Ο μήνας του μέλιτος για τη παράταξη της πλειοψηφίας στο δήμο Μαραθώνα τελείωσε γρήγορα και άδοξα. Όσοι δημοτικοί σύμβουλοι, συμπεριλαμβανομένου και του προέδρου του Δ.Σ. κ. Λιβαθινού, πρόλαβαν να υποβάλλουν οι ίδιοι την παραίτησή τους και να παραμείνουν ανεξάρτητοι, έσωσαν τουλάχιστον την υστεροφημία τους, εν αντιθέσει με τους συναδέλφους τους που καρατομήθηκαν απ’ το δήμαρχο επειδή όπως ισχυρίστηκαν δεν θέλησαν να υποκύψουν στις απαιτήσεις της αυλής εξωθεσμικών που περιβάλει το δήμαρχο.
Στη δεύτερη περίπτωση οι δημοτικοί σύμβουλοι Νησιώτης – Μεγαγιάννης – Ζούρος, που αναγκάστηκαν σε παραίτηση απ’ τον Ηλία. Μάλιστα στα διάφορα φιλικά προσκείμενα στο δήμαρχο πηγαδάκια, ως λόγο απομάκρυνσης τους προσάπτουν απαξιωτικά προσωνύμια αντίστοιχα όπως «τραμπούκος», «μουγγός», «κουτός».
Είναι ν’ απορεί κανείς όμως πως ένας μάνατζερ όπως ο Ηλίας Ψηνάκης, δέχτηκε στο συνδυασμό του ως υποψηφίους και στήριξε πάνω τους την πανηγυρική εκλογή του, ανθρώπους που εκ των υστέρων αποδείχτηκαν τραμπούκοι, μουγγοί και κουτοί!
Εκτός κι αν αφού εδραίωσε τη θέση του, αφού ενισχύει το προφίλ του μέσω των προσφιλών του μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αφού ίδρυσε το Marathon foundation, αφού τέλος δε τον ενδιαφέρει πλέον ο δήμος που διοικεί, πετά τους εναπομείναντες συμβούλους του στον κάλαθο των αχρήστων σαν στημένες λεμονόκουπες.
Το ερώτημα είναι αν οι πρακτικές του Ηλία Ψηνάκη, που εμπράκτως πλέον απ’ το τέλος του καλοκαιριού δείχνει να αδιαφορεί τελείως για τα πολλά προβλήματα του δήμου, προβληματίζει όσους αιρετούς βρίσκονται ακόμα κοντά του.
Ούτε συζήτηση βέβαια να αναθεωρήσει ο Ηλίας τη στάση του, παρά τα πολλά μηνύματα που παίρνει δεξιά κι αριστερά αν και πολλές φορές η κριτική από άτομα που δεν έχουν καμιά ιδιοτέλεια, πρέπει να προβληματίσει αυτόν που τη δέχεται. Κάτι άγνωστο βέβαια για ανθρώπους που έχουν μάθει να μη αναγνωρίζουν τα λάθη τους.
