Λένε ότι το κρασί όσο περνούν τα χρόνια τόσο πιο εύγευστο και δυνατό γίνεται. Έτσι κι οι γνωριμίες ετών με αξιόλογες οικογένειες συντοπιτών, μεταλλάσσονται με την πάροδο των χρόνων σε δυνατές φιλίες πάνω σε σταθερές βάσεις αλληλοεκτίμησης και σεβασμού.
Ακριβώς αυτή η σχέση συνδέει και την γράφουσα με την οικογένεια Μπουρνιά, καθώς εκτιμά ιδιαίτερα συνανθρώπους που έχουν αφήσει την πολυθρόνα κι έχουν μπει οι ίδιοι και τα παιδιά τους στο δύσκολο στίβο της ενασχόλησης με τα κοινά, είτε ως αιρετοί Τοπικοί Σύμβουλοι (βλέπε Ευτυχία Σακατίδου Μπουρνιά), είτε ως κομματικά στελέχη, είτε ως βασικοί πυλώνες συλλόγων (βλέπε Παναγιώτη Μπουρνιά – Λύκειο Ελληνίδων), είτε ως ενεργά μέλη της κοινωνίας (βλέπε Βασίλη Μπουρνιά).
