Λίγο πριν τις 12 το μεσημέρι σήμερα ένα φορτηγό έχει σταθμεύσει κάθετα στην λεωφόρο Φλέμινγκ για να ξεφορτώσει την πραμάτεια του σε μαγαζί.
Μα αυτός ο αθεόφοβος ο οδηγός δεν βλέπει ότι έχει τη μουσούδα του φορτηγού πάνω στο υποτιθέμενο πεζοδρόμιο (δεν υπάρχει) βγαίνοντας ακόμα παραέξω στη λωρίδα κυκλοφορίας;
Άντε τώρα να περνάς πεζός απ’ το σημείο…να βγεις ή να μη βγεις αρκετά μέσα στη λωρίδα κυκλοφορίας; Σκέπτεσαι για λίγο κι αποφασίζεις να περάσεις πίσω απ’ το φορτηγό για να μη διακινδυνεύσεις τη ζωή σου.
Αμ δε ο αφιλότιμος οδηγός έχει κατεβάσει την πλατφόρμα του φορτηγού χωρίς να πατά στο έδαφος, άσε που υπάρχει εμπόδιο διόδου και στο διπλανό μαγαζί.
Αποφασίζεις να μιλήσεις στον οδηγό ρωτώντας τον αν αισθάνεται ικανοποιημένος με τη στάση του οχήματός του κι εκείνος ενώ αρχικά γυρίζει προς το μέρος σου, όταν καταλαβαίνει γιατί του μιλάς σε αγνοεί και συνεχίζει τη δουλειά του, σας να σου λέει «κόψε το λαιμό σου. Τι με κόφτει εμένα;»
Έτσι κάνεις το σταυρό σου και δειλά-δειλά βγάζεις το κεφάλι να δεις αν έρχεται κάποιο αυτοκίνητο για να περάσεις γρήγορα πριν σου συμβεί το μοιραίο, βρίζοντας από μέσα σου πρώτα την ανυπαρξία πεζοδρομίων και σήμανσης της κατ’ ευφημισμό λεωφόρου Φλέμινγκ και μετά τον αδιάφορο οδηγό που προκειμένου να κάνει τη δουλειά του έχει καταπατήσει τον ΚΟΚ.
Τώρα είναι σίγουρο θα μου πείτε «στην Ελλάδα ζεις δεν έχεις συνηθίσει την ιδέα ότι ζούμε από τύχη είτε ως πεζοί, είτε ως οδηγοί, αφού οι νόμοι υπάρχουν για να μη τους τηρούμε;»
