Οι απόγονοι των ηρωικών μοναχών – πολεμιστών της Μονής Αρκαδίου, που αποφάσισαν την ανατίναξη της πυριτιδαποθήκης αντί της παράδοσης στους Οθωμανούς, οι Κρήτες του δήμου Ραφήνας-Πικερμίου πραγματοποίησαν μια συγκλονιστική παρουσία του Ολοκαυτώματος Αρκαδίου, «Εν τω μέσω της νεκρικής σιγής», σε σκηνοθεσία-εκτέλεση του χαρισματικού Κρητικού δασκάλου του συλλόγου, Ιωάννη Μεγαλακάκη, που προκάλεσε ρίγη συγκίνησης και πνευματικής ανάτασης στο ακροατήριο.
160 χρόνια μετά το ολοκαύτωμα της Ιεράς Μονής Αρκαδίου (1866-2026) «Εν τω μέσω της νεκρικής σιγής», οι σημερινοί Κρητικοί απέδειξαν ότι ιερείς και λαός απαρτίζουν την έννοια Εκκλησία.
Προς απόδειξη τούτου δύο ιερείς ο π. Δημήτριος Μπακόπουλος του Ι.Ν. Παντοβασίλισσας άνοιξε την αυλαία τελώντας τρισάγιο τιμής στους ηρωικούς πολιορκημένους της μονής Αρκαδίου που προτίμησαν ν’ ανατινάξουν την πυριτιδαποθήκη της μονής αντί να υποδουλωθούν παίρνοντας μαζί τους εκατοντάδες Οθωμανούς που εν τω μεταξύ εισέβαλαν στη μονή.

Στη συνέχεια κλήθηκε ο π. Βησσαρίων Παππάς του Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Ν. Βουτζά, ο οποίος εκφώνησε από καρδιάς εμπνευσμένη ομιλία για τη συνδρομή της Εκκλησίας στον αγώνα των Κρητών εναντίον της Οθωμανικής κατοχής, όπως έκαναν και εναντίον της Ενετικής κυριαρχίας της νήσου.

Το στοιχείο που ανέδειξε ο π. Βησσαρίων, απευθυνόμενος στον π. Δημήτριο ως συμμεριζόμενο των λεγομένων του, ήταν το γεγονός της σημασίας της λέξης εκκλησία στο ότι Κλήρος και Λαός απαρτίζουν την Ελληνορθόξη εκκλησία.
στην πρώτη οικόνα ο τέως πρόεδρος του συλλόγου Κρητών επί πολλά χρόνια Δημήτρης Κατσουλάκης (μέσο) με την σύζυγό του
Ωστόσο η πλέον συγκλονιστική στιγμή, εκτός της καταληκτικής ατμόσφαιρας που δημιούργησε το απόλυτο σκοτάδι και η είσοδος του Χρόνου και της Μνήμης σιγά-σιγά με παράλληλη αύξηση του φωτισμού σε μυστηριακό ημίφως, ήταν τα τραγούδια κι οι χοροί των κρητικών (με πρωταγωνιστές τους απογόνους του σήμερα) που προκάλεσαν ρίγη συγκίνησης στο ακροατήριο (σχετικά βίντεος που ανεβαίνουν λίγα –λίγα, στη σελίδα μας του FB «focus στην πόλη μας»).

Απευθύνουμε ειλικρινή συγχαρητήρια στους συντελεστές της μοναδικής εμπειρίας που μας πρόσφεραν, τον Πρόεδρο Θόδωρο Λαμπράκη και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του συλλόγου Κρητών Ραφήνας-Πικερμίου, τον χαρισματικό Κρητίκαρο (ας μας επιτραπεί η έκφραση για έναν άνθρωπο που ζούσε με κάθε κύτταρο του σώματός του και του νου του κάθε λεπτό του τραγικού γεγονότος, ωσεί παρών του Ολοκαυτώματος) και όλες και όλους τους μετέχοντες επί σκηνής.

Επίλογος
Διαλέγουμε σαν αυλαία που πέφτει το κείμενο που συνόδεψε την αφίσα της εκδήλωσης:
«Υπάρχουν στιγμές στην Ιστορία που ο χρόνος αδυνατεί να σκεπάσει. Στιγμές που υπερβαίνουν τα όρια ενός τόπου και μιας εποχής και μετατρέπονται σε διαχρονικά σύμβολα ελευθερίας, αυτοθυσίας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Μία από αυτές είναι το Ολοκαύτωμα της Ιεράς Μονής Αρκαδίου, τον Νοέμβριο του 1866».





