Χρήστος Μυλωνάς: Ο λαογράφος της νέας γενιάς, που γράφει την δική του Ιστορία και κρατά την παράδοσή μας ζωντανή….
Συνέντευξη στην Αγγελική Ραγκούση
Η γνωριμία μου με τον Χρήστο Μυλωνά, έγινε τηλεφωνικά – covid 19 γαρ, μέσω αγαπημένων και στους δυο φίλων μας. Αυτή η τηλεφωνική επαφή, αποτέλεσε ευχάριστη έκπληξη αμφοτέρων, αφού ανακαλύψαμε κοινά ενδιαφέροντα. Το φιλικό κλίμα που δημιουργήθηκε αμέσως μεταξύ μας, ήταν αφορμή μιας ενδιαφέρουσας πολύωρης συζήτησης.
Ο Χρήστος «Εραστής της παράδοσης και του λαϊκού μας τραγουδιού», παρότι πολύ νέος, κατέχει πολλούς πανεπιστημιακούς τίτλος, αν και όπως λέει κι’ ο ίδιος χαρακτηριστικά μέσα απ’ τις εκπομπές του: ‘Παιδεία είναι τα πνευματικά εφόδια, που κουβαλάμε απ’ το σπίτι μας’ όπως και αντίστοιχα ‘τέχνη που δεν συνδυάζεται από ήθος, δεν είναι τέχνη’…. Σπούδασε λοιπόν Θεολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό πανεπιστήμιο Αθηνών, Νομική στο Δημοκρίτειο πανεπιστήμιο Θράκης στην Κομοτηνή και Δημοσιογραφία στο εργαστήρι επαγγελματικής δημοσιογραφίας Αθηνών, ενώ είναι και τακτικό μέλος της Ένωσης συντακτών ΕΣΠΗΤ. Επίσης έχει πτυχίο και δίπλωμα καθηγητού παραδοσιακής και βυζαντινής μουσικής, με εξειδίκευση στην μουσικολαογραφική έρευνα, γύρω απ’ το δημοτικό μας τραγούδι.
Παράλληλα, υπήρξε ο νεότερος παρουσιαστής στην ιστορία της δημόσιας τηλεόρασης, καθώς σε ηλικία μόλις 18 ετών, ξεκίνησε να παρουσιάζει στην ΕΡΤ, την ψυχαγωγική- μουσική εκπομπή «Ελληνομανία» (που υπήρξε στην συνέχεια ο προπομπός, πολλών μουσικών προγραμμάτων) και αργότερα, πάλι στην ΕΡΤ, την εκπομπή «Εκτός Αθηνών». Στις μέρες μας, επιμελείται και παρουσιάζει την πολιτιστική- μουσική εκπομπή ‘Από τόπο σε τόπο’ στον τηλεοπτικό σταθμό της Βουλής, που κατά κοινή ομολογία, είναι απ’ τις ποιοτικότερες εκπομπές στην Ελληνική τηλεόραση, κάνοντας τηλεοπτική συνήθεια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό κάθε Κυριακή μεσημέρι στις 12:00, το Κανάλι της Βουλής, που μπήκε πλέον για τα καλά στα σπίτια μας!
Ο Χρήστος Μυλωνάς, όντας ωστόσο άνθρωπος ζεστός, ευαίσθητος και τελειομανής, που σε κερδίζει απ’ την πρώτη κιόλας στιγμή, αν και δημοσιογράφος, προκρίνει την άλλη ιδιότητά του, εκείνη του λαογράφου, που δικαίως κατέκτησε, μέσα απ’ την πολυετή ενασχόληση με το αντικείμενό του, που υπηρετεί με σεβασμό κι’ ευθύνη και που έχει ως απώτερο στόχο, την ανάδειξη των κατά τόπους ηθών και εθίμων, σε συνδυασμό πάντοτε με τις συνήθειες των κατοίκων της κάθε περιοχής, ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα και Δασκάλου του Παναγιώτη Μυλωνά, του μεγάλου μουσικολόγου – λαογράφου.
