Παρασκευή 10 Ιουλίου… η γενέθλια ημέρα μου…
Εδώ και πολλά χρόνια που όχι μόνο δεν τη γιόρταζα, αλλά την ξεχνούσα αφημένη σ’ ένα συρταράκι του νου. Φέτος ευτυχής συγκυρία το έφερε να την γιορτάσω και μάλιστα πανηγυρικά, μ’ έναν αναμφίβολα ξεχωριστό τρόπο συμμετέχοντας στην Ρεμπέτικη βραδιά που διοργάνωσε η πρόεδρος του φορέα «Γνώση εν Πράξει», Βάσια Καλαφάτη, ψηλά στο βουνό, τα Περιβολάκια της Ραφήνας.
Κατά σύμπτωση ο πρώτος χρόνος λειτουργίας του φορέα συνέπεσε με τη μέρα των γενεθλίων μου (δύο σε ένα δηλαδή). Τύχη να πω; Υπενθύμιση ότι η ζωή διεκδικεί τα δικαιώματά της; Μήνυμα απ’ το υπερπέραν όπου βρίσκονται αγαπημένα μου πρόσωπα; Εντολή ότι υπάρχω για να προσφέρω και να παίρνω αγάπη;
Ότι κι αν διαλέξω το συμπέρασμα ένα: Υπάρχω, δημιουργώ, ζω!
Κι η ζωή είναι αγάπη που παίρνεις κι αγάπη που δίνεις με δημιουργικό τρόπο, παραμένοντας ενεργή, με τις ρυτίδες σου και την πείρα χρόνων.
Μεγαλώνω, αλλά δεν αφήνομαι… δημιουργώ, αγωνίζομαι για τον κόσμο που ονειρεύομαι, για τους ανθρώπους που αγαπώ…
Χτες, μια δροσερή καλοκαιρινή βραδιά, στο μαγευτικό, πευκόφυτο περιβάλλον του βουνού της Ραφήνας, ανάμεσα σ’ αγαπημένους μου ανθρώπους, περιτριγυρισμένη από ακόμα περισσότερους καλεσμένους της Βάσιας και των συνεργατών της, έσβησα ακόμα ένα κεράκι της ζωής μου. Μεγάλωσα κατά ένα ακόμα χρόνο. Μια ακόμα ρυτίδα προστέθηκε στο βιογραφικό της ζωής μου, αυξάνοντας γνώσεις κι εμπειρία στην ασημαντότητα της ανθρώπινης φύσης μου.
Ευχαριστώ τη Δέσποινα και το Μηνά ανίψια της καρδιάς μου, τις φίλες και τους φίλους που γέμισαν ευχές κι αγάπη το προσωπικό μου τραπέζι, την Βάσια και τους συνεργάτες της που με δέχονται στην αγκαλιά του φορέα μετατρέποντας την Γνώση σε Πράξη, τη Γιάννα και τον Κωστή για την τούρτα γενεθλίων μου (ζαχαροπλαστείο «Μελίρροον» Πικερμίου) κι όλους όσους μου ευχηθήκατε χρόνια Πολλά και Δημιουργικά.
