Ο Χρήστος Δαχτυλίδης, ο ηθοποιός που συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, τη Φίνος Φιλμ και την ΕΡΤ, πέθανε, όπως έγινε γνωστό από ανάρτηση του Σπύρου Μπιμπίλα. Ο ηθοποιός είχε μακρά παρουσία στο θέατρο, τον ελληνικό κινηματογράφο και την τηλεόραση, ενώ το 2011 είχε εκδώσει και το μυθιστόρημά του με τίτλο «Γλυκιά – ξινή ζωή, αβάστακτη».
Ο Σπύρος Μπιμπίλας ενημέρωσε για τον θάνατό του, μεταφέροντας την είδηση που είχε δημοσιοποιήσει η κόρη του ηθοποιού. Στην ανάρτησή του έγραψε:
«Με πολλή θλίψη είδαμε προ ολίγου ανάρτηση της φίλης μας συναδέλφου, ηθοποιού ότι έφυγε από την ζωή ο πατέρας της αγαπημένος ηθοποιός Χρήστος Δαχτυλίδης που έχει αφήσει εποχή με τις εμφανίσεις του στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Χρήστος Δαχτυλίδης».
Από το Θέατρο Τέχνης στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου
Ο Χρήστος Δαχτυλίδης ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν» το 1959. Εκεί έκανε και τα πρώτα επαγγελματικά του βήματα, συμμετέχοντας σε παραστάσεις του θεατρικού οργανισμού για αρκετά χρόνια.
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με το Ελεύθερο Θέατρο, παίρνοντας μέρος σε έργα όπως ο «Ένας Μήνας στην Εξοχή» του Ιβάν Τουργκένιεφ, με τον θίασο Αλεξανδράκη – Γεωργούλη, το «Αρμένικο Φεγγάρι» του Νίκου Φώσκολου, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ποταμίτη, καθώς και την «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη.
Από το 1982 έως το 1993 εντάχθηκε στις παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, συμμετέχοντας συνολικά σε 15 παραστάσεις. Ανάμεσα στα έργα στα οποία εμφανίστηκε ήταν ο «Οθέλλος» του Σαίξπηρ, ο «Βασιλικός» του Αντώνη Ματέση, το «Αρσενικό και Παλιά Δαντέλα» του Τζόζεφ Κέσερλινγκ και ο «Φον Δημητράκης» του Δημήτρη Ψαθά.
Οι ταινίες με τη Φίνος Φιλμ και οι τηλεοπτικές σειρές
Η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του Χρήστου Δαχτυλίδη έγινε το 1960, στην ταινία «2.000 Ναύτες και ένα Κορίτσι» του Γρηγόρη Γρηγορίου. Την ίδια περίοδο συμμετείχε και στη «Χιονάτη και τα 7 Γεροντοπαλίκαρα», σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Το 1966 ξεκίνησε η συνεργασία του με τη Φίνος Φιλμ, με την ταινία «Κοινωνία Ώρα Μηδέν» του Ντίνου Δημόπουλου. Ακολούθησαν άλλες δέκα παραγωγές της εταιρείας έως το 1973, ανάμεσά τους οι «Οι Σφαίρες Δεν Γυρίζουν Πίσω», «Εν Ονόματι του Νόμου» και «Εσχάτη Προδοσία».
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με το Ελεύθερο Θέατρο, παίρνοντας μέρος σε έργα όπως ο «Ένας Μήνας στην Εξοχή» του Ιβάν Τουργκένιεφ, με τον θίασο Αλεξανδράκη – Γεωργούλη, το «Αρμένικο Φεγγάρι» του Νίκου Φώσκολου, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ποταμίτη, καθώς και την «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη.
Από το 1982 έως το 1993 εντάχθηκε στις παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, συμμετέχοντας συνολικά σε 15 παραστάσεις. Ανάμεσα στα έργα στα οποία εμφανίστηκε ήταν ο «Οθέλλος» του Σαίξπηρ, ο «Βασιλικός» του Αντώνη Ματέση, το «Αρσενικό και Παλιά Δαντέλα» του Τζόζεφ Κέσερλινγκ και ο «Φον Δημητράκης» του Δημήτρη Ψαθά. Η τελευταία του συμμετοχή σε ταινία της Φίνος Φιλμ ήταν στο «Θέμα Συνειδήσεως» του Πέτρου Λύκα. Η τελευταία κινηματογραφική εμφάνισή του καταγράφηκε το 1985, στην ταινία «Θερμοκήπιο».
Στην τηλεόραση συμμετείχε σε σειρές όπως ο «Άγνωστος Πόλεμος», το «Εν Τούτω Νίκα», ο «Ρόκκος Χοϊδάς» και «Το Μινόρε της Αυγής». Εμφανίστηκε επίσης σε περισσότερες από δέκα τηλεοπτικές θεατρικές παραγωγές της ΕΡΤ, σε έργα σημαντικών Ελλήνων και ξένων θεατρικών συγγραφέων.
Το μυθιστόρημα που εξέδωσε το 2011
Πέρα από την υποκριτική, ο Χρήστος Δαχτυλίδης ασχολήθηκε και με τη συγγραφή. Το 2011 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Άγκυρα το μυθιστόρημά του «Γλυκιά – ξινή ζωή, αβάστακτη», προσθέτοντας ακόμη μία δραστηριότητα στη μακρά καλλιτεχνική του πορεία.
