Αφού πέρασε πεντέμισι εβδομάδες στη Νίκαια της Γαλλίας το περασμένο καλοκαίρι, η Maddy Renne έχασε τρία νούμερα στα ρούχα, πέφτοντας από το 8 στο 2. Η ακμή της υποχώρησε και, όπως λέει, ένιωθε συνολικά πιο υγιής. «Τα ρούχα μου κυριολεκτικά έπεφταν από πάνω μου», είπε η 23χρονη από τη Σαρασότα της Φλόριντα. «Δεν είχα φουσκώματα, δεν είχα “θολούρα” στο μυαλό και δεν ένιωθα συνεχώς κουρασμένη». Η Renne δεν ακολουθούσε κάποια ειδική δίαιτα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της. Αντίθετα, έτρωγε καθημερινά παγωτό και οι υδατάνθρακες αποτελούσαν βασικό μέρος σχεδόν κάθε γεύματός της.
Έκτοτε έχει γίνει ένθερμη υποστηρίκτρια του λεγόμενου «ευρωπαϊκού τρόπου διατροφής», καταγράφοντας στα ταξίδια της στη Γαλλία και την Ιταλία τη διατροφή της, η οποία βασίζεται κυρίως σε ζυμαρικά, μπισκότα, ψωμί, πλήρες γάλα και βούτυρο, για τους 223.000 ακολούθους της στο Instagram. Μάλιστα, έχει προσπαθήσει να αναπαράγει την ίδια εμπειρία και στη Σαρασότα, εισάγοντας ιταλικά ζυμαρικά και αλεύρια και αναζητώντας γαλλικό βούτυρο σε εξειδικευμένα καταστήματα.
Εδώ και δεκαετίες, οι έρευνες εξυμνούν τα οφέλη της μεσογειακής διατροφής, η οποία είναι χαμηλή σε ζάχαρη, πλούσια σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά και βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο ελαιόλαδο. Ωστόσο, ορισμένοι Αμερικανοί είναι πεπεισμένοι ότι στην Ευρώπη μπορούν να τρώνε ό,τι θέλουν, να αισθάνονται καλύτερα και ίσως ακόμη και να χάνουν βάρος.
«Το πιο τρελό είναι ότι δεν νομίζω πως έφαγα ούτε ένα λαχανικό σε όλο το διάστημα που ήμουν εκεί, γι’ αυτό και η αλλαγή ήταν τόσο εντυπωσιακή», είπε η Renne. «Στις ΗΠΑ αποφεύγω τη γλουτένη και την επεξεργασμένη ζάχαρη και τρώω κυρίως πρωτεΐνη και λαχανικά, με πολύ περιορισμένους υδατάνθρακες». Όπως λέει, περπατά περίπου το ίδιο και στη Φλόριντα —στην παραλία ή σε διάδρομο περπατήματος— όσο και όταν βρίσκεται στο εξωτερικό. «Δεν έχει σημασία πόσα βήματα κάνω, δεν μπορώ να αναπαράγω το πώς νιώθω στην Ευρώπη».
Παρόμοια εμπειρία περιγράφει και η 28χρονη Bailey Kreinbrink, δημιουργός περιεχομένου από την Ατλάντα, η οποία υποστηρίζει ότι έχασε περίπου 23 κιλά μέσα σε έναν χρόνο, ενώ έτρωγε ψωμί, ζυμαρικά και πίτσα στην Ιταλία. Όπως αναφέρει, την ίδια περίοδο υποχώρησαν οι πόνοι στις αρθρώσεις, η χρόνια κόπωση και τα πεπτικά προβλήματα που αντιμετώπιζε. Η απώλεια βάρους και η βελτίωση της υγείας της, όπως λέει, ξεκίνησαν όταν πέρασε έξι εβδομάδες στη Μόντενα της Ιταλίας το καλοκαίρι του 2023.
