ΚΛΕΛΙΑ ΓΙΑΡΙΜΟΓΛΟΥ
Μία 80χρονη γυναίκα με προχωρημένη νόσο Αλτσχάιμερ, η οποία για χρόνια είχε χάσει βασικές λειτουργίες της καθημερινότητάς της, φάνηκε να ανακτά προσωρινά μέρος αυτών των ικανοτήτων μετά από μία υψηλή δόση ψιλοκυβίνης, της ουσίας που περιέχεται σε ορισμένα είδη μανιταριών.
Σύμφωνα με μελέτη περίπτωσης που δημοσιεύτηκε στο Frontiers in Neuroscience, η γυναίκα ζούσε με νόσο Αλτσχάιμερ επί περίπου 10 χρόνια. Πριν από την παρέμβαση, μιλούσε ελάχιστα, χρειαζόταν βοήθεια για να περπατήσει, δεν είχε έλεγχο της κύστης της και εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από τους φροντιστές της.
Μετά τη χορήγηση υψηλής δόσης ψιλοκυβίνης, οι ερευνητές παρατήρησαν μία προσωρινή βελτίωση σε λειτουργίες που θεωρούνταν χαμένες λόγω της νόσου. Περίπου 19 ώρες αργότερα, η ασθενής άρχισε να μιλά για τη ζωή της, ενώ η ομιλία της πριν περιοριζόταν σε μία ή δύο λέξεις. Τις επόμενες ημέρες, φάνηκε να περπατά καλύτερα, να ντύνεται μόνη της, να χαμογελά, να διατηρεί οπτική επαφή και να αναγνωρίζει μέλη της οικογένειάς της.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη βελτίωση του ελέγχου της κύστης, καθώς η γυναίκα υπέφερε χρόνια από ακράτεια. Μετά την παρέμβαση, σύμφωνα με την αναφορά, καταγράφηκαν περίοδοι χωρίς επεισόδια ακράτειας, ακόμη και κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Δεν πρόκειται για θεραπεία
Οι ίδιοι οι ερευνητές είναι προσεκτικοί. Όπως επισημαίνουν, η περίπτωση αυτή δεν σημαίνει ότι η ψιλοκυβίνη θεραπεύει ή αναστρέφει τη νόσο Αλτσχάιμερ. Πρόκειται για μία μόνο ασθενή, χωρίς ομάδα σύγκρισης και τα ευρήματα δεν μπορούν να γενικευθούν. Αυτό που υποδηλώνει η μελέτη είναι κάτι διαφορετικό: Οτι ακόμη και σε προχωρημένα στάδια της νόσου, ο εγκέφαλος μπορεί να διατηρεί ορισμένες «κρυμμένες» λειτουργικές δυνατότητες, οι οποίες ίσως μπορούν, υπό ειδικές συνθήκες, να ενεργοποιηθούν προσωρινά.
Τι είναι η ψιλοκυβίνη με απλά λόγια
Η ψιλοκυβίνη είναι μία ουσία που υπάρχει φυσικά σε συγκεκριμένα είδη μανιταριών. Τα τελευταία χρόνια μελετάται επιστημονικά για την επίδρασή της στον εγκέφαλο, κυρίως σε σχέση με την επικοινωνία μεταξύ διαφορετικών εγκεφαλικών δικτύων και την ικανότητα του εγκεφάλου να δημιουργεί νέες συνδέσεις.
Στην περίπτωση της 80χρονης, οι ερευνητές δεν υποστηρίζουν ότι η ουσία «επιδιόρθωσε» τον εγκέφαλο. Αντίθετα, θέτουν το ερώτημα αν μπορεί να βοήθησε προσωρινά ορισμένα εγκεφαλικά κυκλώματα να ξανασυνδεθούν λειτουργικά, επιτρέποντας στην ασθενή να εκφράσει ικανότητες που έμοιαζαν χαμένες.
