Είναι εξαιρετικά λυπηρό να παρακολουθείς τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου και να διαπιστώνεις, για πολλοστή φορά, ότι η δήμαρχός σου συμπεριφέρεται σαν τη μικρή Μαρία του παιδικού παιχνιδιού. Κλαίει επειδή «δεν την παίζουν» οι φιλενάδες της — εν προκειμένω η αντιπολίτευση, τα τοπικά ΜΜΕ και, κυρίως, οι εργαζόμενοι των παιδικών σταθμών και των ΚΔΑΠ. Άνθρωποι που κινδυνεύουν να χάσουν τη δουλειά τους επειδή ο δήμος επέλεξε να κάνει έφεση ενάντια στη δικαστική απόφαση που τους δικαιώνει. Και τώρα, η δήμαρχος εγκαλείται. Δικαιότατα. Για κραυγαλέα αποποίηση των θεσμικών της ευθυνών, επειδή δεν πήρε απόφαση υπέρ των υπαλλήλων στην Δημοτική Επιτροπή, ενώ μπορούσε.
Στην τελευταία συνεδρίαση ζήσαμε την αποκορύφωση του δράματος. Στο ακροατήριο σύσσωμοι οι υπό απόλυση υπάλληλοι με τον δικηγόρο τους. Στα έδρανα σύσσωμη η αντιπολίτευση —που αποτελεί πλέον την απόλυτη πλειοψηφία των 2/3 του σώματος— να την κατακεραυνώνει για τη μόνιμη φυγομαχία της.
Το κορυφαίο; Η ίδια η δήμαρχος παραδέχτηκε την αδυναμία της, γράφοντάς την στα πρακτικά και στις κάμερες των τοπικών μέσων. Ομολόγησε ότι η Δημοτική Επιτροπή —όπου η παράταξή της έχει την πλειοψηφία— δεν τόλμησε να λύσει το θέμα. Αντίθετα, «πέταξε την μπάλα στην εξέδρα» παραπέμποντας το ζήτημα στο Δημοτικό Συμβούλιο, με το φαιδρό πρόσχημα ότι έτσι η απόφαση θα έχει… μεγαλύτερη ισχύ!
Η κυρία δήμαρχος εξέπληξε τους πάντες όταν δήλωσε ευθαρσώς ότι «δεν θα παίξει το κεφάλι της» για να κατηγορηθεί για παράβαση καθήκοντος, αρνούμενη να πάρει πάνω της την ανάκληση της έφεσης κατά των εργαζομένων.
Αυτή η στάση «Πόντιου Πιλάτου» προκάλεσε, όπως ήταν φυσικό, τη μήνη της αντιπολίτευσης. Η σταγόνα όμως που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής ήταν η ανυπόστατη κατηγορία της δημάρχου προς τα τοπικά ΜΜΕ και στοχευμένα κατά του Ανδρέα Βασιλόπουλου, ότι δήθεν της χρεώνουν πως «τρώει το ψωμί των υπαλλήλων», ενώ η ίδια δήθεν κόπτεται για το δίκιο τους. Ένα αφήγημα που κατέρρευσε παταγωδώς μέσα σε λίγα λεπτά, καθώς αποκαλύφθηκε ότι η επίσημη εισήγηση του δήμου ήταν σαφέστατα εναντίον των εργαζομένων!
Μπροστά σε αυτό το διοικητικό χάος, η αντιπολίτευση πήρε ξανά την πρωτοβουλία. Στοιχειοθέτησε μια καθαρή και ξάστερη εισήγηση: ο δήμος ανακαλεί την έφεση και τάσσεται κατά οποιουδήποτε μελλοντικού ένδικου μέσου ενάντια στην παραμονή των υπαλλήλων στις θέσεις τους.
Η εισήγηση αυτή υπερψηφίστηκε, δικαιώνοντας πανηγυρικά και ομόφωνα τους εργαζομένους. Σημειώθηκε μόνο μία λευκή ψήφος.
Τι ψηφίσαμε, λοιπόν, φίλες και φίλοι συνδημότες;
- Ψηφίσαμε δήμαρχο ή μια μικρή Δήμητρα που κάθε τόσο κλαίει επειδή δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων;
- Ψηφίσαμε δήμαρχο ή μια μικρή Δήμητρα που φαντασιώνεται ανύπαρκτα δημοσιεύματα για να καλύψει την ανεπάρκειά της;
- Ψηφίσαμε δήμαρχο που δεν μπορεί να συντάξει (ανεπάρκεια και της προέδρου;) ούτε μια σωστή εισήγηση;
- Ψηφίσαμε δήμαρχο που αδυνατεί να επιβάλει την παρουσία των αρμόδιων υπηρεσιακών υπαλλήλων στις συνεδριάσεις για να ενημερώνουν το σώμα;
Ή μήπως, τελικά, η δημοτική αρχή Τσεβά φοβάται ότι οι υπάλληλοι θα πουν αλήθειες που δεν τη συμφέρουν;
