Οι αρχαιολόγοι στην Αίγυπτο έφεραν στο φως μια εξαιρετικά καλοδιατηρημένη πόλη της βυζαντινής εποχής στη δυτική έρημο. Η ανακάλυψη αφορά συνοικίες του 4ου αιώνα, με οικιστικά και θρησκευτικά κτίρια, μεταξύ των οποίων μια εκκλησία βασιλικού τύπου στην όαση Ντάχλα. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν επίσης νομίσματα, θραύσματα κεραμικών και εργαλεία. Παράλληλα, αποκαλύφθηκαν 18 αρχαίοι τάφοι στη Μαρίνα ελ-Αλαμέιν, κοντά στην Αλεξάνδρεια. Ανάμεσά τους υπάρχουν λαξευτοί τάφοι σε βράχο, τάφοι από ασβεστόλιθο, κεραμικά ευρήματα και μια γρανιτένια σαρκοφάγος.
Το υπουργείο Τουρισμού και Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου ανέφερε ότι η πρώτη ανακάλυψη προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για την καθημερινή ζωή, την πολεοδομική ανάπτυξη και τις οικονομικές δραστηριότητες της περιόδου κατά την οποία η Αίγυπτος αποτελούσε τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Οι συνοικίες που αποκαλύφθηκαν είχαν δρόμους με κατεύθυνση βορρά-νότου, οι οποίοι διασταυρώνονταν με δρόμους ανατολής-δύσης, σχηματίζοντας ανοιχτές πλατείες και δημόσιους χώρους, σύμφωνα με τον γενικό γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων, Χισάμ ελ-Λέιθι.
Στην κορυφή του οικισμού δεσπόζει μια βασιλική που χρονολογείται στα μέσα του 4ου αιώνα και επιβλέπει τους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Στην ίδια περιοχή εντοπίστηκαν επίσης τα κατάλοιπα δύο παρατηρητηρίων, τα οποία είχαν κατασκευαστεί για την προστασία των παρυφών του οικισμού, σύμφωνα με τον επικεφαλής της αρχαιολογικής αποστολής, Μαχμούντ Μασούντ. Η όαση, που βρίσκεται στην επαρχία της Νέας Κοιλάδας στη δυτική Αίγυπτο, περιλαμβάνεται στον προσωρινό κατάλογο της UNESCO, ένα βήμα πριν από την ένταξή της στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν επίσης ένα ισχυρά οχυρωμένο κτίσμα με παχείς αμυντικούς τοίχους, καθώς και πολλές κατοικίες που διέθεταν αίθουσες υποδοχής και θολωτές οροφές. Ανάμεσα στα σημαντικότερα ευρήματα είναι και η οικία του Τισούς, διακόνου της Εκκλησίας, η οποία χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 4ου αιώνα. Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως οικία-εκκλησία, πριν από την ανέγερση της μεγάλης βασιλικής της πόλης.
Επιπλέον, αποκαλύφθηκαν φούρνοι για ψωμί, κουζίνες, πέτρινα εργαλεία άλεσης και χάλκινα νομίσματα που φέρουν πορτρέτα Βυζαντινών αυτοκρατόρων, λατινικές επιγραφές και χριστιανικά σύμβολα. Βρέθηκε επίσης ομάδα χρυσών νομισμάτων που χρονολογούνται στην περίοδο του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνστάντιου Β΄, ο οποίος βασίλευσε από το 337 έως το 361 μ.Χ., σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου.
Ο επικεφαλής του Τμήματος Ισλαμικών, Κοπτικών και Εβραϊκών Αρχαιοτήτων, Ντία Ζαχράν, δήλωσε ότι εντοπίστηκαν περίπου 200 όστρακα, δηλαδή θραύσματα κεραμικών που χρησιμοποιούνταν ως επιφάνειες γραφής. Οι επιγραφές τους καταγράφουν εμπορικές συναλλαγές, αλληλογραφία και άλλες πτυχές της καθημερινής ζωής.
Στον αρχαιολογικό χώρο της Μαρίνα ελ-Αλαμέιν, περίπου 100 χιλιόμετρα δυτικά της Αλεξάνδρειας, οι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως ακόμη 18 αρχαίους τάφους. Τα νέα ευρήματα περιλαμβάνουν 11 λαξευτούς τάφους με μέσο βάθος οκτώ μέτρων και επτά επιφανειακούς τάφους από ασβεστόλιθο. Έτσι, ο συνολικός αριθμός των τάφων που έχουν εντοπιστεί στην περιοχή ανέρχεται πλέον στους 48. Στην ίδια θέση βρέθηκαν επίσης πήλινα αγγεία, αμφορείς, λυχνάρια, πιάτα, βωμοί και λεκάνες από ασβεστόλιθο.
Η επικεφαλής της αποστολής, Εμάν Αμπντέλ-Χάλικ, ανέφερε ότι ανακαλύφθηκε μια γρανιτένια σαρκοφάγος μήκους 2,5 μέτρων, η οποία περιείχε ανθρώπινα οστά που βρίσκονται υπό μελέτη. Κοντά στη σαρκοφάγο εντοπίστηκαν επίσης τα υπολείμματα ενός αγάλματος σφίγγας από γύψο. Σε ορισμένους από τους νεκρούς βρέθηκαν τέσσερα χρυσά ελάσματα τοποθετημένα μέσα στο στόμα, γνωστά ως «χρυσή γλώσσα», μια ταφική πρακτική που συνδεόταν με τις θρησκευτικές αντιλήψεις της εποχής.
Η Μαρίνα ελ-Αλαμέιν είναι αρχαιολογικός χώρος κοντά στην πόλη Ελ-Αλαμέιν, στις βόρειες ακτές της Αιγύπτου, ο οποίος ανακαλύφθηκε το 1986. Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι πρόκειται για την αρχαία ελληνορωμαϊκή λιμενική πόλη Λευκάσπιδα (Leukaspis), η οποία ιδρύθηκε τον 2ο αιώνα και γνώρισε μεγάλη ακμή έως τον 4ο αιώνα.
