Αναπάντεχα έφυγε από κοντά μας ένας ακόμα καλός φίλος, ο Κωσταντής ο Ασβεστάρης. Με χαρακτηριστικό τη δεμένη του αριστερή παλάμη, τη μπουνιά που σήκωνε για να χαιρετίσει όσους θεωρούσε φίλους και τη συνήθειά του ν’ ανοίγει την παρέλαση της Ραφήνας σαν παλιός αγωνιστής, με το κόκκινο σκουφί του ένδειξη της ιδεολογίας του.
«Γεια σου Αγγέλα» με χαιρετούσε όποτε με συναντούσε. «Γεια σου σύντροφε» του απαντούσα, από τότε που τον γνώρισα όταν δούλευε στην οικοδομή μου 30 χρόνια κοντά.
Σήμερα ο Κωσταντής κείτονταν εκεί στο μέσο της εκκλησιάς, γαλήνιος σκεπασμένος με άσπρα τριαντάφυλλα με δυο κόκκινες πινελιές να σπάζουν την ασπρίλα, ένα κατακόκκινο τριαντάφυλλο και το αγαπημένο κόκκινο σκουφί του ακουμπισμένο στο στήθος του, περιτριγυρισμένος από συγγενείς και φίλους.
Άλλη μια μοναδική φυσιογνωμία στη ζωή της Ραφήνας, ένας αγαθός, καλόκαρδος άνθρωπος, ένας κουμουνιστής αγαπητός σε όλους, έφυγε το μακρινό χωρίς γυρισμό ταξίδι, αφήνοντάς μας φτωχότερους χωρίς τη παρουσία του.
Ο Κωσταντής έφυγε όρθιος πλήρης ημερών, όπως καμαρωτά έζησε όλη τη ζωή του. Όπως καμαρωτά παρέλασε για τελευταία φορά την 28η Οκτωβρίου. Όπως καμαρωτά κατέθεσε το μπουκέτο του από άλικα τριαντάφυλλα στο Ηρώο της Εθνικής Αντίστασης, που καμάρωνε ότι υπήρξε μέλος.
Αντίο σύντροφε! Τώρα θα παρελαύνεις πια στις ουράνιες παρελάσεις. Καλό παράδεισο να έχεις.
