Το υπέδαφος της Ραφήνας κρύβει σημαντικούς αρχαιολογικούς θησαυρούς απ’ τους προϊστορικούς, βυζαντινούς και ρωμαϊκούς χρόνους, που κάθε τόσο εμφανίζονται μόλις γίνει εκσκαφή και μάλιστα σε μικρό βάθος. Το υπέδαφος του τόπου που σήμερα ονομάζεται Ραφήνα, αποδεικνύει την συνεχή παρουσία ανθρώπων απ’ την προϊστορική εποχή και μετέπειτα χωρίς αυτό να εντυπωσιάζει τους νεοέλληνες κατοίκους της, που περισσότερο ενοχλούνται απ’ τα ευρήματα – που εμποδίζουν δήθεν την ανοικοδόμηση – παρά νιώθουν περηφάνια ότι η γη τους έχει ευλογηθεί με ανθρώπινη παρουσία χιλιάδες αιώνες πριν.
Λίγοι ενδιαφέρονται για όσες αρχαιότητες έχουν βγει στο φως, που πολλές φορές επικαλύπτονται με τσιμέντα αντί να αναδειχτούν απ’ τις εκάστοτε αρχές διοίκησης του τόπου όπως έγινε πρόσφατα στην πλατεία ταχυδρομείου. Κάποιες ευτυχώς απαλλοτριώθηκαν όπως το Ρωμαϊκό Βαλανείο που εξελίσσεται σε μεγάλο δημόσιο χώρο της εποχής του, όπως αποδεικνύουν τα ευρήματα των ανασκαφών που συνεχίζονται με αργό ρυθμό.
Σήμερα στις όχθες του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας ανακαλύπτονται στοιχεία που μιλούν για τις συνήθειες των ανθρώπων που κατοικούσαν εκεί κατά την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (3200–2000 π.Χ.). Φευ! Κι αυτά τα σημαντικά ευρήματα θα χαθούν κάτω από τόνους μπετόν για την διευθέτηση του ποταμού, χωρίς κανένα απολύτως σεβασμό ούτε στη φύση, ούτε στις αρχαιότητες, ούτε φυσικά στο περιβάλλον.
Κι οι κάτοικοι; Απλά αδιαφορούν, δεν γνωρίζουν κι ούτε ενδιαφέρονται να μάθουν ότι οι άνθρωποι που ξεχνούν την ιστορία του τόπου τους, απλά ΧΑΝΟΝΤΑΙ!
Αιτία για το αυθόρμητο ξέσπασμα η δημοσίευση του Υπουργείου Πολιτισμού που αναφέρει:
Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα στη Ραφήνα Αττικής
Κατά τις σωστικές ανασκαφές που πραγματοποιεί η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής στο πλαίσιο του έργου «Διευθέτηση – Οριοθέτηση Ρέματος Ραφήνας», αποκαλύφθηκε ταφή σε πίθο της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού (3200–2000 π.Χ.).
Ο πίθος, ύψους 1,74 μ., φέρει χαρακτηριστική σχοινοειδή διακόσμηση και περιείχε οστά δύο ανθρώπων, καλυμμένα με μεγάλους λίθους, καθώς και κτερίσματα όπως χάλκινη λαβίδα, ωοειδής πλακοειδής λίθος, αιχμές οψιανού και αγγεία. Η ιδιαίτερη φροντίδα στη διαμόρφωση του μνημείου αντανακλά τον σεβασμό προς τους νεκρούς και προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για ταφικά έθιμα και επιρροές της εποχής.
Σε μικρή απόσταση εντοπίστηκε κυκλικός λάκκος με ίχνη καύσης, βουκράνιο, μαζί με κεραμική, χάλκινα νομίσματα ιστορικών χρόνων και σκελετό ιπποειδούς, ευρήματα που υποδηλώνουν τελετουργικές πρακτικές και τη διαχρονική ιερότητα του χώρου.
Τα νέα δεδομένα εμπλουτίζουν τη γνώση μας για την κοινωνική οργάνωση και τις μεταθανάτιες αντιλήψεις των κοινοτήτων της 3ης χιλιετίας στην Αττική.
