Παραμένουν αναπάντητα πολλά ερωτήματα για τον θάνατο από πνιγμό ενός 4χρονου αγοριού σε πισίνα beach bar στην Πάρο. Ο 69χρονος ιδιοκτήτης του beach bar, ο οποίος αφέθηκε ελεύθερος, εμφανίζεται δηλωμένος και ως ναυαγοσώστης. Ωστόσο, οι Αρχές εξετάζουν αν διέθετε την απαιτούμενη δυνατότητα και τη νόμιμη άδεια για την άσκηση των συγκεκριμένων καθηκόντων, καθώς και αν βρισκόταν στο σημείο την κρίσιμη στιγμή. Παράλληλα, οι έρευνες επικεντρώνονται στις συνθήκες κάτω από τις οποίες το παιδί απομακρύνθηκε από τους γονείς του, έφτασε στην πισίνα και τελικά βρέθηκε μέσα στο νερό.
Ο αντιπρόεδρος αστυνομικών υπαλλήλων Αθήνας, Νίκος Ρήγας, μίλησε στο MEGA για την υπόθεση. «Πλέον έχει αποφανθεί η Δικαιοσύνη. Συνελήφθησαν οι γονείς και ο ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου μπαρ. Αφέθηκαν ελεύθεροι βέβαια και θα γίνει τακτική δικάσιμος. Είναι ένα περιστατικό ακόμα από τους πολλούς πνιγμούς που έχουμε. Είχαμε πρόσφατα και αν θυμάστε και άλλο παιδί έξι ετών το οποίο διέφυγε της προσοχής της μητέρας του, η οποία είχε πάει σε ένα σπίτι για να καθαρίσει. Γιατί δεν είναι μόνο οι πισίνες από τα ξενοδοχεία, είναι και οι ιδιωτικές πισίνες και εκεί υπάρχουν παιδάκια και εξετάζονται βασικά αν έχουν ληφθεί όλα τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Δηλαδή αν υπάρχει ναυαγοσώστης, αν υπάρχει απινιδωτής, αν υπάρχουν τα μέσα πρώτων βοηθειών σε μια τέτοια περίπτωση. Πού ήταν οι γονείς, αν διέφυγε της προσοχής το παιδί και για ποιον λόγο. Και βέβαια αν το beach bar είχε όλα τα μέτρα περίφραξης της πισίνας. Πάντως, χάνουμε δυστυχώς κάθε χρόνο πολλές ζωές και στη θάλασσα από πνιγμούς και δυστυχώς και στις πισίνες που υποτίθεται είναι ένας χώρος πιο ελεγχόμενος και πιο προσωπικός μπορεί να πει κανείς».
«Αναγκαστική η εποπτεία σε αυτές τις ηλικίες» – Ειδικοί εξηγούν
Η ψυχολόγος, Βασιλένα Σταυροπούλου, τοποθετήθηκε επί του θέματος αναφορικά με τις ευθύνες και το ψυχολογικό βάρος ενός τέτοιου τραγικού γεγονότος.
«Είναι από τις περιπτώσεις αυτές που δυστυχώς η ευθύνη συνυπάρχει με το πένθος, με την απώλεια. Και καταλαβαίνετε ότι αυτό είναι πάρα πολύ σκληρό, γιατί ένα μικρό παιδάκι έχει χάσει τη ζωή του υπό συνθήκες οι οποίες θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί. Από την πλευρά μου αυτό που χρειάζεται να πω, γιατί μας παρακολουθούν και άλλοι γονείς, είναι ότι έχουμε πολύ συγκεκριμένες οδηγίες ακόμα και από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας αναφορικά με την εποπτεία παιδιών μηδέν έως τέσσερα.
