Συνέχεια από εδώ.
Ο Αντώνης Μπαρνιάς εδώ σίγουρα δεν είναι και ο πιο εξωστρεφής άνθρωπος που ξέρω, χειρότερος από μένα για να πω την αλήθεια. Εγώ τουλάχιστον τελευταία κάνω βήματα προς την εξωστρέφεια, θεώρησα λοιπόν καθήκον μου να κάνω ένα βήμα προς εκείνον και να του μιλήσω, στέλνοντας του τι άλλο; Email!
Αντώνη,
Δεν ξέρω αν είμαι από τους «μικρούς περίεργους σου».
Πιστεύω σε κάποια πράγματα, παλεύω γι’ αυτά κι έχοντας την αίσθηση ότι κι ο άλλος τα συμμερίζεται κάνω το πρώτο βήμα😊.
«Ρομαντικοί βλάκες» θα πει κάποιος «φτασμένος».
Το βιβλίο σου λοιπόν, ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη που ήρθε να προστεθεί στην ήδη καλή άποψη που είχα για σένα.
Θα χαρώ πραγματικά πολύ να σε γνωρίσω από κοντά και το Xenios αργά ή γρήγορα θα μας αναγκάσει, θέλει δε θέλει ο Κορωνοϊός.
Συνέχισε να κάνεις αυτό που κάνεις, το κάνεις καλά και δίνεις χαρά σε αυτούς που θα ήθελαν να το κάνουν και συνεχώς το κάνουν “postpone”…..
Φιλικά,
Μάκης.
Το μήνυμα αυτό, στην ουσία καταλύει τα όποια στερεότυπα ορίζει η επαγγελματική επικοινωνία. Τον Αντώνη δεν τον ήξερα, δεν είχα το θάρρος, ωστόσο είδα κάποια πράγματα, διάβασα αυτά που είχε να πει στον κόσμο και πιθανά μέχρι σήμερα δεν είχε πει. Τόλμησα να του γράψω αφήνοντας στην άκρη την απόσταση που επιβάλλει η επαγγελματική μας ιδιότητα. Ο Αντώνης ανταποκρίθηκε, αισθάνθηκα ότι ξεκλείδωσε, όπως κι εγώ προσπαθώ τον τελευταίο καιρό.
Με τον Αντώνη έχουμε ένα ακόμα ένα κοινό. Μας ξεκλείδωσε ο ερχομός των παιδιών μας. Εκείνου του βγήκε στο να τα γράψει, εμένα στο να κάνω βήματα προς τους άλλους ανθρώπους. Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος των ανθρώπων «αν όλα τα -παιδιά- της γης πιάνανε γερά τα χέρια». Έχουμε δουλειά φίλε Αντώνη. Τα παιδιά μας πρέπει να μάθουν ότι δεν πρέπει να είναι σαν εμάς, πρέπει να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι κι αν μη τι άλλο, όταν βλέπουν ότι υπάρχει χώρος να τολμούν! Όπως τόλμησες εσύ, με το δικό σου τρόπο.
Σε παρακαλώ, συνέχισε να γράφεις, γιατί κάποιοι δεν έχουν το χρόνο και το έχουν ανάγκη.
Είμαι σίγουρος ότι όταν ο κορωνοϊός τελειώσει, γιατί αργά ή γρήγορα μια μέρα θα τελειώσει,
θα συναντηθώ με τον Αντώνη Μπαρνιά, στην κοινή μας πατρίδα την Κρήτη και θα πιούμε μια ρακή στην υγεία όλων των «μικρών και περίεργων» αυτού του κόσμου.
Κάπως έτσι φτάσαμε, χωρίς να είμαι δημοσιογράφος, στη μίνι συνέντευξη που ακολουθεί:
Ερώτηση Μ.Ψ. Τι κάνεις στην ζωή σου; Τι τύπος ανθρώπου είσαι;
Απάντηση Α.Μ. Το επάγγελμα μου είναι δασολόγος. Το λειτούργημα μου είναι πατέρας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν είμαι, δεν ήμουν και δεν θα γίνω ποτέ συγγραφέας. Τώρα, όσον αφορά το τι τύπος ανθρώπου είμαι, μάλλον δεν το γνωρίζω ακόμη. Ευελπιστώ να το μάθω κάποια στιγμή και εγώ.
Μ.Ψ. Πως σου ήρθε να γράψεις βιβλίο;
Α.Μ. Όταν ο γιος μου ήταν μικρός, τον πήγαινα σε ένα παιδότοπο για να κοινωνικοποιηθεί. Ενώ λοιπόν, είχα την απαίτηση από το νήπιο να αναπτύξει κοινωνικές σχέσεις, δεν είχα καμία όρεξη να κάνω το ίδιο με τους άλλους γονείς που βρίσκονταν εκεί για τον ίδιο λόγο με εμένα. Έτσι, σε μια προσπάθεια να περάσω την ώρα μου όσο πιο δημιουργικά μπορούσα, ξεκίνησα να γράφω ότι ιστορία φανταζόμουν, έχοντας παράλληλα την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα τις διάβαζε το παιδί μου. Για κάποιο λόγο αποφάσισα να τις στείλω στις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή, που τις αγκάλιασαν με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί το “μια σειρά από αλλοπρόσαλλες ιστορίες”.
Μ.Ψ. Δεκαεννιά µικρές στιγµές, προϊόντα ημερήσιας ονειροπόλησης ή και πραγματικές, κάποιες σοβαρές και κάποιες όχι, αλλά όλες µε ένα νόημα και έναν σκοπό. Ποιος είναι ο σκοπός;
Α.Μ. Ο σκοπός είναι, όσοι αναγνώστες αποφασίσουν να μου χαρίσουν ένα μέρος από το χρόνο τους, να περάσουν ευχάριστα και αλλοπρόσαλλα όπως πέρασα και εγώ γράφοντας τις.
Μ.Ψ. Το βιβλίο το αφιερώνεις στους “μικρούς και περίεργους” και γράφεις “ξέρετε ποιοι είστε”. Τι θέλεις να πεις;
Α.Μ. Πιστεύω και πίστευα πάντα ότι οι περισσότεροι είμαστε μικροί, τόσο με την ευχάριστη έννοια της φανερής ή κρυφής παιδικότητας όσο και σαν μέγεθος, μπροστά στο χάος που έχουμε μπροστά μας. Είμαστε όμως και περίεργοι, ως αγνή περιέργεια για τον κόσμο και τη λειτουργία του αλλά και “περίεργοι” με την έννοια του παράξενου, του εκκεντρικού, ο καθένας με τον τρόπο του. Άρα, συνειρμικά η αφιέρωση πάει σε όλους τους ρομαντικούς αφελείς και κυρίως σε όσους δεν είναι και δεν θέλουν να γίνουν «φτασμένοι».
Αν μετά από όλα αυτά, είστε ακόμα «περίεργοι», το βιβλίο θα το βρείτε στο https://www.pigi.gr/product/mia-seira-apo-alloprosalles-istories/
