Απορώ ότι υπάρχουν άνθρωποι που θέλοντας να υπερασπιστούν τα πανηγύρια κατά την εορτή της ονομασίας ιερών ναών, τα εντάσσουν (εντελώς λανθασμένα) δήθεν στα ήθη και τα έθιμα του λαού μας, αγνοώντας ότι παλιά τα πανηγύρια αποτελούσαν την ευκαιρία να προμηθευτούν οι κάτοικοι κυρίως χωριών και μικρών δήμων είδη πρώτης ανάγκης των νοικοκυριών τους.
Σήμερα η ανάγκη αυτή έχει παντελώς εκλείψει, οπότε θεωρούμε ότι η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Ραφήνας-Πικερμίου όπου επικράτησε η άποψη να μην επιτραπεί φέτος εμποροπανήγυρη κατά τον εορτασμό του Μητροπολιτικού ναού της Παντοβασίλισσας Ραφήνας λόγω του τραγικού αποτελέσματος της φονικής φωτιάς που έπληξε τη περιοχή, θεωρείται απόλυτα συμβατή με το κοινό αίσθημα λύπης που διακατέχει τους πολίτες.
Άλλωστε καλό είναι να θυμηθούμε την αντίδραση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού όταν έδιωξε κακήν κακώς τους εμπόρους απ’ το προαύλιο του Ναού που πήγε να προσευχηθεί.
β’ Μκ 11, 15: Όταν ήρθαν πάλι στα Ιεροσόλυμα (την επόμενη μέρα), μπήκε ο Ιησούς στον Ναό… Ιω 2, 14: Μέσα στον περίβολο του ιερού (Ναού) βρήκε αυτούς που πουλούσαν βόδια, πρόβατα και περιστέρια για τις θυσίες, και τους αργυραμοιβούς καθιστούς πίσω από τους πάγκους. Τότε έφτιαξε ένα μαστίγιο από σχοινιά και τους έβγαλε όλους έξω από τον περίβολο του Ναού, μαζί και τα πρόβατα και τα βόδια, και έριξε καταγής τα νομίσματα των αργυραμοιβών, και αναποδογύρισε τους πάγκους. Και είπε σε αυτούς που πουλούσαν τα περιστέρια: “Πάρτε τα αυτά από εδώ, μην κάνετε εμπορικό κατάστημα το σπίτι του Πατέρα μου. Μτ 21, 13: …Η Γραφή λέει: Ο οίκος μου πρέπει να είναι οίκος προσευχής (Ησαΐας 56, 7), εσείς όμως τον κάνατε σπήλαιο ληστών”.
Η χριστιανική λατρεία λοιπόν δεν έχει σχέση με χρηματισμούς, εμπόριο και εκμετάλλευση του θρησκευτικού συναισθήματος των πιστών.
Μήπως θα πρέπει επιτέλους ακολουθώντας τη θέληση του Θεού να καταργηθούν τα πανηγύρια όταν γιορτάζουν την ονοματοθεσία τους οι ναοί;