Αυτό που είπε ο κύριος Ρήγας προηγουμένως, ότι ακόμα και μεγαλύτερα παιδιά ηλικίας έξι ετών και οχτώ ετών το βλέπουμε κάποιες φορές ότι κινδυνεύουν, γιατί μπορεί να έχουν καταναλώσει τροφή όχι στο προαπαιτούμενο χρονικό διάστημα και βλέπουμε ότι μπορεί να επέλθει ένας πνιγμός. Οπότε καταλαβαίνετε, στο μηδέν έως τέσσερα είναι σαν να αφήνουμε ένα παιδί στον δρόμο και να του λέμε «πέρασε τον δρόμο». Είναι αναγκαστική η εποπτεία κοντά στο νερό, γιατί το παιδί δεν μπορεί να έχει την ευθύνη του εαυτού του.
Ξέρετε, ένα παιδάκι αυτής της ηλικίας δίνει την εντύπωση πολλές φορές, όντας ζωηρό, ότι μπορεί να ειδοποιήσει αν υπάρξει κάποιος πνιγμός, ότι υπάρχει η δυνατότητα να το προλάβει κάποιος. Αρκετές φορές μπορεί να το επιβεβαιώσει και ο κύριος Γαλεντέρης. Ο πνιγμός είναι σχετικά αθόρυβος, είναι σιωπηλός. Οπότε καταλαβαίνετε, όσο πιο συνεχής και προσηλωμένη είναι η εποπτεία από ενήλικες, τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες ένα παιδάκι να κινδυνεύσει. Και για να κινδυνεύσει ένα παιδί, δεν είναι μόνο το να πέσει στο νερό, γιατί ένα παιδί εύκολα αυτής της ηλικίας μπορεί να διαφύγει από την προσοχή ενός ενήλικα. Το θέμα όμως είναι το χρονικό διάστημα που θα μεσολαβήσει από τη στιγμή που θα μπει μέσα σε μια επικίνδυνη κατάσταση, μέχρι τη στιγμή που θα το εντοπίσει ο ενήλικας και θα παρέμβει».
«Αθόρυβοι οι παιδικοί πνιγμοί»
Ο ιατροδικαστής, Δημήτρης Γαλεντέρης, εξήγησε: «Εγώ θέλω να σταθώ σε δύο σημεία. Αφενός ότι είναι αθόρυβοι οι πνιγμοί στην πισίνα, όσο και αν φαίνεται περίεργο, πραγματικά η βύθιση και η παραμονή του παιδιού κάτω από το νερό είναι συνήθως αθόρυβη. Δηλαδή δεν το παίρνει χαμπάρι κανένας. Αλλά το σημαντικότερο είναι το εξής. Ο πνιγμός στο γλυκό νερό είναι εντελώς διαφορετικός από τον πνιγμό στο αλμυρό νερό. Εδώ πρέπει να δώσουμε πολύ μεγάλη βάση, γιατί ο θάνατος επέρχεται πάρα πολύ πιο γρήγορα, διότι ο μηχανισμός του πνιγμού είναι εντελώς διαφορετικός σε σχέση με αυτό, με αυτό της θάλασσας. Όσες φορές μου έχει δοθεί η ευκαιρία δημόσια, πραγματικά σημειώνω και υπογραμμίζω ότι θέλει πολύ μεγάλη προσοχή η πισίνα.
Η πισίνα είναι ένας χώρος ο οποίος είναι ιδιαίτερος και, εάν δεν προσέξουμε, ο θάνατος μπορεί να έρθει πολύ γρήγορα. Δύο είναι τα χαρακτηριστικά της πισίνας και του παιδιού. Αυτός ο συνδυασμός. Αφενός ο πνεύμονας και οι αεραγωγοί είναι πάρα πολύ μικροί, με αποτέλεσμα να υπάρχει πολύ εύκολα η διακοπή της αναπνοής. Αφετέρου, το γλυκό νερό μπορεί να προκαλέσει τον θάνατο πάρα πολύ γρήγορα και ο θάνατος αυτός να μην είναι αναστρέψιμος. Άρα είναι πάρα πολύ επικίνδυνη η παρουσία του παιδιού εντός μιας πισίνας. Έχει να κάνει με το αλάτι, με την ώσμωση βασικά. Γιατί διαφορετικά μετακινείται το νερό, όταν είναι αλμυρό, μέσα στον πνεύμονα και διαφορετικά όταν είναι γλυκό».
