Σύμφωνα με το επικρατέστερο σενάριο, αντί για τη σύζυγό του χτύπησε μέχρι θανάτου κατά λάθος τη 29χρονη νταντά Σάντρα Ρίβετ, την οποία μπέρδεψε με τη Λαίδη Λούκαν. Στη συνέχεια επιτέθηκε και στη σύζυγό του, η οποία όμως κατάφερε να διαφύγει και να ειδοποιήσει τις αρχές. Ο Λόρδος Λούκαν εξαφανίστηκε αμέσως μετά. Πολλοί πίστεψαν ότι αυτοκτόνησε πέφτοντας στη θάλασσα κοντά στο Νιούχεϊβεν, όμως το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ. Έκτοτε έχουν καταγραφεί δεκάδες φερόμενες εμφανίσεις του σε διάφορες χώρες του κόσμου. Στις 19 Ιουνίου 1975, το δικαστήριο που εξέτασε την υπόθεση χρειάστηκε μόλις 31 λεπτά για να τον κρίνει ένοχο για τη δολοφονία της Ρίβετ. Ωστόσο, η εξαφάνισή του και οι αντιφάσεις γύρω από τα γεγονότα εκείνης της νύχτας κράτησαν ζωντανό το μυστήριο.
Τα ερωτήματα που δεν απαντήθηκαν ποτέ
Παρά τα στοιχεία σε βάρος του, η υπόθεση εξακολουθεί να γεννά αμφιβολίες και ερωτήματα. Ιστορικοί και ερευνητές επισημαίνουν ότι παραμένει ασαφές γιατί ένας άνθρωπος που φερόταν να αποστρέφεται το αίμα θα επέλεγε μια τόσο βίαιη μέθοδο. Επίσης, πολλοί αναρωτιούνται πώς θα μπορούσε να μπερδέψει τη νταντά με τη σύζυγό του κατά τη διάρκεια μιας παρατεταμένης επίθεσης.
Ερωτήματα έχουν διατυπωθεί και για τη συμπεριφορά της Λαίδης Λούκαν, καθώς κάποιοι θεωρούν περίεργο το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μέχρι να καταφύγει σε κοντινή παμπ ζητώντας βοήθεια. Η ιστορικός Άλεξ φον Τούντσελμαν, παρουσιάστρια του podcast The Lucan Obsession, έχει χαρακτηρίσει τόσο την εκδοχή του Λόρδου όσο και εκείνη της Λαίδης Λούκαν ως «αμφισβητήσιμες», υποστηρίζοντας ότι στο κέντρο της υπόθεσης υπάρχουν ελάχιστα απολύτως βέβαια στοιχεία.
Η υπόθεση απέκτησε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις λόγω της κοινωνικής θέσης του. Κυκλοφόρησαν θεωρίες ότι εύποροι φίλοι του, γνωστοί ως «Clermont Set», τον βοήθησαν να διαφύγει. Ανάμεσα στα πιο ακραία σενάρια ήταν και εκείνο σύμφωνα με το οποίο αυτοκτόνησε και το σώμα του δόθηκε ως τροφή σε λιοντάρια ιδιωτικού ζωολογικού κήπου που ανήκε σε φίλο του.
Οι θεωρίες για τη φυγή και η ξεχασμένη ιστορία της Σάντρα Ρίβετ
Η τελευταία επιβεβαιωμένη εμφάνιση του Λόρδου Λούκαν σημειώθηκε το πρωί μετά το έγκλημα, στο σπίτι φίλων του στο Σάσεξ.
Εκεί έγραψε επιστολές στις οποίες δήλωνε αθώος και χαρακτήριζε όσα συνέβησαν ως «μια τραυματική νύχτα απίστευτης σύμπτωσης». Υποστήριζε ότι περνούσε τυχαία έξω από το παλιό του σπίτι όταν παρατήρησε έναν εισβολέα και μπήκε μέσα για να βοηθήσει τη σύζυγό του. Παράλληλα ανέφερε ότι αποφάσισε να κρυφτεί προσωρινά, επειδή πίστευε ότι η σύζυγός του θα τον κατηγορούσε.
Τρεις ημέρες αργότερα βρέθηκε εγκαταλελειμμένο το αυτοκίνητό του κοντά στο Νιούχεϊβεν. Μέσα εντοπίστηκαν ίχνη αίματος που ταυτίστηκαν με εκείνα της Σάντρα Ρίβετ και της Λαίδης Λούκαν, ενώ στο πορτμπαγκάζ βρέθηκε μεταλλικός σωλήνας ίδιου τύπου με το φονικό όπλο. Κατά καιρούς εμφανίστηκαν μάρτυρες που υποστήριξαν ότι ο Λόρδος Λούκαν ζούσε στην Αφρική, στη Νότια Αμερική ή σε άλλες περιοχές του κόσμου. Μία γυναίκα που ισχυρίστηκε ότι εργαζόταν για στενό φίλο του ανέφερε μάλιστα ότι οργανώθηκαν μυστικά ταξίδια των παιδιών του στην Αφρική ώστε να τα παρακολουθεί από απόσταση χωρίς να αποκαλύπτει την ταυτότητά του.
Παρά τις αμέτρητες θεωρίες, κανένα στοιχείο δεν απέδειξε οριστικά τι συνέβη στον Βρετανό αριστοκράτη. Στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης βρέθηκε για δεκαετίες η εξαφάνιση του Λόρδου Λούκαν, όμως πολλοί ιστορικοί υπενθυμίζουν ότι το πραγματικό θύμα της υπόθεσης ήταν η Σάντρα Ρίβετ. Όπως επισημαίνει η φον Τούντσελμαν, η 29χρονη νταντά συχνά αναφέρεται απλώς ως «η νταντά», ενώ το ενδιαφέρον στρέφεται σχεδόν αποκλειστικά στον αριστοκράτη και στον δυσλειτουργικό γάμο του. Η δική της φωνή και η δική της ιστορία, τονίζει, χάθηκαν πίσω από έναν από τους μεγαλύτερους ανεξιχνίαστους γρίφους στη σύγχρονη βρετανική ιστορία.
