Πως είναι όταν σηκώνεσαι για ένα ποτήρι νερό μέσα στα μεσάνυχτα και επειδή βαριέσαι να ψάχνεις το διακόπτη του πορτατίφ αποφασίζεις μισοκοιμισμένος, αλλά σίγουρος για τη διαδρομή που έχεις κάνει χιλιάδες φορές, να ελιχθείς ανάμεσα από τον κομό και τη γωνία του κρεβατιού. Όμως κάποιες φορές κάτι παντόφλες που άλλαξαν θέση, ένας αρκούδος ξεχασμένος του παιδιού είναι ικανά να πατήσουν το κουμπί για νυχτιάτικες φωνές από αυτούς που ενόχλησες. Κάπως έτσι είναι και η μετάβαση στον επόμενο χρόνο. Γνώριμη διαδρομή, αισιοδοξία από συνήθεια. Ίδιοι είμασταν όλο το χρόνο που φεύγει, ίδιοι θα μείνουμε και τον επόμενο. Να ευχόμαστε μόνο οι παντόφλες λιγότερο να αλλάζουν θέση και οι αρκούδοι όσο το δυνατόν περισσότερο να αποφεύγουν να μπαίνουν εμπόδιο στο δρόμο μας.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΙΔΕΣ
Π. Κ
