Μεγαλεπήβολο σχέδιο της κυβέρνησης να δημιουργήσει ένα διεθνές συνεδριακό κέντρο με διεθνή ακτινοβολία στο μικρό νησάκι, την Αιγιλεία, που βρίσκεται απέναντι από τα Στύρα Ευβοίας. Ωστόσο δεν μπορώ να μη θυμηθώ χρόνια πολλά πριν μετά τη μεταπολίτευση, όταν επικρατούσε ευρέως η άποψη να μη γίνουμε γκαρσόνια της Ευρώπης (σήμερα βέβαια καταντήσαμε οι παρίες της Ευρώπης), που απαντούσε σε όσους υποστήριζαν ότι η Ελλάδα το μόνο που έχει να εκμεταλλευτεί η χώρα μας είναι ο ήλιος, το ήπιο κλίμα της και οι ομορφιές της, που μπορούν να αποτελέσουν μεταξύ άλλων και πόλο έλξης για τη διοργάνωση παγκόσμιων συνεδρίων.
Σήμερα έρχεται ο υφυπουργός Εξωτερικών, Δημήτρης Μάρδας να δηλώνει για την Αιγιλεία: “Η σκέψη είναι να γίνει ένα κέντρο τεχνών και φιλοσοφίας, που σημαίνει να γίνει ένα μεγάλο συνεδριακό κέντρο διεθνών συνεδρίων. Στο πλαίσιο όλης αυτής της διαδικασίας να υπάρχει και μια περίοδος, όπου θα συναντώνται αρχηγοί κρατών κατά το καλοκαίρι και θα έχουμε το λεγόμενο θερινό Νταβός”. Γιατί όχι και το χειμώνα συμπληρώνουμε, αφού το κόστος κατά δήλωση Μάρδα θα επιβαρύνει ξένων τσέπες.
“Το χτίσιμο δεν θα γίνει από εμάς, η σκέψη είναι τα χρήματα να μην δοθούν από εμάς. Εμείς θα καλέσουμε κράτη – μέλη του ΟΗΕ να έρθουν σε αυτό το νησί να τους παραχωρήσουμε μια περιοχή κάποια τετραγωνικά (συνολικά το νησάκι έχει έκταση περίπου 3.200 στρέμματα) όπου θα χτίσουν τη δική τους ευθεία, η οποία θα έχει ένα μικρό σύνολο δωματίων πολυτελούς διαβίωση, ένα σύνολο κοινών υποδομών που θα εξυπηρετούν παράλληλες συνεδρίες σε μεγάλα διεθνή συνέδρια και ως εκ τούτου αυτό το κόστος θα ζητήσουμε να το επωμιστούν τα κράτη, που δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο κόστος για ένα κράτος”.
Δεν μπορούμε ωστόσο, ως γνώστες της ευρύτερης περιοχής που εντάσσεται το νησάκι, να μη επισημάνουμε το γεγονός ότι γειτνιάζει με το λιμάνι της Ραφήνας και το μικρότερο της Αγίας Μαρίνας, από όπου θα γίνονται οι μετακινήσεις.
Το ερώτημα είναι, οι διοικούντες τον ΟΛΡ και το δήμο θα εκμεταλλευτούν το γεγονός ώστε να αναβαθμιστεί τόσο ο λιμένας, όσο και το οδικό δίκτυο της πόλης ή θα χαθεί κι αυτή η ευκαιρία όπως χάθηκε το 2004 επί δημαρχίας Κεχαγιόγλου, επειδή δεν θέλαμε το λιμάνι;
Πως μπορεί να ξεχαστεί ότι στα λιμενικά έργα που ποτέ δεν ολοκληρώθηκαν υπήρχε και μια μαρίνα και μια γενική αναβάθμιση της παράκτιας ζώνης του λιμένος, συμπεριλαμβανομένων των μαγαζιών κι όλα αυτά προϋπόθεταν επίσης τη διάνοιξη της Φλέμινγκ, τον προαστιακό, υποδομές που θα αναβάθμιζαν τη Ραφήνα σε δεσπόζουσα πόλη αλλά…μείναμε με τ’ όνειρο.
Μια και το θυμήθηκα! Λέτε το ελικοδρόμιο που ήδη χωροθετήθηκε στο λιμάνι, να είναι προπομπός του του εν λόγω εγχειρήματος; Ίδωμεν!
