Διαδίκτυο: Γράφει η Βούλα Σοφού
Ρωτάνε συνεχώς: “Τι σχέση έχουμε εμείς με τους αρχαίους;” Πέρασαν 3.000 χρόνια το λιγότερο (και 4 μη σου πω) και ακόμα ομιλείτε η ίδια γλώσσα χωρίς να το ξέρετε. Δεν συμβαίνει σε καμία άλλη γλώσσα αυτό παγκοσμίως.
Στην καθημερινότητά σου λες :
- Ένα χελιδόνι (ή ένας κούκος) δεν φέρνει την άνοιξη. Μία χελιδὼν ἔαρ οὐ ποιεἶ – Ειπώθηκε από τον Αίσωπο και έμεινε ως παροιμία που χρησιμοποιούσαν συχνά ο Αριστοτέλης, ο Στοβαίος και ο Αριστοφάνης. Επικράτησε η εκδοχή με τον κούκο.
- Το ένα χέρι νίβει το άλλο ἁ δὲ χεὶρ τὰν χεῖρα νίζει – στίχος του Πυθαγόρειου φιλόσοφου και ποιητή Επίχαρμου
- Ό,τι σπείρεις θα θερίσεις Εί κακά τις σπείραι κακά κέρδια αμήσειν – Ησίοδος
- Κάλλιο να σε ζηλεύουνε παρά να σε λυπούνται κρέσσον γὰρ οἰκτιρμοῦ φθόνος- Πίνδαρος
- Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει Ἡ γλῶττα ἀνόστεος μὲν ὀστέα θραύει- Σόλων
- Έπαθε και έμαθε τὸν πάθει μάθος- Αισχύλος, Αγαμέμνων
- Σηκώθηκαν οι τρίχες μου τριχὸς δ᾽ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται – Αισχύλος, Επτά επί Θήβας
- Ο άνδρας είναι η κολώνα του σπιτιού Ανήρ, στέγης στῦλον – Αισχύλος, Αγαμέμνων
- Χτύπα ξύλο Ἅπτεσθαι ξύλου – Αριστοφάνης
- Έπεσαν κάτω από τα γέλια ώστε υπτίους υπό του γέλωτος καταπεσείν – Αθήναιος
- Έγιναν θέατρο Εαυτούς εξεθεατρίουν – Πολύβιος
- Μη με συγχύζεις μή μοι σύγχει – Όμηρος
- Την βάψαμε (τη βάρκα) Η ναῦς ἔβαψεν – Ευριπίδης, Ορέστης στ. 705-707 βάπτω=βυθίζω στο νέρο. Όταν λέγαμε ναῦς ἔβαψεν = το πλοίο βυθίστηκε Οι άνθρωποι αλλάζουν , η γλώσσα όμως θυμάται και η μνήμη ρέει στο αίμα μας.
- Μη με σκοτίζεις Αποσκότισον με – είπε ο Διογένης στον Μ. Αλέξανδρο
- Έγινε ο βίος αβίωτος Ἀβίωτον ζῶμεν βίον – (Φιλήμων, 4ος αι. π.Χ.)
- Του πουλιού το γάλα ὀρνίθων γάλα – Πλούταρχος
- Λες τρίχες ! Τριχολογείν και τρίχας αναλέγεσθαι – Σουΐδας
- Άει στον κόρακα (την ακούς πολύ στη Θεσσαλία) πέμπειν εἰς κόρακας
- Δεν με μέλει οὐδέν μοι μέλει
- Πολλά λες Πολλά λαλεῖς (Στην Κύπρο θυμάμαι το ακούς συνεχώς)
- Να σκάσεις Διαρραγείης – Αριστοφάνης
- Κάθε αρχή και δύσκολη Αρχή δήπου παντός έργου χαλεπωτέρα
- Η αλήθεια είναι πικρή ἔχει τι πικρὸν ὁ τῆς ἀληθείας λόγος – Δίων
- Η αλήθεια δεν κρύβεται Ἀδύνατον τ’ ἀληθές λαθεῖν – Μένανδρος
- Φοβάται και την σκιά του τὴν αὐτοῦ σκιὰν δέδοικεν – Ἀριστοφ. Ἀποσπ. 62
- Τον αράπη κι αν τον πλένεις Αἰθίοπα σμήχεις – Πλούταρχος (στην ουσία σημαίνει τον Αιθίοπα (όσο κι) αν λευκαίνεις
- Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή (η αεργία είναι ντροπή) Έργον δ’ ουδέν όνειδος, (αεργίη δε τ’ όνειδος) – Ησίοδος
- Χτίζεις στην άμμο Εἰς ψάμμον οἰκοδομεῖς – Πλούταρχος
- Παρ’ το αυγό και κούρευτο Ωον τίλλεις – Πλούταρχος
- Όπως σε βλέπω και με βλέπεις Ώσπερ εισοράς εμέ – Σοφοκλής
- Μου λύθηκαν τα γόνατα Λύεται γούνατα – Όμηρος
- Θα σου δείξω εγώ ποιος είμαι (απειλή) Εγώ αυτώ δείξω τις ειμί – Επίκτητος 3,2,10
- Δεν πας να κρεμαστείς; Ούκ απάγξη; – Επίκτητος 3,1,32
- Κάνει σαν να του σκότωσε τον πατέρα (σα να του σκότωσε τη μάνα λέμε σήμερα εμείς) Αν ούν εν τούτοις πλανηθώ μη τι τον πατέρα απέκτεινα – Επίκτητος 1,7,31
- Βάζω το χέρι στην φωτιά Χείρα τ’ εν ηγάνω βαλείν (ηγάνω=στο τηγάνι) – Ανακρέων Fragmenta Fr.91
- Μπλέξαμε τα μπούτια μας Πλέξαντες μηροίσι πέρι μηρούς – Ανακρέων Fragmenta, Fr.91
Φωτογραφία από την Έφεσο, εκεί που παρουσιάζουν οι γείτονες μας τα αρχαία ελληνικά μνημεία και γράμματα ως …τουρκική κληρονομιά προς την ανθρωπότητα…
