Επιμέλεια Ιόλη Μπέη-Κωνσταντινίδη
Κάθε Πρωτοχρονιά, εδώ και πάνω από έναν αιώνα, η English Bay, η πιο πολυσύχναστη παραλία στο κέντρο του Βανκούβερ στον Καναδά, φιλοξενεί ανθρώπους με εορταστικές στολές, οικογένειες που γελούν αγκαλιασμένες για να ξεγελάσουν τον ευατό τους από το κρύο και βετεράνους.
Για αυτούς τους ατρόμητους, κάποιοι θα έλεγαν απερίσκεπτους, το να γιορτάσουν την πρώτη ημέρα του νέου έτους σημαίνει να βουτήξουν σε παγωμένα νερά.
Το 2025, την 105η χρονιά της εκδήλωσης, περισσότεροι από 13.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν για να βουτήξουν στον κόλπο με θερμοκρασία 6 βαθμούς κελσίου – ναι, καλά ακούσατε.
«Για πολλούς ανθρώπους, είναι πραγματικά μια νέα αρχή για το νέο έτος», λέει η Tanya Donaldson, επικεφαλής της ομάδας υδάτινων υπηρεσιών του Συμβουλίου Πάρκων και Αναψυχής του Βανκούβερ, σε συνέντευξή της στην δημοσιογράφο Marta Hill του Smithsonian Magazine. «[Η εκδήλωση] δημιουργεί τη δική της ξεχωριστή κοινότητα», προσθέτει.
Μια μικρή δόση φόβου
Για πολλούς, το «μυστικό συστατικό» αυτού του εθίμου είναι η αίσθηση της σύνδεσης με τους άλλους κολυμβητές. Δεν είναι ασυνήθιστο να βλέπεις τρεις ή τέσσερις γενιές μιας οικογένειας να τρέχουν ταυτόχρονα στο νερό, λέει η Lisa Pantages, συμμετέχουσα στην εκδήλωση.
Ο παππούς της, Peter Pantages,με καταγωγή από την Άνδρο, ξεκίνησε το Vancouver Polar Bear Swim το 1920, όταν βούτηξε μέσα στα παγωμένα νερά, έχοντας στο πλευρό του μια μικρή ομάδα φίλων.
Η ίδια η Lisa είναι σταθερή παρουσία στην εκδήλωση – το 2026 σηματοδότησε την 64η βουτιά της, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η Hill στο άρθρο της.
«Ήταν ένας πολύ πειθαρχημένος άνθρωπος»
Το έθιμο προήλθε από τη συνήθεια του Peter Pantages να κολυμπάει κάθε μέρα. Ως μετανάστης, το κολύμπι στον ωκεανό του έδινε τη δυνατότητα να παραμείνει συνδεδεμένος με την πατρίδα του, την Ελλάδα. «Ήταν ένας πολύ πειθαρχημένος άνθρωπος», λέει η Pantages, προσθέτωντας ότι ο παππούς της δεν παρέκκλινε από την συνήθεια του ακόμη και όταν ταξίδευε με υπερωκεάνιο.
«Συμφώνησε με [την εταιρεία του πλοίου] ότι θα μπορούσε να βουτάει κάθε μέρα και να κολυμπάει στον ωκεανό», προσθέτει. «Αν θεωρούνταν πολύ επικίνδυνο [λόγω μποφόρ], έβαζαν πάγο και αλάτι σε μια γιγαντιαία μπανιέρα για να φτάσει στη θερμοκρασία του ωκεανού εκείνη την ημέρα, και εκείνος ξάπλωνε εκεί για περίπου 20 λεπτά».
Στα 106 χρόνια που έχουν περάσει από την πρώτη οργανωμένη «βουτιά», το Vancouver Polar Bear Swim έχει εξελιχθεί σε ένα φεστιβάλ, για το οποίο ορισμένοι συμμετέχοντες ταξιδεύουν από κάθε γωνιά της γης, για να βιώσουν αυτή την εμπειρία.
Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό το έθιμο δεν ανήκει αποκλειστικά στο Βανκούβερ: οι L Street Brownies, με έδρα την Βοστώνη και έτος ίδρυσης το 1902, κάθε Πρωτοχρονιά βρίσκονται στον κόλπο του Ντόρτσεστερ για την καθιερωμένη βουτιά τους, ενώ οι Σκωτσέζοι συμμετέχουν στο «Loony Dook» —που σημαίνει «τρελό μπάνιο»— για να υποδεχτούν το νέο έτος, για να αναφέρουμε μονάχα μερικά παραδείγματα.
Και για υστερόγραφο, θα πούμε μονάχα αυτό: o Peter Pantages μπορεί να πέθανε το 1971, αλλά η κληρονομιά του ζει ακόμα. Μια βόλτα στα παγωμένα νερά του Καναδά, θα σας πείσει.
*Με πληροφορίες από: Smithsonian Magazine | Κεντρική φωτογραφία θέματος: Michael Kalus | Flickr
