Από τις λίγες δημοσιεύσεις του FB που παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον είναι του κ. Αντώνη Λαζαρή που μιλά για ένα αρχαιολογικό θησαυρό που κρύβεται κάτω απ’ τη πλατεία, άγνωστο στους πολλούς, που γεννά το ερώτημα αν η δημοτική αρχή Ραφήνας-Πικερμίου σκύψει με ενδιαφέρον και αγάπη στο σημαντικό αυτό υπέδαφος που συνδέει τη πόλη με το απώτερο παρελθόν της.
Όπως περιγράφει ο κ. Λαζαρής μεταφέροντας τα ευρήματα της ανασκαφής του 1951 απ’ τον αρχαιολόγο Δημήτρη Ρήγα Θεοχάρη, πρόκειται για λείψανα ενός Πρωτοελλαδικού Συνοικισμού που ήκμασε στη περιοχή.
Θα αφήσουμε το άρθρο του κ. Λαζαρή να ‘’μιλήσει’’ με μόνο δικό μας αίτημα οι υπεύθυνοι της ανάπλασης να σεβαστούν το παρελθόν και να μη αφήσουν τις μπουλντόζες να δράσουν ανεξέλεγκτα αλλά υπό την επίβλεψη αρχαιολόγου της τοπικής εφορίας αρχαιοτήτων.
Γράφει ο Αντώνης Λαζαρής
«Η είδηση της ανάπλασης της πλατείας Ταχυδρομείου στη Ραφήνα είναι μια είδηση σημαντική.
Πέρα από το γεγονός της αισθητικής ανάπλασης μιας γωνιάς τούτης της πόλης, το πιο σημαντικό είναι ότι θα δοθεί η ευκαιρία στους αρχαιολόγους να σκάψουν ξανά στον τόπο όπου ο Αρχαιολόγος Δημήτρης Ρήγα Θεοχάρης έφερε στο φως τα λείψανα του Πρωτοελλαδικού Συνοικισμού της Ραφήνας.
Ο Δημήτρης Θεοχάρης ξεκίνησε την ανασκαφή του στα 1951 από την κωμόπολη της Ραφήνας.
Ανακαλύπτει τα πρωτοελλαδικά χαλκουργεία, τα οποία πιστεύεται ότι είναι, ίσως, από τα αρχαιότερα της Ευρώπης στον χερσαίο της χώρο. Στα νησιά και τη Μικρά Ασία η τέχνη της μεταλλοτεχνίας και τα χαλκουργεία ήταν, ήδη, διαδεδομένα.
Μιλάμε για μια εποχή που ξεκινά από το 3000 π.Χ. και φθάνει μέχρι το 2000 π.Χ.
Τα χαλκουργεία χρονολογούνται γύρω στο 2600 με 2500 π.Χ.
Ο Θεοχάρης ανακαλύπτει ένα χαλκουργείο κοντά στην εκβολή του Μεγάλου Ρέματος και δύο χαλκουργεία δίπλα στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται το ξενοδοχείο “ΑΥΡΑ”, στο χώρο που είναι γνωστός ως Πάρκο Κυρρηνεια.
Πέρα από τα χαλκουργεία ο Σκυριανός Αρχαιολόγος ανακαλύπτει τα λείψανα του πρωτοελλαδικού συνοικισμού της Ραφήνας που είναι σύγχρονος με τα χαλκουργεία.
Ο χώρος βρίσκεται πάνω από το λιμάνι και φθάνει μεχρι την πλατεία Ταχυδρομείου.
Τα ευρήματα της ανασκαφής είναι εξαιρετικά σημαντικά.
Αυτός πρέπει να είναι ο λόγος της ύπαρξης της πλατείας, η οποία αποτελεί διαχρονικά παρακαταθήκη για τους επόμενους αρχαιολόγους μετά τον Θεοχάρη.
Η ανασκαφή του Δημήτρη Θεοχάρη διακόπηκε το 1953 στη Ραφήνα λόγω πιθανών αντιδράσεων κατοίκων που φοβόντουσαν για τυχόν απαλλοτριώσεις.
Κάπως έτσι έκλεισε άδοξα το κεφάλαιο “Πρωτοελλαδικός Οικισμός Ραφήνας” και κάπως έτσι άνοιξε το επίσης σημαντικό κεφάλαιο “Πρωτοελλαδικός Οικισμός του Ασκηταριού”.
Ο Αρχαιολόγος μετά τη Ραφήνα συνέχισε τις ανακαλύψεις τους στην χερσόνησο του Ασκηταριού.
Εν έτη 2016 υπάρχει μια ευκαιρία για να ξαναπιαστεί, έστω και για λίγο, ο μίτος της ανολοκλήρωτης ανασκαφής του Θεοχάρη.
Όσοι γνωρίζουν καλά καταλαβαίνουν ότι κάτω από το δρόμο και την πλατεία πρεπει να κρύβεται ένας ανεκτίμητος θησαυρός.
Χαλκουργεία και Πρωτοελλαδικός Οικισμός Ραφήνας.
Πρωτοελλαδικός Οικισμός Ασκηταριού.
Σπουδαίοι χώροι, ξεχασμένοι από Θεούς και Ανθρώπους.
Ας κλείσουμε με τα λόγια του ίδιου του αρχαιολόγου στα 1953:
“Υπάρχει επομένως ελπίς, ότι εκ της επεκτάσεως της ερεύνης προς την κατεύθυνσιν ταύτην, κατά τινά προσεχή ανασκαφικήν περίοδον, θα προκύψουν ασφαλέστερα και σημαντικώτερα τεκμήρια της
υπάρξεως και μυκηναϊκού συνοικισμού εις την παραλίαν της Ραφήνας”.
Ζητείται, επομένως, ελπίς.
Εν έτη 2013.
Η φωτογραφία προέρχεται από τα Πρακτικά της Ανασκαφής γραμμένα από τον Δημήτρη Θεοχάρη.
Πολλές ευχαριστίες στον Θεμιστοκλή Λαζαρή που είχε την υπομονή να αντιγράψει τα Πρακτικά σε αρχείο WORD».