«Την τελευταία εβδομάδα έτρεξα έναν αγώνα 5 χιλιομέτρων και ένιωθα καταπληκτικά, χωρίς δύσπνοια ή πόνο», ανέφερε. «Για πρώτη φορά κατάφερα να κάνω κάτι που το σώμα μου δεν ήταν σωματικά ικανό να κάνει εδώ και πέντε χρόνια». Πριν επιστρέψει στις ΗΠΑ, γέμισε αρκετές τσάντες με πέστο, ζυμαρικά, παρμεζάνα Parmigiano Reggiano, βαλσαμικό ξίδι και αλάτι, προσπαθώντας να διατηρήσει όσο μπορούσε την ίδια διατροφή και στο σπίτι της.
Τον Φεβρουάριο του 2024 επέστρεψε στην Ιταλία, αυτή τη φορά στη Φλωρεντία. Πλέον μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στις δύο χώρες, επισημαίνοντας ότι ο τρόπος ζωής της —συμπεριλαμβανομένης της καθημερινής κίνησης και του περπατήματος— παραμένει περίπου ο ίδιος.
Η Kreinbrink μετέτρεψε την προσωπική της εμπειρία σε επιχειρηματική δραστηριότητα στον χώρο της ευεξίας, διοργανώνοντας retreats στην Τοσκάνη, όπου οι συμμετέχοντες μαζεύουν ελιές για την παραγωγή ελαιολάδου, φτιάχνουν κρασί και παρασκευάζουν τυρί σε φάρμες μαζί με ντόπιους παραγωγούς. Παράλληλα, μέσω της εταιρείας της, «Healthy Journey Through Food», πουλά αλεύρι από αρχαίες ποικιλίες σιτηρών, φρεσκοαλεσμένο, καθώς και άλλα παραδοσιακά ιταλικά προϊόντα.
Η Christy Levo, σχεδιάστρια χειροποίητων καουμπόικων καπέλων και δώρων στο Abilene του Τέξας, δήλωσε συμμετοχή στο retreat της Kreinbrink «A Taste of Wellness in Tuscany», που θα πραγματοποιηθεί τον επόμενο Μάιο, ελπίζοντας να αντιμετωπίσει το φούσκωμα και την κόπωση που την ταλαιπωρούν εδώ και χρόνια. «Θέλω να μπορώ να τρώω ζυμαρικά και φαγητά που αγαπώ χωρίς μετά να νιώθω ότι πρέπει να κοιμηθώ», είπε, εξηγώντας γιατί είναι διατεθειμένη να πληρώσει περίπου 4.000 δολάρια για το ταξίδι.
Οι ειδικοί, πάντως, επισημαίνουν ότι υπάρχουν διαφορές στον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ ρυθμίζουν τα τρόφιμα. Η ΕΕ ακολουθεί περισσότερο την αρχή της προφύλαξης, με ορισμένες χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σε φυτοφάρμακα να έχουν απαγορευτεί επειδή ενδέχεται να αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου ή μακροχρόνιας περιβαλλοντικής ρύπανσης, εξήγησε η Cynthia Curl, καθηγήτρια και διευθύντρια του Center for Excellence in Environmental Health & Safety στο Boise State University.
Στις ΗΠΑ, αντίθετα, ορισμένες χημικές ουσίες επιτρέπονται εφόσον χρησιμοποιούνται σε επίπεδα για τα οποία δεν έχει αποδειχθεί ότι προκαλούν βλάβη, σύμφωνα με την Curl. Η αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) αναφέρει ότι παρεμβαίνει όταν διαπιστώνει πως «το επίπεδο ενός επιμολυντή καθιστά το τρόφιμο μη ασφαλές».
Η Curl τονίζει, ωστόσο, ότι οι ευρωπαϊκές χώρες διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους ως προς τον τρόπο παραγωγής και επεξεργασίας των τροφίμων. Δεν υπάρχει μία ενιαία «ευρωπαϊκή διατροφή» και, παρά τις διαφορές στο ρυθμιστικό πλαίσιο, δεν μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα ότι τα τρόφιμα στην Ευρώπη είναι συνολικά πιο υγιεινά από εκείνα στις ΗΠΑ.
