Θεωρώ πως είναι τιμή μας, κάποιος ξένος που έχει ελληνική παιδεία, αλλά και ελληνική συνείδηση, να δηλώνει αυθόρμητα (και όχι παρακινούμενος από κάποια ιδιοτέλεια), ότι θεωρεί τον εαυτό του Έλληνα. Αυτός ακριβώς είναι ο Νιγηριανός Σαμ Τσέκουα αναγνωρισμένος ως «Πρέσβης του Ελληνισμού», που κατάφερε να συγκινήσει το ακροατήριο της Παιανίας.
Απέναντι σ’ ένα ΄΄δύσκολο΄΄ θα λέγαμε ακροατήριο στη Παιανία που τον αποθέωσε για όσα πρεσβεύει για τη χώρα μας, ο κ. Τσέκουα, μίλησε με ειλικρινή αγάπη για την Ελλάδα, “νιώθω ευγνωμοσύνη, είπε, για την Ελλάδα που μ’ έκανε άνθρωπο” κι αυτό γιατί όντας έφηβος στην πατρίδα του τη Νιγηρία, λάτρεψε την Αντιγόνη όταν τυχαία έπεσε στα χέρια του ένα αγγλικό βιβλίο.
Η συνέχεια αυτής της άδολης αγάπης για την ηρωΐδα του Σοφοκλή, ήταν οι σπουδές του στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσ/νίκης στην οδοντιατρική και στην άσκηση του επαγγέλματος ως οδοντίατρος για κάποια χρόνια.
Πρέσβης της Ελλάδας ωστόσο έγινε, όταν εγκαταστάθηκε στην Αμερική, όπου μέσω της τηλεοπτικής του εκπομπής στη Νέα Υόρκη, παρουσιάζει Ελληνικά βιβλία, θεωρώντας την ελληνική γλώσσα ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς και όχι προνόμιο των κατοίκων μιας χώρας και μοναδική ελπίδα να προοδεύσει η ανθρωπότητα γιατί τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, βοηθούν στην εξέλιξη της σκέψης.
Προσωπικά ως Ελληνίδα νιώθω άβολα όταν ακούω ένα αλλοδαπό συνέλληνα μου, να υποστηρίζει ότι η προώθηση της γλώσσας μας και του πολιτισμού μας θα διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο και στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και παράλληλα θα συμβάλει στην πολυπόθητη ανάπτυξη, όταν όλοι εμείς αναλισκόμεθα σε ανούσιες και πολλές φορές επιζήμιες για την πατρίδα, πολιτικές αστειότητες, αντί όλοι μαζί οι πολιτικοί μας να βρουν λύση στο οικονομικό αδιέξοδο που οδηγηθήκαμε.
Εύκολο είναι να αναθεματίζουμε αυτούς που μας κατάντησαν έτσι. Το δύσκολο είναι να συμμαχήσουμε όλοι για να βγούμε απ’ την ατραπό κι ύστερα ας αποδοθούν οι ευθύνες σ’ αυτούς που είναι ακόμα έξω απ’ τα κάγκελα.
Δυστυχώς οι πολιτικοί φωστήρες μας το μόνο που σκέπτονται είναι η ανάληψη της εξουσίας χωρίς προαπαιτούμενα και σχέδιο, κάτι που γνωρίζουν καλά οι δυνάστες δανειστές μας και σφίγγουν ολοένα και περισσότερο τη θηλιά στο λαιμό μας.
