Γράφει η Εμμανουέλα Τερζοπούλου*
Διαλύθηκε και η σύμβαση για το ρέμα Αγίου Γεωργίου, παραπόταμο του Ερασίνου, που αποτελούσε ξεχωριστή εργολαβία.
Με βάση τα Σχέδια Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών, η όποια αντιπλημμυρική προστασία οφείλει να σχεδιάζεται σε επίπεδο λεκάνης απορροής, δηλαδή σε ολόκληρο το υδρογραφικό δίκτυο ενός ποταμού με όλους τους παραπόταμους του και τα μικρά ή μεγαλύτερα ρέματα που απορρέουν σε αυτόν.
Στην Ελλάδα αυτό δε συμβαίνει. Ένα ποτάμι μπορεί να σπάσει σε πολλές διαφορετικές εργολαβίες, με ξεχωριστές μελέτες.
Τέτοιο παράδειγμα ήταν ο Ερασίνος, είναι και το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας.
Στον Ερασίνο είχαμε παράλληλα ξεχωριστές μελέτες για: το καταντη τμήμα του Ερασίνου, το ανάντη τμήμα του Ερασίνου, το ρέμα Αγίου Γεωργίου, το ρέμα Μαρκοπούλου, τα ρέματα Κουβαρά.
Στο Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας έχουμε παράλληλα ξεχωριστές μελέτες για: τα 15χλμ του κύριου κλάδου, τα κατάντη 2χλμ του ρέματος Βαλανάρη, άλλο τμήμα του Βαλανάρη που εντάσσεται στην πολεοδομική μελέτη Πικερμίου, το ρέμα Νταού, το ρέμα Πευκώνα (που εντάχθηκε στο Ε.Π.Σ. για τις πυρόπληκτες περιοχές), το Λεοντάρι κλπ. Προγενέστερα υπήρξαν κι άλλες τμηματικές μελέτες για το ανάντη τμήμα του Βαλανάρη και για το ρέμα Δασαμάρι (ευτυχώς δεν αδειοδοτήθηκαν κι αυτές).
Ύστερα απορούμε γιατί πνιγόμαστε…
Αυτό το αλαλούμ πρέπει επιτέλους να σταματήσει και το ελληνικό κράτος να τηρήσει τις δεσμεύσεις του απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τηρώντας τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες και τα Σχέδια Διαχείρισης που το ίδιο το Ελληνικό κράτος καταρτά.
Η Εμμανουέλα Τερζοπούλου είναι:
Δημοτική Σύμβουλος Ραφήνας-Πικερμίου
Επικεφαλής παράταξης «Γη και Ελευθερία»
