Ο παπά-Θανάσης Ψάλτης ήταν ο Τριγλιανός ιερωμένος που διακόνησε την ενορία Παντοβασίλισσας Ραφήνας επί χρόνια. Σήμερα 20 χρονιά μετά τη θανή του κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα στη μνήμη του.
Γεννήθηκε στην Ραφήνα στο τέλος Δεκεμβρίου του 1925. Ήταν το τρίτο παιδί της τετραμελούς οικογένειας του Ηρακλή και της Ευανθίας Ψάλτη, η καταγωγή των οποίων ήταν από την Τρίγλια της Μικράς Ασίας. Την παιδική του και εφηβική ηλικία την διάνυσε στην Ραφήνα.
Μέχρι να χειροτονηθεί διάκος από τον τότε Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος Ιάκωβο το 1958 στην Κηφισιά αφενός για βιοποριστικούς λόγους εργάστηκε
- στην οικοδομή
- στην καλλιέργεια των αγρών
- και στα τοπικά ψαροκάικα
αφετέρου νυμφεύεται στις αρχές του 1958 την Μαρία Πολιτάκη με την οποία απέκτησε τρία παιδιά. Το 1959 χειροτονείται στην Παιανία ιερέας και αμέσως αναλαμβάνει την διακονία του Ιερού Ναού της Παντοβασίλισσας στη γενέτειρά του Ραφήνα.
Με την ανάληψη των καθηκόντων του και με την βοήθεια των επιτρόπων του Ιερού Ναού Παντοβασίλισσας συνέχισε το έργο του πατέρα Στέφανου με την ολοκλήρωση της διαμόρφωσης και ευπρεπισμού του Ιερού Ναού.
Ας θυμηθούμε κάποια απ’ τα έργα αυτά:
Ολοκλήρωση των μωσαϊκών εντός του Ναού, τοποθέτηση κεραμιδιών στον τρούλο και τις καμάρες, δημιουργία του καμπαναριού και τοποθέτηση των σημάντρων, εξωτερικός καλλωπισμός του Ναού – σοφαντίσματα –, ανάπτυξη εσωτερικά του Ναού των Αγιογραφιών – που ξεκίνησαν στο τέλος της δεκαετίας του 1960 και ολοκληρώθηκε το 1994 από τον ίδιο Αγιογράφο κ. Μάριο Βατζια.
Μάλιστα στην είσοδο του Ναού στο δεξιό άκρο υπάρχει χειρόγραφη αναφορά για την αγιογράφηση του Ιερού Ναού καθώς και τα ονόματα των Επιτρόπων που βοήθησαν σε αυτή την προσπάθεια όπως και το όνομα του π. Αθανασίου.
Η εξωτερική καλαισθησία του ναού ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1980 και τελείωσε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 – μάρμαρα σε όλες τις σκάλες – Βόρειο Ανατολικό Δυτικό τμήμα όπως και πλακόστρωση μπροστά από την κεντρική είσοδο του Ναού.
Ο Ιερός Ναός με ευθύνη του εκλιπόντος – είχε πάντα επιτρόπους Τριγλιανής καταγωγής με εξαιρετική συνεργασία μαζί τους
Μερικοί από αυτούς – Εν ζωή – Αδαμάντιος Πριονάς, Γεώργιος Φράγκος, Σταύρος Κελέκης.
Αποθανόντες: Αλέξανδρος και Διογένης Παλπατζής, Δημήτριος Καπάντριας, Βασίλειος Βουδούρης, Δημήτριος Αραπκιλής, Δημήτριος Αγαπητός, Παναγιώτης Πικουλίδης, Κων/νος και Ιορδάνης Κελέκη.
Για την επιβράβευσή των ιερατικών του καθηκόντων ο τότε Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Αγαθόνικος
- το 1980 του αποδίδει τον βαθμό του Οικονόμου.
- το 1981 του δίδει την ευχή της Αγίας εξομολόγησης.
- και το 1991 του έδωσε τον μεγαλύτερο βαθμό για έγγαμο ιερέα –
του απέδωσε των βαθμό του Πρωτοπρεσβύτερου.
Ως ιερέας υπήρξε πάντα πράος προσφιλής και άνθρωπος με το αίσθημα της ευθύνης για βοήθεια σε κάθε περίπτωση να είναι μέσα στις προθέσεις του.
Απεβίωσε στις 29 Ιουνίου 1996.
