Είναι κάτι άνθρωποι που σε εκπλήσσουν πάντα ευχάριστα. Δεν τους περιμένεις, δεν ακούγονται, δεν είναι πομπώδεις!
Ο Αντώνης δεν μιλάει ποτέ πολύ, γράφει όμως και συνεχίζει να γράφει καλά! Για 2η φορά με εκπλήσσει ευχάριστα, χωρίς να το περιμένω.
Αυτή τη φορά μου πήρε δυο βράδια. Στην συνέντευξη που ακολουθεί επιχειρώ να εκμαιεύσω, εκμεταλλευόμενος τη φιλία μου μαζί του, να μας πει περισσότερα για το “Η ΜΑΝΟΥΒΡΑ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ”!
Συνέντευξη του Μάκη Ψαρουδάκη
ΕΡΩΤΗΣΗ: Αντώνη μετά το “ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΑΠΟ ΑΛΛΟΠΡΟΣΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ” αποφάσισες ότι δεν τελειώνει εδώ η πορεία σου. Που αναφέρεται το “Η ΜΑΝΟΥΒΡΑ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ”;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το “ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΑΠΟ ΑΛΛΟΠΡΟΣΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ” είναι η πρώτη συλλογή διηγημάτων και σε ένα βαθμό, διερευνητική. Διερευνητική ως προς την πρόθεση να συνεχίσω να μοιράζομαι ιδέες, ιστορίες και εικόνες και ως προς τον βαθμό που αυτές οι εικόνες μπορούν να γίνουν αποδεκτές από όποιον το επιλέξει. Η “ΜΑΝΟΥΒΡΑ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ” προέκυψε τυχαία αλλά και εν μέρει φυσικά.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί το έγραψες;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ένα χειμωνιάτικο πρωινό κατά τη διάρκεια της πρώτης καραντίνας και της πρώτης αναστολής λειτουργίας των σχολείων, ο γιός μου, περίπου τεσσάρων ετών τότε, μου είπε αυθόρμητα ότι αν έγραφε ποτέ κάποιο βιβλίο θα του έδινε τον τίτλο «Η μανούβρα που έκλεισε». Μερικές στιγμές αργότερα κατάλαβα ότι δεν ήξερε ούτε τι είναι η μανούβρα ούτε για ποιο λόγο μπορεί να «έκλεισε». Παράλληλα όμως, φαντάστηκα ότι μια τόσο αυθόρμητη και παράλληλα, εν μέρει ασυνάρτητη, φράση που εκστομίζει ένα μικρό παιδί, μπορεί να κρύβει μέσα της μια μικρή σοφία για τους μεγάλους. Παιδική και άρα απολύτως αληθινή.
Έτσι, μέσα από ένα βιβλίο με διηγήματα του οποίου η κεντρική και ασαφής ιδέα προέρχεται από το μυαλό ενός παιδιού, μπορεί να πετύχουμε δύο στόχους. Πρώτον, να δείξουμε στα παιδιά ότι όλες οι ιδέες τους, όσο απλοϊκές και να είναι, μπορούν να γίνουν πραγματικότητα και δεύτερον να θυμίσουμε στους «μεγάλους» ότι τα λόγια των παιδιών φέρουν μια αλήθεια που μπορεί να έχουμε ξεχάσει.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως ήταν η εμπειρία από το πρώτο βιβλίο και τι έμαθες από αυτό;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η δική μου εμπειρία, αν και θετική, έχει πολύ μικρή σημασία ή και καθόλου. Αυτό που μετράει είναι η εμπειρία όσων διάβασαν τις σκέψεις μου.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι αλλαγές έκανες στο δεύτερο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι ιστορίες παραμένουν αλλοπρόσαλλες αλλά πιο ρεαλιστικές, μικρότερες σε αριθμό αλλά μεγαλύτερες σε έκταση ενώ όλες έχουν ένα κοινό παρονομαστή – την μανούβρα – που στο τέλος κάθε μιας ιστορίας, «κλείνει», ενώ και όλες οι μανούβρες τελικά, με κάποιο τρόπο, συνδέονται.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Το “ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΑΠΟ ΑΛΛΟΠΡΟΣΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ” το αφιέρωσες στους “μικρούς και περίεργους”, αφιερώνεις κάπου το “Η ΜΑΝΟΥΒΡΑ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ”;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στους μεγάλους και αδιάφορους.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι σκέφτεσαι; Θα έχουμε τρίτο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εξαρτάται από το κατάλληλο κάθε φορά, ερέθισμα και κατά πόσο μπορεί να μετουσιωθεί σε συνεκτική ιδέα.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Πες μας για σένα, ποιος είσαι; Τι θες να πετύχεις; Ποιοι είναι οι στόχοι σου;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Επαγγελματικά δεν έχω καμία σχέση με τη συγγραφή, τουλάχιστον αυτού του είδους των κειμένων και, για να είμαι ειλικρινής, δεν επιθυμώ και να αποκτήσω, ώστε να μην χαθεί το ενδιαφέρον. Ο στόχος είναι να θυμίζω στον εαυτό μου και σε όσους επιλέξουν να συμπορευτούν, ότι και οι πιο απλές στιγμές της ζωής που βιώνει ο καθένας υπερβαίνουν την απλή καθημερινότητα.
Αντώνη, προσωπικά, θέλω να διαβάζω ότι γράφεις! Αυτή τη φορά, οι εκδόσεις ΚΑΜΠΥΛΗ έχoυν «απογειώσει» το αποτέλεσμα σε μια έκδοση που πραγματικά ξεχωρίζει.
Αν θέλετε κι εσείς να γνωρίσετε τον Αντώνη Μπαρνιά και να ξαφνιαστείτε ταξιδεύοντας με τις ιστορίες του, μπορείτε να παραγγείλετε το “Η ΜΑΝΟΥΒΡΑ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ” από εδώ.
