– Καλημέρα! Να σας πω, είσαστε ο ηλεκτρολόγος;
– Καλημέρα. Είμαι ναι , εσείς;
– Εγώ είμαι η Ανθούλα
– Μπαρντόν … η ποια;
– Η φίλη της Μιμίκας ….. που της αλλάξατε τα φώτα …
– Δηλαδή;
– Ακούστε, γιατί μπερδευτήκαμε λιγάκι. Τώρα το βράδυ, την ώρα δηλαδή που σκοτείνιαζε, έβαλα να φορτίσει το κινητό στο πολύμπριζο! Με ακούτε;
– Σας ακούμε…
– Κάνει λοιπόν ένα τσίκι τσίκι και μετά ένα τσαφ τσαφ και μετά τσουκ τσούκ και σβήσανε όλα!
– Έπεσε η ασφάλεια; Όχι όχι πληρωμένη την έχω αυτήν, το φως έπεσε, κάτι κουμπιά που έχω στον τοίχο κάνανε κι αυτά τσουκ τσουκ και κατεβήκανε προς τα κάτω, ενώ μερικά είναι προς τα επάνω … Τα κατεβάζω για να είναι όλα ευθεία τίποτε … τα ανεβάζω για να είναι όλα ευθεία και πάλι τίποτε … Τα δικά σας κουμπιά είναι προς τα πάνω η είναι προς τα κάτω;
– Αναλόγως κυρία μου, κάποια είναι προς τα πάνω και κάποια προς τα κάτω
– Περιμένετε να πάω λίγο κοντά να βλέπω.. Λοιπόν δυο κουμπιά ενωμένα είναι προς τα κάτω και άλλα δυο ενωμένα είναι προς τα πάνω. Εσάς τα δικά σας ενωμένα κουμπιά πόσα είναι… και είναι όλα σε μία ευθεία;
– Τα δικά μου ενωμένα …αααααα σας παρακαλώ κυρία μου με παρασύρετε και μένα, τι θέλετε … πείτε μου…
– Καλέ να ρθείτε να μου βάλετε το φως, με κερί αρωματικό τριγυρνάω, σας παρακαλώ ελάτε γρήγορα γιατί φοβούμαι…
– Εντάξει … σε λίγο θα είμαι εκεί.
Ντριννννν ….
– Ποιος είναι … τι θέλετε και πως σας λένε;
– Ο Ζαχαρίας ο ηλεκτρολόγος είμαι.
– Δόξα το Θεό ήρθατε, γρήγορα, γρήγορα τελειώνει το κερί
– Καλησπέρα, τι πάθατε; λοιπόν για να δούμε.
– Συγνώμη αλλά η Μιμίκα μου είπε ότι είσαστε αψηλός και όμορφος και εσείς είστε κοντός και με φαλάκρα
– Ο αδρεφός μου είναι, εγώ είμαι ο αδρεφός του. Για να δούμε, τι έχουμε εδώ…
– Μισό λεπτό να σας φέρω σκαμνάκι, δε θα φτάνετε να δείτε …
– Φτάνω μια χαρά … έχετε έναν φακό;
– Δεν έχω…
– Έχετε μήπως ένα κατσαβίδι για να δω αν έρχεται το ρεύμα;
– Έχω, μισό, ορίστε!
– Αυτό είναι στραβοκατσάβιδο, δεν κάνει…
– Μια χαρά ίσιο είναι, που το είδατε εσείς το στραβό καλέ;
– Δε θα συνεννοηθούμε σήμερα, θεία έχετε άλλον πίνακα;
– Θειάφι ………..άκου θεία, σου κάνω για θεία; Κάτι κουμπιά είναι στον τοίχο, στο δωμάτιο εδώ και μη με ξαναπείς θεία! Τι πάθατε, τι θόρυβος ήτανε αυτός … είστε καλά … είστε καλά … αναπνέετε; Περιμένετε γιατί έπεσε το κοντάρι της σκούπας και φράκαρε στο χερούλι της πόρτας …
– Αχ σας παρακαλώ ανοίξτε μου και έχω κλειστοφοβία …
– Μη φοβάστε … μη φοβάστε … εγώ είμαι εδώ … θα σας σώσωωωωω! Μη σπρώχνετε καλέ θα σπάσετε την πόρτα…
– Βγάλτε με από δωωωω δε μπορώ να ανασάνω σας λέω…
– Μη … μη … μη … κάνετε έτσι … προσπαθώ … αλλά δε βγαίνει απ’ το χερούλι… περιμένετε να βρω κανένα πριόνι…
– Δώστε μου το κινητό μου γρήγορα … να πάρω έναν κλειδαρά
– Από που να σας το δώσω από την κλειδαρότρυπα; Σας λέω … ψυχραιμία … ακούστε με … κρίση πανικού πάθατε … αλλά μη φοβάστε … όσο φοβάστε … τόσο δε θα λέει να σας αφήσει … ξέρετε τι άτιμη είναι αυτή … μια φορά που λέτε … έπαθα κι γω … μισό λεπτό να πάρω μαξιλάρι γιατί είναι πλακάκια το πάτωμα και θα κρυώσει ο …. χαχαχαχα … πάρτε και σεις ένα μαξιλάρι … έχει πάνω στον καναπέ. Λοιπόν ταξίδευα για Μυτιλήνη με το αεροπλάνο ….
