρόβος, που σημαίνει αδόκιμος, αποδοκιμασμένος, κολασμένος. Πιθανότατα έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Δεκίου (249 – 251 μ.Χ.), όταν στην Αντιόχεια Επίσκοπος ήταν ο Άγιος Ιερομάρτυς Βαβύλας. Ο Άγιος ως προς την εξωτερική εμφάνιση ήταν τόσο πολύ άσχημος, γι’ αυτό και αποκαλείτο «κυνοπρόσωπος». Η μεταστροφή του στον Χριστό έγινε με τρόπο θαυμαστό. Συνελήφθη αιχμάλωτος σε μάχη, που διεξήγαγε το έθνος του με τα Ρωμαϊκά αυτοκρατορικά στρατεύματα. Κατατάγηκε στις Ρωμαϊκές λεγεώνες και πολέμησε κατά των Περσών, επί Γορδίου και Φιλίππου.
Όταν ήταν ακόμη κατηχούμενος, για να ευχαριστήσει τον Χριστό, εγκαταστάθηκε σε επικίνδυνη δίοδο ποταμού και μετέφερε δωρεάν επί των ώμων του εκείνους που επιθυμούσαν να διέλθουν τον ποταμό. Μια μέρα παρουσιάσθηκε προς αυτόν μικρό παιδί, το οποίο τον παρακάλεσε να τον περάσει στην απέναντι όχθη. Ο Ρεμπρόβος πρόθυμα το έθεσε επί των ώμων του και στηριζόμενος επί της ράβδου του εισήλθε στον ποταμό.
Όσο όμως προχωρούσε, τόσο το βάρος του παιδιού αυξανόταν, ώστε με μεγάλο κόπο κατόρθωσε να φθάσει στην απέναντι όχθη. Μόλις έφθασε στον προορισμό του, κατάκοπος είπε στο παιδί ότι και όλο τον κόσμο να σήκωνε δεν θα ήταν τόσο βαρύς. Το παιδί του απάντησε: «Μην απορείς, διότι δεν μετέφερες μόνο τον κόσμο όλο, αλλά και τον πλάσαντα αυτόν. Είμαι Εκείνος στην υπηρεσία του Οποίου έθεσες τις δυνάμεις σου και σε απόδειξη αυτού φύτεψε το ραβδί σου και αύριο θα έχει βλαστήσει», και αμέσως εξαφανίσθηκε.
Στην Ορθόδοξη αγιογραφία ο Άγιος εικονίζεται να μεταφέρει στον ώμο του τον Χριστό. Εξ’ αφορμής ίσως του γεγονότος αυτού θεωρείται προστάτης των οδηγών και στο Μικρόν Ευχολόγιον και συγκεκριμένα στην Ακολουθία «επί ευλογήσει νέου οχήματος» υπάρχει, πρώτο στη σειρά, το απολυτίκιό του. Ο Άγιος Χριστόφορος υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια και τέλος υπέστη τον δι’ αποκεφαλισμού θάνατο το 251 μ.Χ.
Ο προφήτης Ησαΐας
Ο Ησαΐας ήταν Εβραίος και ένας από τους Μεγάλους Προφήτες, ο πρώτος που αναφέρεται στη σειρά, της Παλαιάς Διαθήκης, στον οποίο και αποδίδεται παραδοσιακά η συγγραφή του ομώνυμου βιβλίου της Αγία Γραφής. Χαρακτηρίζεται ο σημαντικότερος προφήτης και από τους μελετητές της Καινής Διαθήκης.
Το όνομά του στην εβραϊκή γλώσσα σημαίνει «ο Θεός σώζει». Ήταν γιος του Αμώς και γεννήθηκε πιθανώς στην Ιερουσαλήμ περί το 765 π.Χ.. Ήταν έγγαμος και είχε δύο γιους που συμβολικά ονομάζονταν ο ένας Ιασούβ (Σιεάρ Ζασιούβ), που κατά τους Ο΄ σημαίνει «το υπόλοιπο θα επιστρέψει», και ο άλλος Μαχέρ Σαλάλ-χας-βαζ, που σημαίνει «ταχέως σκύλευσον, οξέως προνόμευσον». Η επίσημη θεϊκή πρόσκληση του Ησαΐα στο προφητικό αξίωμα όπως ο ίδιος μαρτυρεί προσδιορίζεται περί το 738 π.Χ., στο τελευταίο δηλαδή έτος της βασιλείας του Οζίου και του πρώτου της βασιλείας του Ιωάθαμ.
Μάλιστα κατά τον ίδιον τούτο συνέβη όταν κάποια μέρα ευρισκόμενος στο ιερό: «είδε τον Κύριον καθήμενον επί θρόνου υψηλού και επηρμένου» ενώ ο ναός πλημμύριζε από φως δόξας. Τα δε εξαπτέρυγα Σεραφείμ στέκονταν γύρω από το θρόνο που προσφωνούσαν και αντιφωνούσαν μεταξύ τους δοξολογώντας τον Θεό λέγοντας: «άγιος, άγιος, άγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης πάσα η Γη της δόξης αυτού».
Κάτω απ΄ αυτό το θείο όραμα ο Ησαΐας αναλογιζόμενος την αναξιότητά του, προς αυτά όπου και αναφώνησε έκπληκτος: «Άνθρωπος ων και ακάθαρτα χείλη έχων» αξιώθηκε να ιδεί «τον Βασιλέα Κύριον, Σαββαώθ».
Τότε συνέβη το ακόλουθο συμβάν: Θεωρούμενη η παραπάνω δήλωση ως έκδηλο σημείο ταπείνωσης, ένα από τα εξαπτέρυγα έχοντας λαβίδα στο χέρι έλαβε ένα αναμμένο κάρβουνο από το θυσιαστήριο, που έκαιγε θυμίαμα και αγγίζοντας μ΄ αυτό τα χείλη του Ησαΐα του είπε: «Ιδού ύψατο τούτο των χειλέων σου και αφελεί τας ανομίας σου και τας αμαρτίας σου περικαθαριεί». Ήταν 27 ετών.