Η Erika Armetta, διαιτολόγος στο Johns Hopkins Medicine, θεωρεί ότι πίσω από την αίσθηση πως κάποιος «νιώθει καλύτερα» στην Ευρώπη μπορεί να κρύβονται διάφοροι παράγοντες, όπως το πιο αργό και διαισθητικό φαγητό και η μικρότερη κατανάλωση υπερεπεξεργασμένων τροφίμων.
«Δεν πιστεύω απαραίτητα ότι φταίνε τα φυτοφάρμακα ή κάποιο συγκεκριμένο συστατικό», ανέφερε. «Νομίζω ότι έχει περισσότερο να κάνει με τον συνολικό τρόπο ζωής. Υπάρχει καλύτερη ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής, οπότε οι άνθρωποι μπορούν να μαγειρεύουν περισσότερο και δεν βρίσκονται διαρκώς σε κίνηση αγοράζοντας επεξεργασμένα τρόφιμα».
Η ίδια συμβουλεύει τους ασθενείς της να επικεντρώνονται σε μια συνολικά ισορροπημένη διατροφή, αντί να εστιάζουν αποκλειστικά σε επιμέρους συστατικά που μπορεί να υπάρχουν στα αμερικανικά αλλά όχι στα ευρωπαϊκά τρόφιμα.
Η 28χρονη Tatum Nzekwesi, η οποία έζησε περίπου έναν χρόνο στο Leiden της Ολλανδίας, είπε ότι εκείνη την περίοδο είχε λιγότερη ακμή και «θολούρα» στο μυαλό, ενώ παρατήρησε και καλύτερη λειτουργία του πεπτικού της.
«Ένιωθα λιγότερο φουσκωμένη και είχα λιγότερα αέρια», είπε.
Όταν επέστρεψε στις ΗΠΑ και εγκαταστάθηκε στη Νέα Ορλεάνη, πήρε περίπου 15 λίβρες —σχεδόν 7 κιλά— μέσα σε δύο μήνες, όπως υποστηρίζει. Έτσι άρχισε να εφαρμόζει στην καθημερινότητά της ορισμένες από τις διατροφικές συνήθειες που είχε αποκτήσει στην Ολλανδία: λιγότερο fast food, μικρότερες μερίδες και διαφορετικές αγορές στο σούπερ μάρκετ, όπως ολόκληρο μπρόκολο αντί για έτοιμο κομμένο.
«Είναι ένα τόσο μικρό παράδειγμα του πόσο πιο αργοί είναι οι ρυθμοί της ζωής εκεί και του ότι έχεις χρόνο ακόμη και να κόψεις το μπρόκολό σου», είπε. «Όλα ήταν πιο αργά, γεγονός που με έκανε να τρώω πιο συνειδητά. Αν επρόκειτο να αφιερώσω περισσότερο χρόνο στο μαγείρεμα, ήταν σχεδόν βέβαιο ότι το γεύμα θα ήταν και πιο υγιεινό».
Η 36χρονη Elizabeth Borges, ιδιοκτήτρια αρτοποιείου στο McKinleyville της Καλιφόρνιας, πιστεύει επίσης ότι ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής —με περισσότερο περπάτημα και λιγότερο άγχος, όπως λέει— παίζει σημαντικό ρόλο στο πώς αισθάνεται όταν ταξιδεύει εκεί.
Σε πρόσφατο πενθήμερο ταξίδι στην Terceira της Πορτογαλίας, τον Μάρτιο, είπε ότι ένιωθε λιγότερο φουσκωμένη και ότι τα ρούχα της της έμπαιναν καλύτερα, παρότι δεν περιόριζε καθόλου το φαγητό της. «Μπορούσα να φάω ζυμαρικά, τηγανητά, μπορούσα να καταναλώσω γλουτένη», είπε. Και, όπως ανέφερε, χρειάστηκε να πάρει αντιόξινο μόνο μία φορά — αφού έφαγε φαγητό στο αεροδρόμιο.
