– «Δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων». Όπως συνηθίζεται να λέγεται: οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, τα έχουν πει όλα! Η παραπάνω πασίγνωστη και πάνσοφη φράση του Δημοσθένη, περικλείει όλη την πραγματικότητα του Δήμου Μαραθώνα, ενώ παράλληλα… εντοπίζει κι επεξηγεί προβλήματα, δυσαρμονίες, ασυμφωνίες και γενικώς «παρατράγουδα»!
– «Κατά την υποδοχή συμπεριφέρεται και ο μουσαφίρης». Και πώς να το κάνουμε; Η «υποδοχή» που επιφυλάχτηκε από μερίδα των δημοτικών υπαλλήλων – εργατών Μαραθώνα, στον νεοεκλεγέντα δήμαρχο Ηλία Ψηνάκη, δεν ήταν και η… θερμότερη δυνατή! Τις αιτίες, που οδήγησαν τους εν λόγω εργαζομένους, να μη δεχτούν με «θέρμη» τον κ. Ψηνάκη, αφήνουμε στους ιστορικούς του μέλλοντος, να τις αναλύσουν… Αν και, όταν βρίσκεσαι: κοντά στο νου, στη γνώση, καθώς και στα… καφενειακά αμφιθέατρα –θες δεν θες- σχηματίζεις άποψη.
– «Μια απειλή δεν μπορεί να προκαλέσει τίποτα αν δεν γίνει αποδεκτή». Επομένως, δεν ήταν ανάγκη, τόσο ο δήμαρχος Μαραθώνα όσο και οι συνεργάτες του, να «σηκώσουν» σε τέτοιο βαθμό, το όποιο «γάντι» συνδικαλιστών – υπαλλήλων. Ούτε βεβαίως, ήταν ενδεδειγμένη, και η αρχική συμπεριφορά της Διοίκησης του Δήμου απέναντι σε εργαζομένους, το επαγγελματικό παρελθόν των οποίων δεν δικαιολογούσε το «υπερβολικό χάιδεμα» σύμφωνα με τις κακές γλώσσες.
– «Ούτε κότες έχω ούτε με την αλεπού μαλώνω». Επειδή το καλό και η πρόοδος του τόπου, όπως άλλωστε, και το συμφέρον των πολιτών του Μαραθώνα, είναι –θέλουμε να πιστεύουμε- κοινός τόπος για αιρετούς κι εργαζομένους στον Δήμο, περιμένουμε να δούμε να πέφτουν οι τόνοι. Και αφού… κατακαθίσει η σκόνη και πάψουν οι κόντρες, να γίνει ουσιαστική συζήτηση και να βρεθούν λύσεις. Γιατί το θέμα μας, δεν είναι ποια από τις δύο πλευρές αποδειχτεί πιο δυνατή κι επικρατήσει! (σ.σ. σε κάθε περίπτωση, χαμένοι θα είμαστε εμείς οι δημότες)
– Στην ιδιότυπη αυτή «διελκυστίνδα» από τη μία μεριά βρίσκεται το μέλλον του Μαραθώνα και των κατοίκων του, και από την άλλη: οι τσακωμοί, τα συμφέροντα, οι εγωισμοί και οι προσωπικές εμπάθειες.
