Αναλήψεις χρημάτων από ΑΤΜ μετά τον θάνατο δικαιούχου λογαριασμού βρέθηκαν στο επίκεντρο απόφασης του Αρείου Πάγου, η οποία ξεκαθαρίζει πότε ευθύνονται –και πότε όχι– οι τράπεζες.
Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε ότι η απλή δήλωση θανάτου του καταθέτη από τους κληρονόμους δεν αρκεί για να μπλοκαριστεί ο λογαριασμός ή να απενεργοποιηθεί η κάρτα αναλήψεων. Για να αποτραπούν παράνομες συναλλαγές, απαιτείται ρητό αίτημα για δέσμευση του λογαριασμού ή δήλωση απώλειας της κάρτας.
Η υπόθεση αφορούσε αναλήψεις που έγιναν μετά τον θάνατο του δικαιούχου και πριν ενημερωθεί η τράπεζα για την απώλεια της κάρτας. Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι η τράπεζα δεν φέρει ευθύνη, καθώς δεν είχε γνώση των αναλήψεων ούτε υποχρέωση να ελέγχει κινήσεις χωρίς σχετικό αίτημα από τους κληρονόμους.
Με την απόφαση 211/2016, το Α2’ Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου απέρριψε την αναίρεση των κληρονόμων, κρίνοντας ότι δεν υπήρξε παράνομη ή υπαίτια συμπεριφορά από πλευράς τραπεζικών υπαλλήλων. Τόνισε, μάλιστα, ότι η έκδοση βεβαίωσης υπολοίπου αφορά το ποσό συγκεκριμένης ημερομηνίας και όχι κατ’ ανάγκη εκείνο της ημέρας θανάτου.
Τι σημαίνει αυτό για τους κληρονόμους:
Οφείλουν να κινηθούν άμεσα μετά τον θάνατο του δικαιούχου, ζητώντας ρητά την ακύρωση της κάρτας και τη δέσμευση του λογαριασμού. Διαφορετικά, οι τράπεζες δεν ευθύνονται αυτομάτως για αναλήψεις που πραγματοποιούνται στο μεσοδιάστημα.
