Νέα πραγματικότητα δημιουργείται μετά την ψήφιση απ’ τη Βουλή του νέου κώδικα αυτοδιοικητιών εκλογών, όπου ο Δήμαρχος εκλέγεται απ’ την πρώτη Κυριακή. Με αυτό το δεδομένο δεν θα υπάρξουν μετεκλογικές συνεργασίες, ούτε θα παρατηρηθεί η μικρή προσέλευση ψηφοφόρων, με αποτέλεσμα ο εκλεγμένος δήμαρχος να υπολείπεται αισθητά σε αριθμό ψήφων απ’ τον συνυποψήφιό του την πρώτη Κυριακή.
Αυτή η εξέλιξη σημαίνει ότι η εκλογολογία που αναπτύσσεται σε πολλούς δήμους και σε μέγιστο βαθμό στο δήμο Ραφήνας-Πικερμίου, που μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα, με τις προσωπικές φιλοδοξίες να εκδηλώνονται με υποψηφιότητες δημάρχων, γεγονός άνευ αντικειμένου, αφού δεν πρόκειται να υπάρξει δεύτερη Κυριακή για συνεργασίες. Οι όποιες συνεργασίες θα γίνουν προεκλογικά και στην περίπτωση του δήμου Ραφήνας-Πικερμίου όσο το δυνατόν γρηγορότερα για να σωθεί τουλάχιστον η δεύτερη θητεία στασιμότητας του δήμου.
Προς αυτή την κατεύθυνση επανέρχεται ο επικεφαλής της παράταξης «Δύναμη Ανάπτυξης» Ανδρέας Βασιλόπουλος, ο οποίος εδώ κι ενάμιση τουλάχιστον χρόνο, πρεσβεύει τη δημιουργία ομάδας απ’ όλες της παρατάξεις της αντιπολίτευσης, για να σταματήσουν την πορεία του δήμου προς τα κάτω.
Σε μια ακόμα παρέμβασή του σε τοπικό ΜΜΕ ο Ανδρέας Βασιλόπουλος βάζει στο κάδρο πρωταγωνίστρια την τοπική κοινωνία, η οποία καλείται λίγο πριν τις προσεχείς εκλογές να επιλέξει πλειοψηφικά τον υποψήφιο δήμαρχο που την εκφράζει!
Εν ολίγοις ο κ. Βασιλόπουλος τονίζει:
«Η πρότασή μου είναι απλή: να ενώσουμε τις ομάδες, τις γνώσεις και τις δυνάμεις μας και να αφήσουμε τους ίδιους τους πολίτες να επιλέξουν, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές, ποιος θα ηγηθεί αυτής της κοινής προσπάθειας. Και τότε, ο επικεφαλής δεν θα είναι ένας αρχηγός που αποφασίζει μόνος του, αλλά ο πρώτος μεταξύ ίσων μέσα σε μια ισχυρή και συλλογική ομάδα διοίκησης.
Πιστεύω ότι μπορεί και οφείλει να εφαρμοστεί. Έχω συζητήσει αυτή την προοπτική περισσότερες από μία φορές με όλους τους βασικούς πρωταγωνιστές της αντιπολίτευσης. Θεωρώ ότι όποιος πραγματικά ενδιαφέρεται για το μέλλον του Δήμου δεν μπορεί να απορρίψει μια πρόταση ισότιμης συνεργασίας που βασίζεται στην κοινή ευθύνη και στη συλλογική προσπάθεια.
Οι πολίτες δεν ζητούν άλλες προσωπικές στρατηγικές. Ζητούν λύσεις, συνεννόηση και αποτελέσματα. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν κάποιοι θα επιλέξουν να βάλουν πάνω απ’ όλα το κοινό καλό ή αν θα επιμείνουν σε προσωπικές διαδρομές. Εγώ έχω επιλέξει ξεκάθαρα το πρώτο και καλώ όλους να κάνουν το ίδιο».
Ζητούμενο ποιοι και πόσοι θα αποδεχτούν αυτή την απόλυτα δημοκρατική λύση. Ποιοι και πόσοι θα θέσουν το εμείς πάνω απ’ το εγώ τους. Ποιοι και πόσοι θα δημιουργήσουν αυτή την ισχυρή σημασία με ζητούμενο τη σωτηρία ενός δήμου που όπως έχει αποδειχτεί διοικείται από μια μειοψηφία που αδυνατεί ν’ αντιμετωπίσει τα δύσκολα και δυσεπίλυτα προβλήματα που κρατούν το δήμο δέσμιο με κακές πρακτικές του παλιού κατεστημένου. Ποιοι και πόσοι θα μείνουν πίσω ασθμαίνοντας να προλάβουν το τραίνο που έχασαν ήδη…
