Γράφει ο Σπύρος Παππάς*
Πρόσφατα ο Δήμος Μαραθώνα φιλοξένησε με επίσημο τρόπο ξένες αντιπροσωπείες, ανάμεσά τους Κινέζους αξιωματούχους και τοπικούς εκπροσώπους, στο πλαίσιο υπογραφής μνημονίων συνεργασίας και διεθνών επαφών ανταλλάσσοντας χαμόγελα, χειραψίες και αναμνηστικά κλαδάκια ελιάς. Στο επίκεντρο των ανακοινώσεων βρέθηκε και η προοπτική δημιουργίας διεθνούς κέντρου έρευνας για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς στην περιοχή. Πρόκειται αναμφίβολα για μια πρωτοβουλία με ιδιαίτερο συμβολισμό και ενδιαφέρον, που φιλοδοξεί να προσδώσει διεθνή χαρακτήρα στην περιοχή.
Την ώρα που αρκετοί δημότες παλεύουν με δρόμους-κρατήρες και μια καθημερινότητα τύπου Survivor, στο δημαρχείο η εικόνα είναι τελείως διαφορετική. Στήνεται ένα σκηνικό διεθνών επαφών με φλας, πολλά φλας. Σαν ο δήμος να έχει αναβαθμιστεί αιφνιδίως σε μικρή… Γενεύη. Την ίδια στιγμή, δημότες εκφράζουν την αίσθηση ότι τα καθημερινά προβλήματα της περιοχής δεν λαμβάνουν την ίδια προβολή και βαρύτητα με τις διεθνείς πρωτοβουλίες του δήμου. Αν συνεχιστεί έτσι, σε λίγο ο Δήμος Μαραθώνα δεν θα χρειάζεται τεχνική υπηρεσία αλλά πρωτόκολλο υποδοχής, μεταφραστές και φωτογραφική ομάδα πλήρους απασχόλησης.
Μέσα από τις φωτογραφίες και τα δελτία Τύπου όλα δείχνουν άψογα. Οι δημότες όμως δεν ζουν μέσα σε αυτά, αλλά στην πραγματική καθημερινότητά τους. Και όσο η δημοτική αρχή φαίνεται να επενδύει ιδιαίτερα στην προβολή και την επικοινωνιακή εικόνα, αρκετοί δημότες εκφράζουν την αίσθηση ότι η έμφαση στην εικόνα υπερβαίνει, σε κάποιες περιπτώσεις, την αντιμετώπιση της καθημερινότητας.
Η παραπάνω εικόνα είναι, φυσικά, ζήτημα πολιτικής αξιολόγησης και οι πολίτες θα κρίνουν αν η ισορροπία μεταξύ διεθνών πρωτοβουλιών και καθημερινών αναγκών είναι η ενδεδειγμένη. Και όσο σχεδιάζονται διεθνή ερευνητικά κέντρα και συνεργασίες υψηλού επιπέδου, πολλοί δημότες αναρωτιούνται πότε θα δοθεί η ίδια αποφασιστικότητα και στα ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητά τους.
Αλλά εντάξει. Ίσως στο επόμενο μνημόνιο συνεργασίας να ζητήσουμε από τους Κινέζους και λίγη τεχνογνωσία για το αυτονόητο, δηλαδή πώς φτιάχνονται δρόμοι, πώς καθαρίζονται οι γειτονιές και κυρίως πώς ακούγονται οι πολίτες. Και ποιος ξέρει… ίσως κάποια στιγμή η καθημερινότητα αποκτήσει κι αυτή το δικό της μνημόνιο συνεργασίας.
*Ο Σπύρος Παππάς είναι εκπαιδευτικός
Πολίτης Δήμου Μαραθώνα