– Σας παρακαλώωω βγάλτε με από δω φοβάμαι τα σκοτάδια…
– Μισό λεπτό να σας τελειώσω, κάντε λίγη υπομονή, θα δείτε έχει πλάκα και θα σας βοηθήσει κι όλα… Λοιπόν κ. Ζαχαρία που είσαι και κοντός και έχεις και φαλάκρα και άλλον περίμενα και άλλος ήρθε … άρχισε να έχει κάτι κενά αέρος το αεροπλάνο, αχ τώρα που είπα αεροπλάνο … θυμήθηκα την Σωτηρία Μπέλλου … αν είχα ωραία φωνή θα σας το τραγουδούσα , μ’ αεροπλάααααναααα καιιι βααααπόοοοριαααα και μεεε…..
– Βγάλτε με , σας παρακαλώωω βγάλτε με από δω…
– Μα στην μέση θα αφήσω την κουβέντα μου … που λέτε βρίσκει κάτι κενά … ανέβαινε κατέβαινε και ντράγκα ντρούγκα και πάνω κάτω δεξιά αριστερά … παθαίνω μία κρίση πανικού αδρεφέμ και φώναζα την αεροσυνοδό … φέρτε μου γλάστρα να μυρίσω χώμααα … πες του πιλότου να κάνει στάση να κατέβωωω … πεθαίνω … χάνομαι λυώνωωωω … Δεν πέθανα όμως χαχαχαχα μια χαρά είμαι κρίση πανικού ήτανε … γ αυτό σου λέω μη δίνεις σημασία … ααααα τώρα ξέρω πως θα σε βγάλω … περίμενε κ. Ζαχαρία … συγνώμη κ όλα ένα καφεδάκι δε σε κέρασα … πως τον πίνετε αλήθεια;
– Ρεύμα … δεν έχετε ρεύμα … ανοίξτε μου πεθαίνω … λιποθυμώωωωω…
– Αααααα καλέ τίποτε δε θα πάθετε … μη χειρότερα … τι επιμονή είναι αυτήηη … Κάτι χτυπάει … κάποιος τραγουδάει … όλα καλά όλα καλά ααα το ξέρω το τραγουδάκι αυτό … το τηλέφωνό σας είναι μην ανησυχείτε το σηκώνω εγώ… Παρακαλώωωω;
– Ποια είστε;
– Εσείς ποια είστε;
– Η γυναίκα του Ζαχαρία … που είναι; γιατί το σηκώσατε εσείς; δώστε τον αμέσως
– Δε γίνεται … δε μπορώ …
– Γιατί;
– Γιατί τον κλείδωσα στο άλλο δωμάτιο και λέει ότι έχει και κλειστοφοβία. Αλήθεια λέει η με πειράζει;
– Δώστε μου γρήγορα τον σύζυγό μου … τι τον κάνατε … που τον κρύψατε;
– Βγάλε με από δωωωω … πεθαίνωωωω !!!
– Τον ακούτε; Αυτός είναι … ελάτε να τον πάρετε … εγώ προσπάθησα … το πριόνι δεν το βρίσκωωωωω και το κοντάρι δε θέλει να ξεσφηνώσει εντάξει; Άντε καληνύχτα σας ….και εγώ είμαι η φίλη της Μιμίκας, άμα θέλετε να ξέρετε! Και το ρεύμα μου δεν μου το ξανάφερε να στείλετε τον αδρεφό του. Μα τι περίεργοι άνθρωποι κυκλοφορούν εδώ στας Αθήνας;
