Βασίλης Τσακίρογλου
Το πρωί της Δευτέρας 8 Ιουνίου 2026 το ζήτημα που, όπως φαίνεται, απασχολούσε τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας Μεχμέτ Νουρί Έρσοι ήταν η ιδιοποίηση της θρυλικής Μάχης στο Γρανικό ποταμό από τη χώρα του. Διαβόητοι για την διαχρονική απουσία τους από την παραγωγή και προαγωγή πολιτιστικών αγαθών, με ιστορική παράδοση, η οποία σχεδόν αποκλειστικά αφορά σε κατάκτηση και καταστροφή άλλων πολιτισμών, οι Τούρκοι εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να εγκολπώνονται γεγονότα-σταθμούς που δεν τους ανήκουν.
Διότι, τον Μάιο του 334 προ Χριστού, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος συνέτριβε τον περσικό στρατό στη Μάχη του Γρανικού ανοίγοντας τις πύλες της Ανατολής για την εκστρατεία του, το έθνος των Τούρκων ήταν ακόμη ανύπαρκτο. Τα νομαδικά φύλα που περιφέρονταν στην Ασία και τη Σιβηρία θα χρειάζονταν αρκετούς αιώνες έως ότου αποκτήσουν τα στοιχειώδη ενιαία χαρακτηριστικά ενός λαού.
Η ανάρτηση του Τούρκου υπουργού
Παρ’ όλα αυτά, τη Δευτέρα ο Έρσοι έγραψε στο X: «Θέσαμε υπό την προστασία μας την περιοχή όπου έλαβε χώρα η Μάχη του Γρανικού, ένα από τα γεγονότα καμπής, καθώς άλλαξε την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας. Η Μάχη του Γρανικού -εκεί όπου ο Μέγας Αλέξανδρος επέτυχε την πρώτη μεγάλη νίκη του εις βάρος των Περσών και άνοιξε τις πύλες ώστε να επεκταθεί στα βάθη της Ασίας- πλέον χαρακτηρίζεται επισήμως ως ‘Σημείο ιστορικού ενδιαφέροντος’.
» Αυτό το μοναδικής σημασίας στοιχείο ιστορικής κληρονομιάς, το οποίο βρίσκεται στην περιφέρεια Μπίγκα του Τσανάκκαλε, έχει τεθεί πλέον επισήμως υπό προστασία, λόγω των αρχαιολογικών ευρημάτων και της επιστημονικής έρευνας. Πιστεύω ότι αυτό το σημαντικό βήμα, το οποίο θα προσδώσει αξία στην πολιτιστική κληρονομιά του δικού μας Τσανάκκαλε, προσφέροντας σημαντικές συνεισφορές στην επιστήμη της ιστορίας, τον πολιτιστικό τουρισμό και την ενδυνάμωση των πολιτιστικών διαδρομών μας».
Το ορόσημο
Η πρωτοβουλία που αναλαμβάνει το τουρκικό κράτος σχετικά με το πεδίο μάχης στον Γρανικό, δεν χρειάζεται επεξήγηση. Είναι απολύτως προφανής, άλλωστε, η απόπειρα ενθυλάκωσης στις ιστορικές καταβολές των Τούρκων ενός μείζονος σημασίας γεγονότος, το οποίο ουδόλως τους ανήκει. Πιθανώς όμως το όψιμο ενδιαφέρον για τη Μάχη του Γρανικού εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο ανακατασκευής της ιστορίας, προκειμένου να καλλιεργείται η εντύπωση ότι η τουρκική εθνότητα διαθέτει βαθιές και ένδοξες ρίζες στο χρόνο.
Σε ό,τι αφορά, πάντως, στη Μάχη του Γρανικού καθαυτήν, πρόκειται για την πρώτη μεγάλη επίδειξη της στρατηγικής ιδιοφυίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο οποίος, σε ηλικία μόλις 22 ετών, διέσυρε τους Πέρσες, οι οποίοι διέθεταν πολλαπλάσιες δυνάμεις από το εκστρατευτικό σώμα των Ελλήνων. Είναι ενδεικτικό, άλλωστε, ότι χάρη στους αιφνιδιαστικούς ελιγμούς του Αλέξανδρου, οι Πέρσες απώλεσαν στον Γρανικό περί τους 20.000 άνδρες, ιππείς και οπλίτες πεζικού, συμπεριλαμβανομένων αξιωματικών, επικεφαλής τμημάτων κ.ο.κ. Ενώ τα θύματα της σύγκρουσης από μακεδονικής πλευράς ανήλθαν σε μόλις 115.
Ο Μέγας Αλέξανδρος, έχοντας πλήρη συναίσθηση της σημασίας που είχε η νίκη του για την περαιτέρω πορεία προς Ανατολάς, γιόρτασε το γεγονός αποδίδοντας τιμές ηρώων στους πεσόντες του στρατεύματός του. Φρόντισε να στείλει γενναιόδωρη αποζημίωση στους συγγενείς των νεκρών, ενώ από τα λάφυρα, ο Αλέξανδρος έστειλε στην Αθήνα, συμβολικά, 300 εχθρικές πανοπλίες. Τις οποίες και αφιέρωσε στη θεά Αθηνά, με την επιγραφή «Αλέξανδρος Φιλίππου και Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων, από των βαρβάρων των εις Ασίαν οικούντων».
