Τα λόγια τα ερωτικά, η μυστική αυτή γλώσσα των ζευγαριών, τα υποκοριστικά και τα υπονοούμενα – κώδικας ιδιωτικός ακατανόητος στους άλλους – ΠΟΥ ΠΑΝΕ;
Τα βλέμματα, οι στεναγμοί, οι τρυφερές χειρονομίες που ανταλλάσσουν τα ζευγάρια σ’ όλη τους την κοινή ζωή, ΠΟΥ ΠΑΝΕ;
Δεν είναι στίχοι κάποιου μεγάλου ποιητή να μείνουν χαραγμένα σε βιβλία. Ούτε καν πολύτιμα ή ιερά μιας πίστης να φυλαχτούν μ’ ευλάβεια σε εικονοστάσι μυστικό. Χάνονται μαζί μ’ αυτούς που τη ζωή τους έντυσαν μ’ αγάπη…
Θρηνώ λοιπόν εγώ για τον χαμό τους τον αναπόφευκτο…
