ΑρχικήFEATUREDΈχω σχολείο αύριο (7 Οκτωβρίου 2023)

Έχω σχολείο αύριο (7 Οκτωβρίου 2023)

Η 12χρονη Liel δολοφονήθηκε μαζί με τον δίδυμο αδελφό της, Yannai, κατά τη διάρκεια της επίθεσης στο Μπεερί. Και η τραγωδία δεν τελείωσε εκεί. Τα λείψανα της Liel υπέστησαν τόσο σοβαρές καταστροφές από τη φωτιά, ώστε χρειάστηκε εξέταση DNA για να επιβεβαιωθεί η ταυτότητά της.

7 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2023. Πέρασαν 3 χρόνια ακριβώς. Μαύρη επέτειος. Μερικές φορές, μια φράση ενός παιδιού μπορεί να πει περισσότερα από χίλιες σελίδες ιστορίας.
«Έχω σχολείο αύριο».
Αυτά φέρεται να είπε η 12χρονη Liel Hetzroni, όταν οι τρομοκράτες της Χαμάς έφτασαν στο Κιμπούτς Μπεερί και επιχείρησαν να την πάρουν μαζί τους. Δεν μίλησε σαν ηρωίδα. Δεν μίλησε σαν πολιτικός. Δεν γνώριζε από γεωπολιτική, πολέμους και διεθνείς σχέσεις.
Μίλησε σαν αυτό που ήταν: ένα αθώο παιδί.
Ένα παιδί που προσπαθούσε να τους κάνει να καταλάβουν ότι δεν έπρεπε να βρίσκεται εκεί. Ότι είχε μια ζωή μπροστά της. Ότι την επόμενη μέρα είχε να πάει σχολείο. Ίσως μέσα στο μυαλό της η φράση αυτή να ήταν το πιο απλό επιχείρημα του κόσμου: «Αφήστε με. Έχω σχολείο αύριο». Όμως για τους τρομοκράτες δεν υπήρχε «αύριο» για τη Liel.
Η 12χρονη Liel δολοφονήθηκε μαζί με τον δίδυμο αδελφό της, Yannai, κατά τη διάρκεια της επίθεσης στο Μπεερί. Και η τραγωδία δεν τελείωσε εκεί. Τα λείψανα της Liel υπέστησαν τόσο σοβαρές καταστροφές από τη φωτιά, ώστε χρειάστηκε εξέταση DNA για να επιβεβαιωθεί η ταυτότητά της.
Ένα παιδί 12 ετών. Ένα παιδί που θα έπρεπε να ανησυχεί για τα μαθήματά του, τους φίλους του και το σχολείο.
Όχι για το αν θα ζήσει.
Όχι για το αν θα απαχθεί.
Όχι για το αν θα επιστρέψει ποτέ στην οικογένειά του.
Η 7η Οκτωβρίου δεν είναι ένας αριθμός. Δεν είναι απλώς μια ημερομηνία. Δεν είναι μια αφηρημένη πολιτική συζήτηση. Είναι η Liel. Είναι ο Yannai. Είναι τα παιδιά που δεν πρόλαβαν να μεγαλώσουν. Είναι οι οικογένειες που περίμεναν τους δικούς τους ανθρώπους και δεν τους είδαν ποτέ να επιστρέφουν. Είναι οι 1.200 περίπου άνθρωποι που σκοτώθηκαν και οι 251 που απήχθησαν εκείνη την ημέρα.
Και είναι μια φράση που δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ: «ΕΧΩ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΥΡΙΟ».
Γιατί μέσα σε αυτές τις τέσσερις λέξεις υπάρχει όλη η αθωότητα ενός παιδιού. Και απέναντί της, η φρίκη της τρομοκρατίας. Η Liel δεν είχε όπλο. Δεν ήταν μαχήτρια. Δεν ήταν στρατιώτης. Ήταν ένα 12χρονο κορίτσι που ήθελε να πάει σχολείο την επόμενη ημέρα. Δεν πρόλαβε.
Γι’ αυτό, όταν κάποιοι επιχειρούν να σβήσουν τη μνήμη της 7ης Οκτωβρίου μέσα σε πολιτικές δικαιολογίες και συνθήματα, ας θυμόμαστε πρώτα τα θύματα. Ας θυμόμαστε τη Liel. Ένα παιδί που ζητούσε ουσιαστικά από τους δολοφόνους της να την αφήσουν να ζήσει επειδή… «ΕΧΩ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΥΡΙΟ». Το σχολείο δεν ήρθε ποτέ.
Η επόμενη μέρα δεν ήρθε ποτέ. Η ζωή που είχε μπροστά της τελείωσε εκεί.
ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΤΗ LIEL.
ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ YANNAI.
ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ 7ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ.
ΠΟΤΕ ΛΗΘΗ.

Τελευταία Νέα

Σετικά άρθρα