Το περίφημο σημείο συμβολής των τριών Ρεμάτων που συναποτελούν το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, λίγο πριν τη γέφυρα Ναρκίσσου ή Δωδεκανήσου, όπως κυλάει το Ρέμα προς τη θάλασσα.
Ο κλάδος της Πετρέζας, στα αριστερά της φωτογραφίας, σμίγει με τον Βαλανάρη που λίγο πριν έχει σμίξει και αυτός με τη σειρά του με το Ρέμα της Αγίας Παρασκευής.
Η συμβολή των Ρεμάτων είναι ένα σημείο μαγικό και ονειρικό. Είναι ένα από τα ωραιότερα σημεία του ποταμού. Σε μια πόλη που η περιβαλλοντική ευαισθησία δεν θα ήταν άγνωστη έννοια, όπως εδώ στη Ραφήνα, θα ήταν το σημείο που θα το πρόσεχαν ως κόρη οφθαλμού.
Στο σημείο αυτό δημιουργείται μια νοητή “νησίδα” με ένα Ρέμα να ρέει εκατέρωθεν και από τις δύο πλευρές.
Σε αυτό το σημείο λειτουργούσε κάποτε το τουβλάδικο του Τρανούλη και το εργοστάσιο παραγωγής τσιμέντου της ALPHA BETON. Σήμερα και οι δύο αυτές βιοτεχνίες/βιομηχανίες έχουν από χρόνια κλείσει.
Η σημερινή εικόνα παραπέμπει σε εικόνα “τριτοκοσμικής” χώρας. Ένας ξεχασμένος κόσμος παρακμής πέντε λεπτά από την πολύβουη Λεωφόρο Μαραθώνος.
Στην περιοχή αυτή βρίσκεται και η λύση έναντι του ενδεχόμενου πλημμύρας που απειλεί τη Ραφήνα.
Στον κλάδο της Πετρέζας, ο οποίος έρχεται από την πεδιάδα των Σπάτων και ενώνεται με τον Βαλανάρη σε αυτό το σημείο που βλέπουμε στη φωτογραφία, θα πρέπει να φτιαχτεί φράγμα ή καλύτερα φράγματα ανάσχεσης που να συγκρατούν τα νερά της βροχής και να καθυστερούν την πορεία των υδάτων προς τη Ραφήνα.Ακόμα και η έωλη μελέτη της Περιφέρειας προβλέπει την κατασκευή φράγματος στη περιοχή των Σπάτων (Φάση Β του έργου).
Ατυχώς όμως η κατασκευή του φράγματος μετατίθεται στο απώτερο μέλλον προκρίνοντας μόνο τον εγκιβωτισμό του Μεγάλου Ρέματος/κλάδος Πετρέζας σε μήκος ποταμού δεκαπέντε χιλιομέτρων.
Καλύτερη λύση θα αποτελούσε η διατήρηση των φυσικών πλημμυρικών ζωνών που υπάρχουν σήμερα στη διαδρομή του κλάδου της Πετρέζας κι η δημιουργία του μεγάλου φράγματος ή μικρότερων φραγμάτων ανάσχεσης που να συγκρατούν μεγάλες ποσότητες υδάτων σε περίπτωση έντονης βροχόπτωσης.
Η Πολιτεία στην πραγματικότητα αδιαφορεί για τη λύση που υπάρχει και υπαγορεύεται από την ίδια τη Φύση.
Ο εγκιβωτισμός του Ρέματος δεν θα μπορέσει να αποτρέψει την πλημμύρα. Οι λύσεις που πάνε κόντρα στη Φύση οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή.
Λίγα μέτρα παρακάτω τα σπίτια κρέμονται κυριολεκτικά στον αέρα. Η Οικομηχανική θα μπορούσε να προσφέρει άμεσες λύσεις, οι οποίες είναι ταυτόχρονα πιο αποτελεσματικές, πιο οικονομικές και πιο φιλικές για το περιβάλλον. Αντί για όλα αυτά προκρίνονται λύσεις αναποτελεσματικές, πανάκριβες σε κόστος και καταστροφικές για το περιβάλλον.
Γιατί τόση άγνοια;
Γιατί τόση αναλγησία;
Γιατί τόση υποκρισία;
