Σε ανακοίνωσή του, ο σύλλογος συγγενών θανόντων και εγκαυματιών στο Μάτι εξηγεί τους λόγους που τα μέλη τους δεν θα «κατέβουν» οργανωμένα στη διαδήλωση για τα Τέμπη, στις 28 Φεβρουαρίου. Όπως αναφέρουν, λόγω της έντονης πόλωσης, κρίνεται ότι δεν θα ήταν σωστό να παρευρεθούν ώστε «να αποκλειστούν συνειρμοί και υπόνοιες καπηλείας της χρονικής συγκυρίας».
«Συνεχίζουμε να μαχόμαστε για την απόδειξη της αλήθειας και την απόδοση δικαιοσύνης σε κάθε έγκλημα που τα αίτια του ανάγονται στις χρόνιες παθογένειες του κράτους μας, μην επιτρέποντας και καταδικάζοντας κάθε προσπάθεια συγκάλυψης ή αποπροσανατολισμού από την αλήθεια», αναφέρεται επίσης.
Ακολουθεί η ανακοίνωση:
«Τα μέλη του Συλλόγου μας, με αφορμή τη 2η επέτειο από το έγκλημα στα Τέμπη, εκφράζουμε, για ακόμη μία φορά, την απόλυτη συμπαράστασή μας στους συγγενείς των νεκρών και στους τραυματίες, ευχόμενοι, ολόψυχα, να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να δικαιωθούν τα θύματα, ώστε να μην ακολουθηθεί η πορεία που επελέγη για το δικό μας έγκλημα.
Η πόλωση, ωστόσο, που έχει δημιουργηθεί τις τελευταίες ημέρες, μας κάνει να θεωρούμε πως δεν θα ήταν σωστό, τη δεδομένη στιγμή, να παρευρεθούμε οργανωμένα στα συλλαλητήρια της 28/2, για να αποκλειστούν συνειρμοί και υπόνοιες καπηλείας της χρονικής συγκυρίας.
Τον δέοντα σεβασμό ζητούμε να επιδείξουν και όσοι, επικαλούμενοι τους 104+ θανόντες και 57 εγκαυματίες μας, καλούν κατοίκους των πληγεισών περιοχών από τη φονική πυρκαγιά του 2018, να συμμετέχουν στη συγκέντρωση.
Η στάση μας, 7 χρόνια σχεδόν, είναι γνωστή σε όλους. Είμαστε δίπλα σε κάθε γονιό που έχασε το παιδί του, σε κάθε συγγενή που έχασε τον άνθρωπό του, σε κάθε τραυματία που βίωσε και θα βιώνει την τραγική ημέρα. Συνεχίζουμε να μαχόμαστε για την απόδειξη της αλήθειας και την απόδοση δικαιοσύνης σε κάθε έγκλημα που τα αίτια του ανάγονται στις χρόνιες παθογένειες του κράτους μας, μην επιτρέποντας και καταδικάζοντας κάθε προσπάθεια συγκάλυψης ή αποπροσανατολισμού από την αλήθεια.
Συμπαραστεκόμαστε σε όσους αγωνίζονται για τη δικαίωση των θυμάτων τους, έστω και αν ο δικός μας δρόμος μέχρι σήμερα υπήρξε μοναχικός και δύσκολος. Αναγνωρίζοντας, ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε καμία άλλη παράμετρο, παρακολουθούμε όσα εκτυλίσσονται γύρω μας και προσπαθούμε να ενεργούμε προς τους κοινούς σκοπούς μας χωρίς να παίρνουμε άλλη θέση πέραν αυτής που θεωρούμε ότι αρμόζει, με ΣΕΒΑΣΜΟ και ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΟΤΗΤΑ στη μνήμη των θυμάτων που χάθηκαν, των θυμάτων που παλεύουν ακόμη, και προς όλους».
