Ωραία λοιπόν… ο Ψηνάτης τελείωσε για τον Μαραθώνα, ύστερα κι απ’ την επίσημη χθεσινή δήλωσή του on camera στο τρισάγιο που έγινε στο Μάτι, αν και αρκετοί είναι επιφυλακτικοί καθώς γνωρίζουν το ευμετάβλητο των αποφάσεων Ψηνάκη. Εν τούτοις ερώτημα παραμένει ποιος θα διεκδικήσει το μετά Ψηνάκη δήμο Μαραθώνα, αφού μέχρι τώρα κανείς δεν έχει δηλώσει επίσημα παρών ως υποψήφιος δήμαρχος.
Το ερώτημα αυτό βασανίζει κυρίως τους σκεπτικιστές οι οποίοι, το μόνο καλό που αναγνωρίζουν στον Ηλία Ψηνάκη είναι, ότι έβγαλε στη τοπική πολιτική σκηνή πολλά νέα πρόσωπα, που για πρώτη φορά εκτέθηκαν ως υποψήφιοι σύμβουλοι, πολλά εκ των οποίων είναι και ηλικιακά νέα με καλές σπουδές και ειδικότητες.
Νέες και νέοι άνθρωποι που είχαν την ατυχία να εμπλακούν στα κοινά σε μια δημοτική αρχή που κυριάρχησε η ασυνεννοησία, ο εγωϊσμός και η μάχη για τις αντιμισθίες σε θέσεις ευθύνης. Σε μια δημοτική αρχή στην οποία η συλλογική δουλειά προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, όχι μόνο δεν υπήρξε ποτέ, αλλά τουναντίον η αρχή του ενός έναντι των πολλών έγινε σημαία μιας παράταξης όπου ο δήμαρχος αποδείχτηκε μη ικανός να επιβάλλει αρχές και ν’ αξιοποιήσει τις τεράστιες δυνατότητες αιρετών και μη, που τον στήριξαν, αλλά απλά υπέκυψε σε οιεσδήποτε πιέσεις με αποτέλεσμα να βάλει ακατάλληλα πρόσωπα σε θέσεις κλειδιά. Έτσι η δημοτική αρχή Ψηνάκη καταβαραθρώθηκε όχι μόνο εξαιτίας του επικεφαλής, αλλά και των ατόμων που κατέλαβαν καίριες θέσεις στη διοίκηση του δήμου.
Η απορία που διακατέχει τώρα τους πολιτικούς αναλυτές, αλλά και τους πολίτες του ιστορικού δήμου είναι αν παραμείνει ενεργό το τεράστιο δυναμικό των νέων ανθρώπων που ανέδειξε ο Ψηνάκης ή εάν απογοητευμένοι απόσχουν μιας δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης.
Ποιος θα μπορέσει να πείσει, να προσεταιριστεί και ν’ αξιοποιήσει το ανθρώπινο καταπίστευμα Ψηνάκη;
Πως μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο όμως αν υπάρχει ατολμία στην επίσημη παρουσίαση υποψηφιοτήτων ώστε το συγκεκριμένο ανθρώπινο δυναμικό να τοποθετηθεί ανάλογα;
Αν δεν βγει κάποιος να δηλώσει «Είμαι εδώ. Είμαι παρών. Μπορώ να δώσω νέα πνοή στον ταλαιπωρημένο μας δήμο. Ελάτε μαζί μου. Σας εγγυώμαι ότι μαζί μπορούμε να κάνουμε μια νέα αρχή, αξιοποιώντας τις δυνατότητες καθενός σας ξεχωριστά, ώστε ενωμένοι να ανοικοδομήσουμε ξανά τις υπηρεσίες του δήμου μας. Με βασικό πυλώνα τη συνεννόηση μεταξύ μας, αφουγκραζόμενοι τις ανάγκες των συμπολιτών μας να ξανακάνουμε το Μαραθώνα αντάξιο του ιστορικού του παρελθόντος!».
Πως μπορεί να γίνει αυτό όταν κι οι δύο βασικοί διεκδικητές του δημαρχιακού θώκου, Λιβαθινός και Τσίρκας, δεν τολμούν να ανακοινώσουν επίσημα την υποψηφιότητά τους; Πως θα μπορέσουν να προσελκύσουν υποψηφίους συμβούλους, όταν ακόμα και φιλικά προσκείμενα προς αυτούς ΜΜΕ, τους εκθειάζουν μεν, αλλά καταλήγουν στο «αν τελικά θα είναι υποψήφιος» κάτι που στη περίπτωση Λιβαθινού έχει γραφτεί κατά κόρον; Και στη περίπτωση Τσίρκα πως θα κερδίσει το νέο και άφθαρτο όταν ξεκινά βασιζόμενος στο παλιό και δοκιμασμένο που εν πολλοίς έχει ήδη καταδικαστεί;
Οι κοινωνίες αλλάζουν! Οι πολίτες είναι πλέον πιο απαιτητικοί, ιδίως μετά τη μεγάλη τραγωδία που έπληξε την περιοχή, ίσως και πιο δύσπιστοι, περιμένουν πολλά απ’ τον νέο ηγέτη που θα επιλέξουν και τον θέλουν τολμηρό και σίγουρο για τον εαυτό του. Δεν μπορούν να περιμένουν πότε και αν αποφασίσει να βγει ευθαρσώς μπροστά και να δηλώσει υποψήφιος Δήμαρχος Μαραθώνα.
Μέχρι τότε η υπέρμετρη έκθεση στα διάφορα ΜΜΕ με την υποσημείωση ότι ΜΠΟΡΕΙ να είναι υποψήφιος, μάλλον βλάπτουν παρά ωφελούν το πολιτικό προφίλ ενός εκάστου.
