ΑρχικήFEATURED28η Οκτωβρίου 1940: Πού βρίσκονταν οι Έλληνες όταν ξέσπασε ο πόλεμος –...

28η Οκτωβρίου 1940: Πού βρίσκονταν οι Έλληνες όταν ξέσπασε ο πόλεμος – Συγκλονιστικές μαρτυρίες από τις πρώτες ώρες

Οι σειρήνες που διέκοψαν τα μαθήματα, οι αυθόρμητες διαδηλώσεις και οι μητέρες που αποχαιρετούσαν τα παιδιά τους στο νέο podcast του Newsbeast

Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940. Είναι λίγο πριν από τις 07:00 το πρωί και στην Αθήνα ένας μαθητής προσπαθεί να τελειώσει βιαστικά τις ασκήσεις των αρχαίων ελληνικών. Ξαφνικά ακούγονται οι σειρήνες. Σε ένα απέναντι μπαλκόνι, μια γυναίκα σταυροκοπιέται. Λίγα λεπτά αργότερα, μια λέξη αρχίζει να διαδίδεται από στόμα σε στόμα: «Πόλεμος!». Η Ιταλία του Μουσολίνι έχει επιτεθεί στην Ελλάδα και η καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων αλλάζει δραματικά.

Πού βρίσκονταν όμως οι απλοί Έλληνες όταν πληροφορήθηκαν την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου; Πώς αντέδρασαν και ποιες εικόνες χαράχτηκαν ανεξίτηλα στη μνήμη τους; Στο νέο επεισόδιο της σειράς podcast του Newsbeast «Ιστορίες της Ιστορίας», ο δημοσιογράφος, ιστορικός και πολιτικός επιστήμονας, Γιώργος Σαρρής, παρουσιάζει αυθεντικές μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν εκείνη την ιστορική ημέρα, μεταφέροντας το κλίμα που επικρατούσε στην Αθήνα, στον Πειραιά και στην ελληνική επαρχία.

Ένας μαθητής στην Κυπαρισσία θυμάται τους καθηγητές να διακόπτουν τα μαθήματα και να στέλνουν τα παιδιά στα σπίτια τους. Ένας άλλος, στην πλατεία Αμερικής, ομολογεί ότι η πρώτη του σκέψη ήταν πως γλίτωσε το διαγώνισμα των λατινικών, για το οποίο δεν είχε προετοιμαστεί. Στους Τοξότες της Ξάνθης, οι κάτοικοι συγκεντρώνονται γύρω από το κοινοτικό ραδιόφωνο για να ακούσουν τις εξελίξεις.

Στο κέντρο της Αθήνας, χιλιάδες πολίτες ξεχύνονται στους δρόμους, ανεμίζουν ελληνικές σημαίες, τραγουδούν εμβατήρια και φωνάζουν το παράδοξο σύνθημα «Ζήτω ο πόλεμος!». Ορισμένοι επιτίθενται στα γραφεία της ιταλικής αεροπορικής εταιρείας Ala Littoria, ενώ άλλοι συγκεντρώνονται για να ακούσουν τον Ιωάννη Μεταξά.

Πίσω όμως από τις εκδηλώσεις ενθουσιασμού υπάρχουν και στιγμές βαθιάς ανθρώπινης αγωνίας. Μια γυναίκα στην Καστέλα παρακολουθεί μια μητέρα να αποχαιρετά διαδοχικά τους τέσσερις γιους της, που αναχωρούν για τον στρατό. Τους σταυρώνει έναν έναν από το μπαλκόνι, συγκρατεί τα δάκρυά της και επιστρέφει στο σπίτι για να ετοιμάσει τον επόμενο. Μέσα από αυτές τις προσωπικές αφηγήσεις ανασυντίθεται η ατμόσφαιρα της 28ης Οκτωβρίου 1940, όπως την έζησαν οι ίδιοι οι άνθρωποι της εποχής. Οι μικρές, καθημερινές ιστορίες που αποκαλύπτουν τι συνέβαινε μακριά από τα πεδία των μαχών, την ώρα που η Ελλάδα έμπαινε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τελευταία Νέα

Σετικά άρθρα