Αισθάνομαι πολύ τυχερή ότι στη σημερινή μου γιορτή, έλαβα τόσες πολλές ευχές που είναι αδύνατο να απαντήσω σε κάθε μία ξεχωριστά. Απευθύνομαι λοιπόν μ’ αυτές τις λίγες αράδες σ’ όλες/ους και καθένα ξεχωριστά μ’ ένα μεγάλο ευχαριστώ διότι με κάνατε να νιώσω ευλογημένη απ’ την τόση αγάπη που δέχτηκα.
Κάποτε, όχι πολύ μακριά, ανταλλάσσαμε ευχές στο καταστόλιστο σπίτι προσφέροντας σοκολατάκια, λικεράκι και πάστες ή γλυκά φτιαγμένα απ’ τα χεράκια μας. Σήμερα όλη αυτή η τρυφερότητα της ανθρώπινης επαφής, έχει αντικατασταθεί με sms, μηνύματα στο messenger, σχόλια στο fb και ευτυχώς μέσω τηλεφώνου όπου έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με συγγενείς και φίλους που ίσως έχουμε να δούμε καιρό.
Αναπολώ τις γιορτές που κάναμε πριν χρόνια με τόσους καλεσμένους στα σπίτια μας! Τότε που ετοιμάζαμε από την παραμονή φαγητά, γλυκά, αγοράζαμε τα τελευταία σουξέ για το γλέντι που ακολουθούσε το μεγάλο φαγοπότι. Μετά μεγάλωσαν τα παιδιά, άνοιξαν τα δικά τους φτερά, έκαναν δικές τους οικογένειες και πήραν την σκυτάλη από μας για τα δικά τους γλέντια. Και μεις κουρνιάσαμε στη γωνιά μας, φυλάσσοντας τις αναμνήσεις στα κατάβαθα της καρδιάς μας.
Τι άλλαξε άραγε από τότε; Η ζωή γενικότερα με τα πολλαπλά προβλήματα που εμφανίζονται όσο τα χρόνια περνούν. Όσοι απ’ τους φίλους που μετείχαν σ’ εκείνες τις όμορφες γιορτές σαν σήμερα διαβάσουν αυτές τις γραμμές σίγουρα θα νιώσουν τη νοσταλγία να ξύνει πληγές στην όχι και τόσο μακρινή μνήμη.
Όλη αυτή η αγάπη με την οποία με τυλίξατε σήμερα, ξύπνησε τις καλύτερες αναμνήσεις μου, διαπιστώνοντας ότι όχι μόνο δεν με ξέχασαν οι παλιοί φίλοι, αλλά με θυμήθηκαν κι οι καινούργιοι, προσθέτοντάς μου την ευθύνη να παραμένω ενεργή και παραγωγική στην κοινωνία που αγαπώ κι εμπιστεύομαι.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς.
