Το Κέντρο κοινωνικής φροντίδας ατόμων με νοητική υστέρηση “Εστία” πραγματοποίησε για έβδομη συνεχή χρονιά τον δικό του Μαραθώνιο, όπου με τη συμμετοχή πολλών σχολείων, συλλόγων κι υποστηριχτών της δομής έτρεξαν για ένα σκοπό! Την κατασκευή ακόμη ενός σπιτιού που θα φιλοξενήσει περισσότερους ενοίκους με νοητική υστέρηση μεγαλώνοντας έτσι την υπέροχη οικογένεια της ΕΣΤΙΑΣ!
Ο «Δικός μου Μαραθώνιος» πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Δήμου Φιλοθέης Ψυχικού, με την φροντίδα και παρουσία της αντιδημάρχου Αναστασίας Αγγελάκη και σχεδόν σύσσωμου του Δημοτικού συμβουλίου.
Η οδός Αρεοπαγίτου στην Αθήνα γέμισε γέλια, χειροκροτήματα και ζητωκραυγές απ’ τους συμμετέχοντες που ήταν πολλοί, μα πάρα πολλοί… άντρες, γυναίκες, παιδιά, ένας συνοδοιπόρος αδέσποτος σκύλος μαζί κι αυτός στον αγώνα της προσφοράς, αλλά και πολλούς έκπληκτους τουρίστες που εντυπωσιασμένοι έπαιρναν τις μπλουζίτσες με το λογότυπο της εκδήλωσης συνεισφέροντας έτσι στην ευγενική προσπάθεια ανέγερσης του νέου σπιτιού της δομής.
Θαρραλέα, δυνατά κι αλληλέγγυα τα παιδιά της “Εστίας” το ένα προς το άλλο έτρεξαν με ενθουσιασμό, πάθος κι ευτυχία αυτή την συγκινητική στιγμή του αγώνα. Παρεούλες – παρεούλες, περίμεναν υπομονετικά την ώρα του αναρκτηρίου λακτίσματος!
«Άκου… πως χτυπάει η καρδούλα μου, μου ψιθυρίζει η Ελένη, θέλω να βγω πρώτη κι αυτός εδώ είναι ο αδερφός μου… θα τρέξει μαζί μου… κοίτα, φοράει το μπλουζάκι μας, ποοορτοκαλλίιιι!»
Μαζί τους πάντα, κάτω από την Ακρόπολη του Ναού της θεάς Αθηνάς, δίπλα στο Ηρώδειο, χέρι με χέρι έτρεξαν παιδιά πολλών σχολείων, Ιδρυμάτων, γνωστών και φίλων μα και επισκεπτών τουριστών, που περπατώντας συνάντησαν όλο τούτο το χαρούμενο μελίσσι. Δήλωσαν συμμετοχή και πρόσφεραν λίγο από τον χρόνο τους στον ιερό αυτό σκοπό! Μαζί κι οι Ιωνίδες με έδρα το Πικέρμι, πάντα παρούσες σε στιγμές προσφοράς και αγάπης κι ο παλαιστικός σύλλογος Ραφήνας-Πικερμίου απ’ τους παλιούς συμμετέχοντες στον ειδικό αυτό δρόμο. Τερμάτισαν όλοι και πήρανε το βραβείο ως φυλαχτό, μιας γλυκιάς αγαπησιάρικης μέρας.
Η πρόεδρος της Εστίας Έφη Προκοπάκη, ακμαία, άοκνη, γελαστή, ευγενική κι ήρεμη δύναμη, χάριζε αγκαλιές, αγάπη και μοσχοβολούσε από έγνοια, φροντίδα, όνειρα και επιτυχίες. Να την έχει ο Θεός καλά ώστε να κρατά για πολλά – πολλά χρόνια την σκυτάλη της ανεκτίμητης προσφοράς της προς τα παιδιά και τα σπίτια της “ΕΣΤΙΑΣ”. Και του χρόνου να δώσουμε όλοι το «παρών».
