Πέντε χρόνια μετά την εφαρμογή του Καλλικράτη στην αυτοδιοίκηση κι ακόμα δεν μπορεί να επέλθει μια σχετική έστω ομοιογένεια μεταξύ των διαφόρων ενοτήτων των ενιαίων δήμων. Οι ενστάσεις εστιάζονται κυρίως στις μικρές κοινότητες στις παρυφές των καλλικρατικών δήμων π.χ. στους δήμους Ωρωπού, Μαραθώνα, Σαρωνικού κ.α., που νιώθουν αδικημένες απ’ το μητροπολιτικό δήμο. Κι όχι αναίτια αφού οι διαμάχες μεταξύ πρώην και νυν τοπαρχών των καταργημένων πλέον κοινοτήτων καλά κρατούν.
Απτό παράδειγμα η λεκτική αντιπαράθεση στο δημοτικού συμβούλιο του Σαρωνικού στις 23 Οκτωβρίου, όπου υπήρξαν έντονες και κατ’ εξακολούθηση αντεγκλήσεις μεταξύ του πρώην κοινοτάρχη Π. Φώκαιας Μανώλη Τσαλικίδη και του συντοπίτη του δημοτικού συμβούλου της πλειοψηφίας Απόστολου Αποστόλου.
Αιτία της διαμάχης, που προκάλεσε τόσο την παρέμβαση της προέδρου του Δ. Σ. Μαρίας Κόλλια που διέκοψε για λίγα λεπτά τη συνεδρίαση όσο και του δημάρχου Γιώργου Σωφρόνη που έδρασε πυροσβεστικά αναλαμβάνοντας ο ίδιος πρωτοβουλία σύγκλισης του συμβουλίου του ΚΑΠΗ, τα διοικητικά του ΚΑΠΗ Π. Φώκαιας που μετατράπηκαν σε προσωπική αντιπαράθεση μεταξύ Τσαλικίδη – Αποστόλου, με τον πρώτο να επισημαίνει ότι σε τοπικό επίπεδο (Π. Φώκαια) η παράταξη της δημοτικής αρχής ήταν μειοψηφία, λες κι έχει σημασία κάτι τέτοιο για τον ουδέτερο παρατηρητή.
Εν τούτοις το γεγονός αποδεικνύει περίτρανα ότι η μη επίτευξη της απαιτούμενης ομοιογένειας των δημοτικών κοινοτήτων μεταξύ τους στους περισσότερους καλλικρατικούς δήμους, οφείλεται σε προσωπικές φιλοδοξίες, πασπαλισμένες με πικρία της ήττας του παρελθόντος και ελπίδες μελλοντικών αρχηγικών σχεδίων.