Όπως τονίζει ο ίδιος:
Σε μια εποχή σαν την σημερινή, που ο συρμός της αφανίζει και εξαφανίζει οτιδήποτε παραδοσιακά Ελληνικό υπάρχει, πρέπει ν’ αντισταθούμε με όλες μας τις δυνάμεις. Το χρωστάμε στους προγόνους και στο ένδοξο παρελθόν μας. Γιατί μόνο έτσι, θα μπορέσουμε να ‘οικοδομήσουμε’ το μέλλον μας…. Ως Έθνος, έχουμε αποδείξει διαχρονικά ότι, ξέρουμε να σεβόμαστε τις κουλτούρες και τα δικαιώματα των ξένων λαών και να συνυπάρχουμε αρμονικά με κάθε συνάνθρωπό μας, απ’ όπου κι’ αν προέρχεται και ότι κι’ αν πρεσβεύει, όταν ασφαλώς κι’ εκείνος έχει τις ίδιες καλές προθέσεις. Ωστόσο, μέσα σ’ αυτήν την ‘παγκοσμιοποιημένη’ πραγματικότητα, οφείλουμε να παλέψουμε, για να μην αλλοτριωθεί η ταυτότητά μας και χαθούν οι ρίζες μας. Γιατί τελικά, είναι άλλο πράγμα ν’ ‘αφομοιώνεις’ και άλλο ν’ ‘αφομοιώνεσαι’….. Και ναι, στις μέρες μας, είναι ορατός περισσότερο από ποτέ ο κίνδυνος, ν’ αφομοιωθούμε και να μεταλλαχτούμε κι’ αυτό θα’ ταν καταστροφικό για την Πατρίδα μας.
Το ‘Από τόπο…σε τόπο’, είναι λοιπόν ένας διαρκής αγώνας για την διατήρηση, την διάδοση και την διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς στην αυθεντική μορφή της, χωρίς –συγχωρέστε μου την έκφραση- ‘κραυγές’ και ‘παροξυσμούς’. Στόχος μας είναι, ν’ αναγάγουμε σε πρωταγωνιστές απλούς καθημερινούς ανθρώπους, μέσα απ’ τις συνήθειες, τα ήθη κι’ έθιμα και τις μουσικές τους, αναδεικνύοντας παράλληλα, κάθε τι το Ελληνικό, όπως, την λαογραφία, την κατά τόπους μουσική παράδοση, την ιστορία, την τέχνη, το θέατρο, την γλώσσα, την ντοπιολαλιά, τα αρχαιολογικά ευρήματα, την Εκκλησία μας, την γαστρονομία, τον τουρισμό, τις καινοτομίες, και κάποια παλιά παραδοσιακά επαγγέλματα, που φθίνουν στις μέρες μας.
Παράλληλα η εκπομπή μας είναι το ‘μέσον’, για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι, ενώ αποτελεί βήμα, για όλους τους τοπικούς- χορευτικούς συλλόγους, απαραιτήτως με τις φορεσιές τους, ως βασικό συστατικό στοιχείο και συνέχεια της μουσικής μας ιδιομορφίας, που βαθαίνει μέσα στον χρόνο, αλλά και για όλους τους παλιούς και νέους δεξιοτέχνες μουσικούς και ταλαντούχους ερμηνευτές, της λαϊκής μας μουσικής.
Κυρίως όμως είναι το βήμα, για όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες σε Ελλάδα και σε εξωτερικό, που αγκάλιασαν την εκπομπή μας και την έκαναν κτήμα τους, στην φιλόξενη πάντοτε συχνότητα, της Βουλής των Ελλήνων.
Και επειδή όπως λέει κι’ ο θυμόσοφος λαός μας, ‘αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει και θα σε πλακώσει’, να κάνω και μια διαπίστωση. Το κανάλι της Βουλής, αγκάλιασε απ’ την πρώτη κιόλας στιγμή την παραδοσιακή μας μουσική και την Ελληνική περιφέρεια, ανταποκρινόμενο έμπρακτα πλέον στον διττό του ρόλο, αυτόν, της αναδείξεως τόσο του Κοινοβουλευτισμού, όσο και του Πολιτισμού, κερδίζοντας πανάξια τον τίτλο της εναλλακτικής τηλεόρασης!
Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συνεργάτες μου, που είναι δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια και ιδιαίτερα τον παραγωγό της εκπομπής μας
Παναγιώτη Κακαβιά (KFILMS), τον σκηνοθέτη Σπύρο Λαμπρόπουλο και τους, Αντώνη Μουγνάϊ, Σωτηρία Καλτσή, Θοδωρή Μεταξά και Βασίλη Ι. Οικονόμου.
