Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν, ταιριάζει γάντι στη βουλευτή Αττικής κ. Γεωργία Μαρτίνου, η οποία αντί να αρέσκεται στα παχιά λόγια, προτιμά τα μεγάλα έργα. Είναι μια βουλευτίνα πάντα παρούσα στις συνεδριάσεις της Κοινοβουλίου, αν και κάποιοι τη ψέγουν επειδή δεν έχει εμφανιστεί ως ομιλήτρια από βήματος. Λες κι αυτό αποτελεί κριτήριο για την αποτελεσματικότητα ή μη ενός βουλευτή.
Δηλαδή είναι πιο αποτελεσματικός ένας βουλευτής που ανεβαίνει στο βήμα και διαβάζει ένα κείμενο που στις πλείστες των περιπτώσεων έχει γραφεί από ένα ικανό λογογράφο, απ’ ότι ένας άλλος που δεν μιλά από βήματος αλλά έχει συνεχή και αποτελεσματική παρουσία στα προβλήματα των πολιτών;
Είναι πιο αποτελεσματικός ένας βουλευτής που μιλά από βήματος της Βουλής, απ’ ένα άλλο που δεν μιλά, αλλά δίνει εμπράγματες λύσεις εν μέσω μάλιστα της σημερινής οικονομικής δυσπραγίας ανακουφίζοντας κοινωνικές ανάγκες όχι μόνο εντός της εκλογικής του περιφέρειας αλλά και εκτός των ορίων αυτής;
Είναι πιο αποτελεσματικός ένας βουλευτής που λέει πολλά λόγια, αλλά έχει μηδενικό έργο, απ’ έναν άλλο που λέει λίγα και πράττει πολλά;
Δεν είναι χαρισματική μια βουλευτής όταν με μια και μόνο φράση της μπορεί να δώσει ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο;
Κι αυτή η φράση της Γεωργίας Μαρτίνου σε μια κυρία απ’ την Φθιώτιδα επισκέπτρια ασθενή σε κεντρικό νοσοκομείο της Αθήνας που συνάντησε προ μηνών και τη ρώτησε για τη σημερινή κατάσταση που βρίσκεται η πατρίδα αν:
«Υπάρχει ελπίδα;»
Η κ. Μαρτίνου απάντησε:
«Υπάρχει ελπίδα! Γι’ αυτό βρίσκομαι εδώ»
Και η απάντηση – διαπίστωση της κυρίας απ’ την επαρχία
«Αφού εσείς θα μπορούσατε να είστε οπουδήποτε αλλού θέλετε, μια και δεν έχετε ανάγκη από τίποτα και βρίσκεστε εδώ κοντά μας, με γεμίζετε ελπίδα. Σας ευχαριστώ!»
