Όταν υπάρχουν τοπάρχες που δεν θέλουν ή μάλλον δεν μπορούν να αντιληφθούν τη σπουδαιότητα ενός έργου υποδομής, όπως η ανυπαρξία βιολογικού καθαρισμού στη περιοχή τους.
Όταν υπάρχουν τοπάρχες που φοβούνται να χρησιμοποιήσουν την βοήθεια που τους προσφέρεται από τη μειοψηφία και τα ΜΜΕ του δήμου τους.
Όταν υπάρχουν τοπάρχες που δεν στέλνουν ως οφείλουν δελτία τύπου σε όλα τα μέσα επικοινωνίας της περιοχής τους, ούτε καν την πρόσκληση του δημοτικού συμβουλίου.
Τότε οι δημότες μπορούν να περιμένουν τα χειρότερα, καθώς οι τοπάρχες αυτοί σκέπτονται μόνο τον εαυτό τους και φοβούνται ότι αν χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε βοήθεια της μειοψηφίας μέσα στο δημοτικό συμβούλιο, θα χάσουν την προσωπική προς τα έξω αίγλη.
Μεγαλύτερο λάθος τούτου, ουδέν. Γιατί όποιος τοπάρχης νιώθει ισχυρός δεν φοβάται τον ανταγωνισμό. Αντίθετα οι ελλειποβαρείς είτε έτσι, είτε αλλιώς, χάνουν αν δεν έχουν το θάρρος να χρησιμοποιήσουν την όποια βοήθεια και στο φινάλε-φινάλε αν δεν είναι ικανοί να την οικειοποιηθούν.
Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό στον τοπάρχη Ραφήνας-Πικερμίου Βασίλη Πιστικίδη, να αποδείξει ότι δεν ανήκει στην προαναφερόμενη κατηγορία, φέρνοντας προς συζήτηση το επίμαχο θέμα του αποχετευτικού που ταλανίζει χρόνια την περιοχή, αξιοποιώντας τη διάθεση των παρατάξεων της μειοψηφίας να βάλουν πλάτη στην απεμπλοκή του θέματος προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.
Τώρα είναι η ώρα να προχωρήσει με μια νέα ομόφωνη απόφαση, ώστε να μπορέσει ως δήμαρχος να διαπραγματευτεί ευνοϊκούς όρους στην παρακολούθηση του έργου και την συνεκμετάλλευση αργότερα.
Άραγε θα κάνει ένα, έστω μικρό, πρώτο βήμα σήμερα στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου; Ίδωμεν!
