Πριν λίγο καιρό έφυγε απ’ τη ζωή ο Γιάννης Σουρμπάτης σε ηλικία 97 χρονών. Σ’ ένα απλό χαρτί είχε γράψει τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς στα αρβανίτικα. Το χειρόγραφο, που μου το έδωσε ο γιος του Γιώργος, το δημοσιεύουμε σήμερα, μαζί με τις ευχές μας για καλή και δημιουργική χρονιά για όλους.
Μι(ρ)’σε* να βίνjë βίτι ι ρι / Καλώς να μας έρθει ο νέος χρόνος
μι(ρ)’ σε τë να πλικένι (πëλκένι) / καλώς να μας αρέσει
σι νέστρë θόjνë / παλαιά σαν αύριο, λένε, παλαιά
τσίλι τ΄ πρώτο βίνι! / σε όποιον θα πρωτοέλθει!
Ντ΄ ντερë τ’ αυλοπόρτëσë / Στην θύρα της αυλόπορτας
με νjë ντουμπλέ** τë χίνι / με ένα ντουμπλέ** να μπείτε
αν ιshτ ν(τ)ονjë / φτωχό αν είναι και κανείς φτωχός
πορσίνjενι σ’ τα βίνjë / παραγγείλτε ώστε να έρθει
αν ιshτ ν(τ)ονjë ι shκλέπëρë / αν είναι και κανείς κουτσός
δε νëκ μουντ τë βίνjë / και δεν μπορεί να έρθει
ντëργκόνjενι φαΐνë ατjέ / στείλτε του το φαΐ εκεί
πα δε το ίδιο ιshτ! / και το ίδιο είναι!
Μότε shούμë! / Χρόνια πολλά!
———————————
*Στα Μεσόγεια έλεγαν : μίσε, που προέρχεται από το «μίρë σε»
**Το σωστό είναι : ντουλμέ=δώρο, νόμισμα
