Από τότε που θυμάμαι τη Ραφήνα, πολλά-πολλά χρόνια πριν, η σχέση της πόλης με το λιμάνι της χαρακτηριζόταν ως σχέση αγάπης – εχθρότητας. Αγάπη όταν το λιμάνι αποτελούσε ένα γραφικό και ήρεμο λιμάνι, με μόνη σύνδεση το Μαρμάρι, την Άνδρο κι άντε τη Τήνο, που μετατράπηκε σε εχθρότητα όταν άρχισε να μεγαλώνει, να χάνει το σχήμα του με συνεχείς επιχωματώσεις, μεγάλα καράβια να δρομολογούνται συνέχεια, ενώ η πόλη παρέμενε πεισματικά αγκιστρωμένη στο παρελθόν χωρίς κυκλοφοριακές μελέτες που θα έδιναν ανάσα στο έντονο κυκλοφοριακό χάος που συνεχώς γιγαντώνεται.
Τούτο γιατί οι κοινοτικές και οι μετέπειτα δημαρχιακές αρχές, πάντα αντίθετες στο άνοιγμα του λιμένος σε περισσότερους προορισμούς ήλπιζαν, ότι αν δεν υπήρχαν κατάλληλες οδικές υποδομές θα εμποδιζόταν η επέκταση του λιμανιού. Κάτι που αποδείχτηκε αβάσιμο καθώς το μεν λιμάνι συνεχώς γιγαντώνεται και εκσυγχρονίζεται, ενώ η πόλη παραμένει στάσιμη χωρίς κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, που την καθιστούν μια απάνθρωπη πόλη για τους κατοίκους της. Μια πόλη που έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο πάρκινγκ, με τους κατοίκους να είναι αδύνατο να κυκλοφορήσουν με τ’ αμάξια τους απ’ το σπίτι τους προς το κέντρο και τούμπλαλιν, με την κατάσταση να γίνεται αφόρητη κατά τις ώρες ιδίως του κατάπλου των πλοίων, τα οποία έρχονται σχεδόν όλα μαζί τις απογευματινές και βραδινές ώρες.
Απ’ όσο θυμάμαι ποτέ μα ποτέ δεν υπήρξε σύμπνοια μεταξύ της εκάστοτε δημοτικής αρχής με τον πρόεδρο του λιμενικού ταμείου παλιότερα και του Δ.Σ.-Προέδρου του Ο.Λ.Ρ. σήμερα. Τότε που μπορούσε να λυθεί το πρόβλημα με το χαρακτηρισμό της Ραφήνας ως ολυμπιακού δήμου, ώστε να γίνει η διάνοιξη της Φλέμινγκ, με πιθανή υπογειοποίηση απ’ ένα ύψος και μετά μέχρι το λιμάνι, ο τότε δήμαρχος κ. Κεχαγιόγλου ήταν ξανά κάθετα αντίθετος φοβούμενος πάντα την επέκταση του λιμένος, κάτι που δυστυχώς δεν αποφεύχθηκε.
Μετά τη μικρή αυτή αναδρομή, μόνο προβληματισμό μας γεμίζει το έγγραφο του Ο.Λ.Ρ. βλέπε ΑΠΥΘΜΕΝΟ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΕΚΕΙ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΡΑΦΗΝΑΣ
που έλαβε και δημοσιοποίησε ο δήμαρχος Ρ-Π κ. Πιστικίδης, που φαντάζει για τον οργανισμό ως μόνος υπεύθυνος να πράξει τα δέοντα για τη βελτίωση των (ανύπαρκτων παντελώς) κυκλοφοριακών ρυθμίσεων με τη τοποθέτηση φαναριών προς διευκόλυνση των οχημάτων των ταξιδιωτών, αφού το έστειλε προς το δήμο, με απλή κοινοποίηση προς τις άλλες υπηρεσίες.
Πάντα ευχόμαστε και ελπίζαμε ο πάγος που περιβάλει από χρόνια τις ηγεσίες λιμένος – δήμου να σπάσει, κυρίως σήμερα με μια άλλη δημοτική αρχή που έχει κατανοήσει πλέον την αναγκαιότητα αρμονικής συμβίωσης πόλης-λιμένος. Ωστόσο η πράξη του Προέδρου και Δ.Σ. του ΟΛΡ κ. Ορκόπουλου, δημότη Ραφήνας-Πικερμίου, να επικοινωνήσει με το δήμαρχο μέσω εγγράφου, εκτός αν υπήρξε άκαρπη προσωπική επαφή και δε τη γνωρίζουμε, ενισχύει τον προβληματισμό μας που μεταφράζεται σε ερωτήσεις:
Γιατί ο Πρόεδρος και Δ.Σ. του ΟΛΡ δε συναντήθηκε με το δήμαρχο για να βρουν μαζί λύση;
Γιατί δε συνεννοήθηκε με το δήμαρχο ώστε να στείλουν από κοινού το έγγραφο με τα αιτήματα στις αρμόδιες υπηρεσίες, δείχνοντας έτσι μια αγαστή συνεργασία μεταξύ λιμένος – δήμου;
Άραγε ο αντιδήμαρχος Ρ-Π κ. Μπουρνούς που έχει συνεργασία, όπως ο ίδιος προ καιρού μας διαβεβαίωσε, με τον Πρόεδρο και Δ.Σ. του ΟΛΡ ήξερε για την πρόθεση του τελευταίου να στείλει το σχετικό έγγραφο στο δήμο;
Αν ήταν ενήμερος ο κ. Μπουρνούς για τα επενεργούμενα φανάρια «πράσινο κύμα», γιατί δεν ενημέρωσε το δήμαρχο, ώστε μετά από συνεννόηση να πράξουν τα δέοντα;
Επειδή πολλά περίεργα έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα στη περιοχή με θύματα έντιμα και ηθικά άτομα από πολιτικές ίντριγκες πράγμα που απεχθανόμαστε και υποπτευόμαστε ότι κρύβονται πίσω κι απ’ το συγκεκριμένο γεγονός θα ψάξουμε το θέμα, καθώς η εύρυθμη λειτουργία πόλης και λιμένος είναι ζητούμενο για κάθε υγιώς σκεπτόμενο πολίτη.
Και για να γίνει αυτό επιβάλλεται οι διοικήσεις δήμου – λιμένος να βρίσκονται σε συνεχή επαφή και συνεργασία, όχι μέσω εγγράφων που δυναμιτίζουν το κλίμα, αλλά με προσωπική ανταλλαγή απόψεων και κοινό αγώνα για την αποσυμφόρηση των δυσμενών επιπτώσεων που φέρνει το λιμάνι στη πόλη που το φιλοξενεί.
