Θα θυμάστε βέβαια τον Ποντικομικρούλη της παραμυθοχώρας μας Ο ΠΟΝΤΙΚΟΜΙΚΡΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΟΥο οποίος όταν έγινε χαλίφης στη θέση του χαλίφη που εκθρόνισε και γνώρισε τη Δύναμη, πίστεψε ότι την έχει μαζί του κι ως εκ τούτου είναι άτρωτος.
Δυστυχώς όμως η απολυταρχικότητα με την οποία ασκεί ο Ποντικομικρούλης την εξουσία διακατέχεται από υπέρμετρο φόβο μη χάσει τη λατρεμένη εξουσία του. Ο φόβος γεννά οργή, μίσος, αλαζονεία, εκδίκηση, αισθήματα που ούτως ή άλλως υπόβοσκαν κρυμμένα βαθιά μέσα του, οπότε οδηγήθηκε αργά αλλά σταθερά στη σκοτεινή πλευρά της Δύναμης.
Έτσι ο Ποντικομικρούλης φορώντας τη βαριά μαύρη περικεφαλαία της σκοτεινής Δύναμης που κρύβει το πρόσωπό του, αυτομάτως δήλωσε υποταγή στον σκοτεινό άρχοντα της εξουσίας.
Έκτοτε φαντασιώνεται ότι ως απόλυτος άρχων μπορεί να διαχειρίζεται κατά βούληση τους υπηκόους της παραμυθοχώρας, να παραμένει άτρωτος στα όσα διαλαλούν οι ντελάληδες που δεν υποκύπτουν στις απαιτήσεις του, αλλά και στις επιθέσεις επαναστατικών δυνάμεων, αγνοώντας την άλλη όψη της Δύναμης που επιβάλλει τη δικαιοσύνη, τη διαφάνεια, την ίση μεταχείριση των υπηκόων, τη καλή διαχείριση οικονομικών στοιχείων, του σεβασμού των δικαιωμάτων, το μη διαχωρισμό των χωριών της παραμηθοχώρας.
Κι ενώ η ζωή κυλούσε όμορφα για τον χαλίφη ποντικομικρούλη, ξαφνικά κτύπησε μεγάλη συμφορά την παραμυθοχώρα.
Ο χαλίφης μας απ’ τη πρώτη στιγμή θεώρησε ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να δείξει το ισχυρό αρχηγικό προφίλ του κι εκτός ορίων της περιοχής του. Έτσι βρισκόταν συνεχώς δίπλα σε κάποιον ντελάλη απ’ τη στιγμή που κτύπησε η συμφορά, προβάλλοντας τον εαυτό του ακόμα και σε γειτονική επικράτεια, χωρίς να νοιάζεται για τις ανάγκες των υπηκόων του που άφησε πίσω του.
Όταν μετά τη συμφορά άρχισαν να καταφτάνουν καραβάνια βοήθειας απ’ τις άλλες χώρες για ν’ αντιμετωπιστεί ο λιμός που εμφανίστηκε στις περιοχές που κτυπήθηκαν, σκέφτηκε ότι ήταν ευκαιρία να μοιράσει τ’ αγαθά κατά πως ήθελε, ευνοώντας ανοικτά τους αυλικούς του και μετά τους άλλους που είχαν ίδιες ή και περισσότερες ανάγκες.
Για κακή τύχη του ποντικομικρούλη μας, μέσα σ’ αυτή τη κρίση, η φωτεινή πλευρά της Δύναμης ξύπνησε περισσότερο δυνατή παρά ποτέ. Οι πολεμιστές Gendai πήραν τα φωτόσπαθα κι ένας νέος αρχηγός ξεχώρισε ανάμεσά τους. Στην απελπισία απώλειας της εξουσίας του ο ποντικομικρούλης αποπροσανατολίζεται και γίνεται πιο επιθετικός από ποτέ. Κάνει λάθη…
Με το μεγαλύτερο ίσως ότι δεν υπολόγισε σωστά ότι ο πρώην χαλίφης, που θεωρούσε ότι έχει εξαερώσει, αρχίζει να τρίζει τα δόντια του, με το χειρότερο ενδεχόμενο να θελήσει να του πάρει πίσω ότι του έδωσε…
Με κακό σύμβουλο τον πανικό, ο χαλίφης μας δεν αρκείται στους ευνοημένους ντελάληδες και τους λίγους αυλοκόλακες κι αναλαμβάνει ο ίδιος το ρόλο των ντελάληδων (και πως του πάει…).
ΥΓ. Έμπνευση της ιστορία μας «ο πόλεμος των άστρων» που θα έχει συνέχεια με νέα επεισόδια. Θέλουμε ωστόσο να υπογραμμίσουμε ότι οι ήρωες ουδεμία σχέση έχουν με υπαρκτά πρόσωπα.
